Voor de tweede competitiewedstrijd van dit seizoen trad V.O.C. 1 in Zoetermeer aan tegen de grootste club van die stad: DSO. Een tegenstander die we de afgelopen jaren vaker troffen, voor het laatste in 2024/2025 als vierde divisionist. Beide ploegen wonnen toen hun thuiswedstrijd en DSO deed dat ruim, met maar liefst 4-1. Doelpunten waren afgelopen zaterdag veel duurder, of eigenlijk moet ik zeggen onbetaalbaar. Er vielen er namelijk geen: 0-0 werd de eindstand.
V.O.C. heeft het door allerlei factoren, met allerlei bekende oorzaken, eigenlijk altijd zwaar aan het begin van de competitie. Een van die factoren is dat veel spelers tijdens de voorbereiding en competitiestart om verschillende redenen niet beschikbaar zijn. Dat zijn we dus wel gewend.
Dit jaar krijgt V.O.C. 1 het op dat gebied echter wel heel zwaar voor de kiezen. Tegen RCL was het al puzzelen voor hoofdtrainer Jonathon Fairbairn en zijn assistent Diederik Timmermans, maar tegen DSO was de keuze zo mogelijk nog veel beperkter geworden. Een week geleden stonden drie spelers in de basis en zaten er twee op de bank, die tegen DSO niet mee konden doen. Deze vijf nieuwe absenties kwamen bovenop het toch al grote aantal afwezigen. Kortom: een zwaar gehavend V.O.C.
Desondanks was er, zoals dat hoort, vertrouwen in wat de 17 man die wel op het wedstrijdformulier konden worden gezet, klaar konden spelen. Uit bij DSO is het voor V.O.C. nooit makkelijk winnen geweest, maar in de voorbereiding was het toch gelukt. Dus wie weet wat er in de competitie mogelijk is?
V.O.C. kwam goed uit de startblokken in Zoetermeer en claimde al na ruim twee minuten een penalty, toen Frank Seelen binnen het zestienmetergebied opzichtig tegen de grond werd gewerkt. De, overigens prima fluitende, scheidsrechter wuifde de reclamaties van de in volledig zwart gestoken V.O.C.’ers resoluut weg, maar de beelden wijzen uit dat er toch weinig twijfel kan bestaan over wat een juiste beslissing was geweest. Die beelden heeft de scheidsrechter echter niet tijdens de wedstrijd en het blijft mensenwerk. Pech voor V.O.C. in dit geval.
V.O.C. behield het initiatief tot halverwege de 1e helft maar kon weinig creëren. Misschien ook niet gek met een voorste linie die bestond uit spelers die nog nooit in deze samenstelling met elkaar op het veld stonden. Er werd wel door iedereen keihard gewerkt en druk gezet, daardoor kwam DSO niet veel aan voetballen toe.
In het tweede kwart van de wedstrijd, na een minuut of 25, trapte de thuisploeg plots het gaspedaal meer in en had V.O.C. minder de bal. Het startschot hiervoor was even daarvoor gegeven, toen DSO een gigantische kans kreeg en miste in de counter. Nog geen minuut later gaf V.O.C. ze een nog grotere kans op een presenteerblaadje bij het nemen van een achterbal, maar ook nu geen goal. V.O.C. mocht van geluk spreken dat het met 0-0 de rust haalde.
De tweede helft kende een stuk minder opwindende momenten dan de eerste. En toen was het al niet echt genieten geblazen. In de tweede helft kreeg DSO nog een vrij grote kans en V.O.C. een aantal halve. Het team dat had gescoord, had deze wedstrijd ongetwijfeld gewonnen, maar dat gebeurde dus niet. 0-0.
Het eerste punt is binnen en dat is met de enorme personele problemen misschien lang geen gek resultaat voor V.O.C. We moeten erop hopen dat het geluk V.O.C. snel weer wat meer gaat toelachen en de trainer weer wat meer te kiezen krijgt. Hoewel we de goden maar niet moeten verzoeken, lijkt het erop dat volgende week al wat sterkhouders die tegen DSO niet konden spelen, dat wel kunnen doen als VOC thuis aantreedt tegen Ter Leede (aftrap 14.00). We gaan het zien, maar sowieso roepen we iedereen natuurlijk weer op om het met eigen ogen te komen bekijken en onze mannen aan te moedigen.