Na het voetballoze weekend kon SHO als rode lantarendrager in de uitwedstrijd tegen koploper Poortugaal vol aan de bak in een ultieme poging alsnog zicht te houden op plek veertien voor het deelnemen aan de nacompetitie voor handhaving.
Met de wetenschap dat bij de thuisclub na een overwinning de vlag in top zou gaan was het dus van weerskanten ‘een beladen duel’ zoals dat heet.
In de verdediging ontbrak Aron van Schaik, die in dit kalenderjaar nog geen minuut miste, wegens een schorsing na vijf gele kaarten.
In het eerste kwart van de wedstrijd was het op het goed bevolkte sportpark nog wat aftasten en kon SHO het nog aardig bijbenen. Maar precies halverwege de eerste helft schoot Jorn Ringelberg na een afgeslagen aanval van een meter of tien raak: 1-0. Vervolgens kwam de aanstaande kampioen nauwelijks meer in problemen en moest SHO de lange bal gaan hanteren in de hoop dat de vaak eenzame Yur Snoek nog wat zou kunnen uitrichten tegen zijn nieuwe club. Een paar minuten voor de rust leek de strijd beslist door de 2-0 van Sven Breukhoven.
Het beetje twijfel wat misschien aan Poortugaalse kant nog restte op een goede afloop en de waarschijnlijk ijdele hoop aan Beijerlandse kant, kon meteen na de doelwisseling bij het grof vuil toen Bradley el Idrissi als een warm mes door de boter door de SHO afweer sneed en tekende voor de 3-0.
Dat het elftal van trainer Ed Kruijthof er daarna niet meer in geloofde was meer dan duidelijk aan de lichaamstaal van de spelers af te lezen. Na exact een uur spelen zorgde Jesse Vermaat voor het hoogtepunt van de wedstrijd toen hij vanaf de linkerkant niet te stuiten het strafschopgebied in trok en de bal met een soort van inswinger langs Niels Steehouwer in het zijnet van het doel liet vallen: 4-0 en eentje om in te lijsten.
Een handvol minuten later zorgde Sven Breukhoven met zijn tweede van de middag voor de 5-0. Met nog een paar goeie ingrepen zorgde Niels Steehouwer, die zaterdag in de thuiswedstrijd tegen Heerjansdam zijn honderdste (en voorlaatste) competitiewedstrijd speelt, ervoor dat de schade nog enigszins beperkt bleef anders had zo weer een zevenklapper of erger op het bord kunnen verschijnen.
Overigens zijn in de loop van dit seizoen Ferdinand Römelingh (115), Jeroen Eikelenboom (104) en Aron van Schaik (102) ook de grens van honderd competitiewedstrijden in het eerste elftal gepasseerd.
In de slotfase verscheen SHO nog een paar maal voor de goal van doelman Van Leeuwen maar de sluitpost kwam hoegenaamd niet in problemen. Na negentig en nog wat minuten kon Poortugaal gaan feestvieren en voor SHO was het berusten in de degradatie die nauwelijks nog te voorkomen is. Het verschil met nummero veertien VOC is zes punten en het doelsaldo is -23 voor de Rotterdammers en -59 voor SHO. Het enige ‘muizengaatje’ om de reddingsboei nog te pakken te krijgen is met zo’n 20-0 winnen van eerst Heerjansdam en dat daarna herhalen bij de FC ‘s-Gravenzande… Dat lijkt en is voor SHO, dat in 28 wedstrijden slechts 27 keer scoorde, een onmogelijke opgave (zoals het dat voor elke club is). Derhalve is de degradatie naar de eerste klasse definitief. De vorige degradatie van SHO was na het seizoen 2014-2015 toen na één jaargang het hoofdklasse avontuur alweer ten einde was. SHO eindigde als dertiende en voorlaatste met 23 punten na 26 wedstrijden, doelcijfers 37-70. Laatste en mededegradant was FC ‘s-Gravenzande met slechts 16 punten.
Vanaf deze plaats de felicitaties aan SV Poortugaal met het behalen van de titel in de 4e divisie B. Aanstaande woensdagavond om 20.00 uur heeft Poortugaal op het veld van Heinenoord de kans om de titel nog meer glans te geven om tegen Spartaan’20 de prestatie van SHO (het driemaal op rij winnen van de beker) van bijna zestig jaar geleden te evenaren. SHO won de drie finales achtereenvolgens van vv ‘s-Gravenzande (1967, 10-0), Heerjansdam (1968, 0-0, SHO wns) en IJsselmeervogels (1969, 2-0).
SHO: Niels Steehouwer; Jeroen Eikelenboom, Youri van Ruiven, Moises Navarro, Ferdinand Römelingh; Joost van Eck, Bart van Eck, Dejan de Feiter, Yur Snoek, Dedier Bos, Bjorn van der Post
