Net voor de komende voorjaars/carnavalsbreak wat twee competitieloze zaterdagen gaat opleveren stond voor SHO de uitbeurt tegen VUC in Den Haag op het programma. Eén keer eerder speelde SHO op sportpark Het Kleine Loo. Bijna twintig jaar geleden, 25 februari 2006, werd daar voor de districtsbeker (destijds Gatorade-cup genaamd) gespeeld. VUC, toen 1e klasse zondag, won het duel met 3-2 van SHO, destijds spelend in de hoofdklasse zaterdag. Het enige wat nog in de herinnering zit is dat het toen bitterkoud was, winderig met een temperatuur van nauwelijks boven nul. In de wedstrijd van zaterdag, waar het wat weer betreft prima uit te houden was, stond er voor beide in de bedreigde zone verkerende ploegen veel op het spel en van weerskanten zou voor een overwinning vooraf blind getekend zijn.
Bij SHO maakte Junior Seltonrijch zijn debuut als basisspeler wat, misschien toch wel wat verrassend, de niet helemaal fitte aanvoerder Joost van Eck zijn plekkie kostte. De ditmaal niet gesponsorde aanvoerdersband kwam nu om de arm van doelman Niels Steehouwer.
SHO begon goed en nadat doelman Nick Hasper al een paar maal was getest was het na een kwartier wel raak. Rashid Browne schoot vanuit moeilijke hoek de bal richting doel en het leer ging voorlangs de bij de eerste paal geposteerde sluitpost in de verre hoek: 0-1. SHO hield de druk er goed op en het complete in oranje/wit gehulde Beijerlandse aanvalstrio kwam meermaals in scoringspositie maar de bal verdween dan net naast of over het doel en anders kon Hasper nog ingrijpen. En als Aron van Schaik na ruim een half uur bij een inzet van buiten de zestien niet zou zijn gehinderd (vastpakken shirt ter hoogte van de stip) door Gino van de Water had hij hoogstwaarschijnlijk de bal net voldoende van richting kunnen veranderen om de keeper kansloos te laten om daarmee de voorsprong te verdubbelen.
Op een paar ingrepen en wat hoekschoppen na hoefde Steehouwer zich in deel één nauwelijks druk te maken.
In de rust bleef Bart van Eck in de kleedkamer en werd vervangen door Dejan de Feiter. SHO zocht meteen de aanval, Dedier Bos zag een strak schot net over het doel verdwijnen en even later kopte Bjorn van der Post een voorzet hard in het zijnet. SHO leek klaar om de strijd gelijk in het slot te gooien maar de gastheren wensten daar toch niet aan mee te werken en namen meer en meer het heft in handen.
Na bijna een uur op de klok kregen de ‘pinguins’ een vrije trap te nemen waarna doelman Steehouwer de zwabberbal even loste wat voor Roy Speelman voldoende was om te profiteren: 1-1. Trainer Ed Kruijthof besloot tot een driedubbele wissel, Bjorn van der Post, Rashid Browne en Junior Seltonrijch (die in het uur speeltijd liet zien een aanwinst te zijn) werden vervangen door Joost van Eck, Rik Schouten en Yur Snoek. Vooralsnog bleef de thuisclub gevaarlijker en moest SHO het hebben van snelle uitvallen.
Omdat VUC het winnende doelpunt niet kon afdwingen leek kort voor tijd SHO alsnog met de eer te gaan strijken. Yur Snoek kon vanaf links op het doel af maar zag zijn inzet door Harpers gekeerd worden. In het succesvolle vorige seizoen had de kans voor Snoek voor honderd procent zeker een doelpunt opgeleverd. Typisch het verschil tussen bovenaan meedoen om de prijzen of zoals nu strijden voor lijfsbehoud.
In de resterende tijd bleek de pijp van weerskanten vrijwel leeg zodat de strijd – net als vijf maanden geleden op de Kikkershoek (2-2) – onbeslist eindigde.
