In de Vierde Klasse F heeft GOZ zaterdag uitstekende zaken gedaan door het cruciale duel met Vierpolders winnend af te sluiten. Dankzij die overwinning houdt de ploeg zicht op directe handhaving. In een competitie met twaalf teams degradeert de nummer twaalf rechtstreeks, terwijl de nummers tien en elf zijn veroordeeld tot het spelen van nacompetitie. Met de huidige tiende plaats staat GOZ nog altijd onder druk, maar de drie punten tegen de hekkensluiter geven vertrouwen voor het slot van het seizoen.
Trainer Dirk Quik, die zaterdag ontbrak vanwege zijn werkzaamheden bij het nationale vrouwenelftal van Guyana, kijkt met gemengde gevoelens terug op de hervatting van de competitie na de winterstop. “De start na de winterstop is sowieso lastig in een competitie met twaalf ploegen,” legt hij uit. “Je hebt veel vrije weekenden, waardoor het ritme ontbreekt. GHVV ’13 was een maatje te groot voor ons en tegen OFB hadden we een dusdanig uitgedunde groep dat het niet wilde lukken.”
Aanpassingen in de winterstop deed de technische staf niet. “Geen aanpassingen,” is Quik duidelijk. “We werken met een kleine groep en daarmee moeten we het doen en daarmee gaan we het ook doen.” Het typeert de realistische benadering van de trainer, die al anderhalf jaar met zijn selectie te maken heeft met tegenslag en blessures.
De overwinning op Vierpolders noemt hij dan ook vooral belangrijk in het licht van de doelstelling die al sinds het begin van het seizoen vaststaat. “Het doel is handhaven, dat was het en dat is het nog steeds,” aldus Quik. Met nog meerdere wedstrijden te gaan weet GOZ wat het te doen staat: punten pakken om weg te blijven van de nacompetitieplaatsen of, in het slechtste geval, directe degradatie.
Volgens Quik zou directe handhaving meer zijn dan alleen het halen van een sportief doel. “Naast hard werken is het vooral een bekroning van een ongekende veerkracht in combinatie met het doorzettingsvermogen van de groep,” benadrukt hij. “In de ruim anderhalf jaar die achter ons ligt hebben de jongens op persoonlijk vlak, bijvoorbeeld met blessures, maar ook qua resultaten heel veel tegenslag gehad. Dat ze elke keer weer de rug rechten en er het maximale uit proberen te halen, zegt iets over deze groep.”
De trainer prijst vooral de mentaliteit van zijn spelers. “We zijn ons ervan bewust dat het vaak niet lukt zoals we willen. Maar dan toch weer komen trainen, weer je taak uitvoeren en weer honderd procent geven, dat is meer dan noemenswaardig. Het is een groep om trots op te zijn.”
Met twaalf punten uit veertien wedstrijden staat GOZ momenteel tiende. De verschillen met OFB en Vierpolders zijn klein, maar ook de afstand naar de veilige middenmoot is nog overbrugbaar. De komende weken zullen uitwijzen of de ploeg de ingezette lijn kan doortrekken.
Of deze selectie ook volgend seizoen sterk genoeg is voor de vierde klasse? Quik blijft nuchter. “Dit seizoen gaan wij dat voor elkaar boksen. Wat er na volgend seizoen gebeurt, is niet meer aan mij en daar kan ik geen voorspelling over doen.” Voor nu telt maar één ding: handhaving veiligstellen en daarmee het harde werk van de afgelopen periode belonen.
