Na een indrukwekkende trainersloopbaan – die hem langs SVDPW, SVV en uiteindelijk tien jaar lang bij HBSS bracht – zette Toon Wolters dit seizoen een punt achter zijn actieve trainerschap. Zijn afscheid ging niet onopgemerkt voorbij: zijn laatste wedstrijd eindigde in degradatie. Toch kijkt Wolters met trots terug op de jaren waarin hij kampioenschappen, promoties, supercups en Schiedamse titels verzamelde.
Wolters begon zijn loopbaan bij SVDPW, waar hij zijn trainers-DNA ontwikkelde. Daarna volgde een succesvolle periode bij SVV. “Toen ik daar begon, zei ik letterlijk: ‘Ik hoop bij SVV de mooie succesjaren van SVDPW te kunnen herhalen.’ En dat is gelukt. We promoveerden twee seizoenen op rij, beide keren ongeslagen. Dat maak je niet vaak mee.”
Ook bij HBSS kende hij een geslaagde periode. Tien seizoenen lang stond hij voor de groep. “Mooie jaren, met ups en downs, maar vooral met een sterk teamgevoel, strijdlust en gedeelde trots,” blikt hij terug. “De promotie naar de tweede klasse was écht de kers op de taart.”
Wat hem al die jaren dreef? “De liefde voor het spelletje – en voor het proces: een ploeg vormen, spelers zien groeien, met elkaar bouwen. Dat is het mooiste dat er is in het trainersvak. Natuurlijk wil je winnen, maar ik heb minstens zoveel voldoening gehaald uit het samen knokken, of het nu dinsdagavond in de regen of in het weekend in de zon was.”
Toch viel het doek dit seizoen op een zure noot. “Die laatste wedstrijd was zwaar,” erkent hij. “Ik was teleurgesteld, vooral door enkele arbitrale beslissingen. Toen zei ik: ‘Ik ben eigenlijk blij dat ik van deze ellende verlost ben.’ Dat klinkt misschien hard, maar het was oprecht: na tien jaar zat het er écht op, en ik had vrede met dat afscheid.”
Met vertrouwen kijkt hij vooruit naar zijn opvolger, Berkan Bayraktar. “Berkan is een serieuze trainer met een duidelijke visie. Ik heb er alle vertrouwen in dat hij het stokje uitstekend zal overnemen. Hij weet wat hij doet, werkt keihard en begrijpt wat het team nodig heeft. HBSS is in goede handen.”
Op de vraag welk elftal uit zijn carrière zijn favoriet was, moet Wolters schaterlachen. “Ik heb met zóveel goede, fijne gasten gewerkt dat ik echt geen keuze kan maken, sorry.”
Of hij ooit nog terugkeert op het veld? “Voor nu ben ik even klaar met alles wat bij het trainerschap komt kijken – de voorbereiding, de randzaken, de spanning. Ik geniet van mijn vrije tijd. Lekker op zaterdag langs de lijn staan zonder stress, dat is ook wat waard. Maar goed… het voetbalhart blijft kloppen. Dus zeg nooit nooit, haha.”
Ff bijkomen! Bij elke club fantastisch gedaan, Toon!
Mooi stukkie train!
Ik doe mee