Hij heeft er al bijna 60 wedstrijden opzitten in het eerste elftal van Barendrecht en het lijkt wel of hij met de week belangrijker wordt voor de ploeg. Afgelopen zaterdag zag ik hem weer eens aan het werk in de thuiswedstrijd tegen Excelsior Maassluis en hij speelde alweer voortreffelijk.
De 22-jarige Taner Bayram valt niet op door waanzinnige acties of oogstrelende technische vaardigheden, maar als immer strijdende en zeer succesvolle balafpakker is hij ongeëvenaard. Ik wil niet overdrijven, maar misschien wel 20 keer onderbrak hij een aanval van de bezoekers. Taner heeft de gave om overal op de juiste tijd op de juiste plek te verschijnen en in die rol is hij van grote waarde voor de ploeg die trainer Leen van Steensel iedere week de wei instuurt.
Het duurde lang voordat de wedstrijd Barendrecht-Excelsior Maasluis, op dat moment de nummers 8 en 16 van de Tweede Divisie, ontbrandde. Voor de toeschouwers langs de kant was er niet heel veel te beleven. Lange tijd was het een soort gevecht op het middenveld, waren de ruimtes klein en het balverlies groot. Van beide ploegen. Kansen waren zeer spaarzaam. Maar het zijn ideale omstandigheden voor Taner Bayram om een hoofdrol te spelen. Iedere keer weer was hij een sta-in-de-weg voor de Maasluisspelers en telkens nadat hij een bal veroverd had, speelde hij die naar de dichtstbijzijnde medespeler. Meestal was dat Joey Jongman.
Een groot terrein bestreek Taner niet. Meestal was hij te vinden vlak voor de eigen defensie. In de zestien meter van de bezoekers heb ik hem niet gezien, ook niet bij vrije trappen en corners. Dan stond hij iets verderop de ruimte te bewaken en dook er meteen op als de bal bij hem in de buurt kwam. Alle tweede ballen waren voor hem, om het in trainersjargon te zeggen. Taner is een voetballer die vaak in duel is met tegenstanders en daar de meeste keren winnend uitkomt. Wie denkt dat Taner met het soort voetbal dat hij speelt veel overtredingen maakt, heeft het mis. Die maakt hij niet of nauwelijks en als ik goed geïnformeerd ben heeft hij in alle wedstrijden die hij tot nu toe in het eerste elftal van Barendrecht heeft gevoetbald maar zelden een gele kaart gepresenteerd gekregen. Elke trainer moet dromen zo’n voetballer op te kunnen stellen.
In de tweede helft was er voor een neutrale toeschouwer als ik meer te genieten. Dat kwam vooral omdat er meer ruimte op het veld ontstond omdat Excelsior Maassluis aanvallend gewisseld had en meer dan voor rust op zoek ging naar een doelpunt. Bijna waren ze daarmee succesvol. Na een slim doorkopballetje verscheen de nieuwe aanwinst Olaf van der Sande, na rust ingevallen, alleen voor keeper Bradley van der Meer. Alles deed Olaf goed. Hij was speersnel vertrokken, sneed meteen al een verdediger de pas af, zodat die niet meer bij de bal kon komen en eenmaal oog in oog met Bradley bleef hij kijken. Olaf had zich in zijn eerste wedstrijd voor Excelsior Maasluis meteen onsterfelijk kunnen maken, maar deed het niet. Hij schoot de bal over.
Ik wil Taner Bayram die onsterfelijkheid nog niet toedichten, maar spelend zoals tegen Excelsior Maassluis gaat hij dat meer en meer benaderen. Het was ook aan zijn spel te danken, dat Barendrecht uiteindelijk de boventoon ging voeren. Ze kwamen een beetje gelukkig aan de 1-0, doordat een Excelsior Maassluisspeler een vrije trap van Bram de Bruin in eigen doel werkte, maar de 2-0 van invaller Joshua Kassels, vlak voor tijd, was wel een gevolg van een mooi uitgespeelde aanval.
Met de overwinning spoelde Barendrecht het wrange gevoel weg van de uitschakeling in de beker eerder in de week. Juichend doken de spelers in elkaars armen na de treffer van Joshua. Het zijn altijd de doelpuntenmakers die gevierd worden, maar voor mij was Taner Bayram afgelopen zaterdag de absolute uitblinker.
