De laatste speeldag in de vierde klasse F was ongekend spannend. Onderin kwam nog een groot aantal ploegen in aanmerking voor rechtstreekse degradatie of nacompetitie en bovenin zouden Zinkwegse Boys en ’s-Gravendeel uitmaken wie er kampioen zou worden. Ze stonden met een gelijk aantal punten bovenaan, Zinkwegse Boys had een doelsaldo dat iets beter was. Twee doelpunten scheelde het. Beide kampioenskandidaten hadden een uitwedstrijd op het programma staan. ’s-Gravendeel moet bij SC Botlek gaan voetballen en Zinkwegse Boys moet naar Hekelingen.
Wat moet je dan als columnist? Je kan maar op één plek tegelijk zijn. Lange tijd sta je dan in dubio, maar uiteindelijk besloot ik naar Hekelingen-Zinkwegse Boys te gaan, ook al omdat ik Simon van Rheeden eens aan het werk wilde zien, de voorhoedespeler van Boys uit Zinkweg, die dit seizoen al meer dan 20 keer gescoord heeft en aan het einde van het seizoen afscheid zal gaan nemen van zijn club. Scoren heeft Simon altijd al gedaan, maar zelf had ik hem nog maar zeer zelden aan het werk gezien. Zou het niet mooi zijn dat hij met een of meerdere goals er persoonlijk voor zou zorgen dat hij bij Zinkwegse Boys gaat vertrekken met een kampioenschap? Want dat staat dus vast. Simon gaat volgend seizoen het tweede elftal van SHO trainen.
Hekelingen-Zinkwegse Boys was nog geen minuut aan de gang of er kwam al bericht door dat SC Botlek gescoord had tegen ’s-Gravendeel. Toen Zinkwegse Boys luttele minuten later zelf ook scoorde tegen Hekelingen, kwam het kampioenschap al met rasse schreden dichterbij. Simon maakte dat doelpunt niet, maar had er wel een groot aandeel in. Een snelle ingooi kwam bij hem terecht, meteen speelde hij de bal door naar Timo van Bennekom en die zette Rens Burgwal vrij voor keeper Gino Harreman. Rens rondde koeltjes af. Met die voorsprong en de onveranderde tussenstand bij Botlek-’s-Gravendeel kon Zinkwegse Boys rustig achterover gaan leunen.
Hekelingen combineerde vrij vlotjes, maar kwam niet verder dan de rand van de zestien, waar de bezoekers uit Zinkweg hun zaakjes goed op orde hadden. Kansen werden door Hekelingen niet gecreëerd en een paar afstandsschoten werden simpeltjes gepakt door Keeper Arne de Jong. Aan de andere kant van het veld loerde Simon op een snelle uitval. Vaak stond hij geplakt aan de linker zijlijn vogeltjes vrij, klaar om het ruime sop te kiezen, maar de bal aangespeeld kreeg hij niet of nauwelijks. Zo was de wedstrijd lange tijd vrij saai en Fabrizio Fortes Varela miste de enige grote kans. Meer kon Hekelingen niet, Zinkwegse Boys wilde niet en ondertussen stond het bij Botlek-’s-Gravendeel nog altijd 1-0.
Na rust, toen doorgekomen was dat ’s-Gravendeel inmiddels op voorsprong was gekomen, zette Zinkwegse Boys iets meer aan en prompt liet Simon van Rheeden zien waarom hij zo gevaarlijk is. Vanaf links trok hij naar binnen, schoof de bal bij Nick van Dijk in de voeten en die haalde meteen uit. De bal spatte op de lat, viel voor de voeten van Simon die meegelopen was en die schoot de rebound meteen weer op de goal. De bal werd van de lijn gehaald door een Hekelingenspeler. Bij die ene flits bleef het wat Simon van Rheeden betreft. Niet veel later werd hij gewisseld. De rest van de wedstrijd bracht hij gespannen door in de dug-out. Helemaal op het einde kwam ’s-Gravendeel bij Botlek op een 3-1 voorsprong. Het zou toch niet…?
En toen floot de prima leidende scheidsrechter Ton Pille voor de laatste keer. Zinkwegse Boys had met de 1-0 overwinning drie punten bij het totaal gevoegd en kon alleen nog maar achterhaald worden als ’s-Gravendeel bij Botlek nog twee keer zou scoren. Die wedstrijd bij Botlek duurde en duurde maar. Minutenlang stonden alle voetballers van Zinkwegse Boys verzameld rond hun trainer Peter van Dam, die op zijn telefoon van de tussenstand bij Botlek op de hoogte werd gebracht. Meer dan vijf minuten stonden ze zo. De spanning was om te snijden. Simon liep nog rond met een zakje snoepjes die hij uitdeelde aan zijn ploeggenoten. En toen kon er eindelijk gejuicht worden: Zinkwegse Boys kampioen.
Simon kan dus met een gerust hart afscheid nemen van zijn cluppie. Heel groot was zijn inbreng zaterdagmiddag niet, niet hij maar arbiter Ton Pille was de beste man van het veld, maar het kampioenschap van Zinkwegse Boys mag je gerust voor een heel groot deel op zijn naam schrijven vanwege alle goals die hij gemaakt heeft. Ze gaan hem nog missen daar.
