Het laatste kwart van de competitie begon voor SHO met de topper tegen XerxesDZB. De Rotterdammers stonden bij de aftrap met acht punten voor op SHO en zouden bij winst een flinke stap naar het kampioenschap kunnen zetten. In dat geval zouden de mogelijke titelaspiraties van SHO definitief achter slot en grendel kunnen worden opgeborgen.
De Zevenkamp bewoners zullen er vooraf niet op gerekend hebben dat ze de punten zomaar voor het oprapen zouden hebben omdat SHO tot dusver de enige ploeg is geweest die met de volle buit (1-2) van sportpark Faas Wilkes is vertrokken Trainer Hans Maus had wederom één wijziging in de basis, Yur Snoek nam de plaats in van Dedier Bos.
Vanaf de aftrap waren de Xerxaanse bedoelingen duidelijk en probeerden zij meteen het heft in handen te nemen. SHO werd aanvankelijk teruggedrukt maar al snel kwam het duel in evenwicht. Veel doelgevaar ontstond niet, desondanks werd het wel een boeiend schouwspel.
Net binnen het half uur kwam SHO – op dat moment verrassend – op voorsprong. Na een in tweeën genomen hoekschop kwam de voorzet bij de behoorlijk gehinderde Ferdinand Römelingh die de bal min of meer achterwaarts koppend buiten bereik van doelman Ferry Hagendijk in het doel zag verdwijnen: 1-0.
Volop protesten van Rotterdamse kant omdat Kevin Angel bij de hoekschop de bal tweemaal zou hebben beroerd, een zogenaamde ‘zelfpass’. Scheidsrechter Van Pelt bleek niet ontvankelijk voor de protesten en kende de treffer toe. Nog voor de pauze leek Jesse Vermaat op weg naar verdubbeling van de voorsprong en probeerde Hagendijk in de korte hoek te verrassen maar de sluitpost liet zich niet poorten en redde met de benen.
Na de doelwisseling namen de bezoekers meer en meer het heft in handen en was het voor het team van Maus in bepaalde fases van het duel veelal tegenhouden geblazen. Veel supporters van SHO zullen af en toe met het zweet in hun handen hebben gestaan met de wetenschap dat het de wit/zwarte brigade nog maar éénmaal lukte (4 november SHO – Zuidland 1-0, doelpunt Jesse Vermaat) in dit seizoen om de nul te houden.
Maar de verdediging was ditmaal goed op dreef en als het de gasten dan ook nog niet lukt om de enige grote vrije kans die zij kregen te benutten, groeit het vertrouwen zowel binnen als buiten de lijnen.
SHO moest het na rust hoofdzakelijk hebben van snelle uitbraken wat toch nog twee riante mogelijkheden opleverde. Joost van Eck had een venijnige schuiver vanaf de rand zestien die maar net naast het doel verdween en Tim de Pender kon een opstuitende bal net niet vol raken zodat het leer in de ballenvanger verdween in plaats van in het net achter de keeper.
Hans Maus bracht dit keer maar drie verse krachten in het veld, Danny Kerpel voor Jeroen Eikelenboom, Dedier Bos voor Yur Snoek en Stevie Soares voor Kevin Angel tegenover zijn collega Tom Rietberg die al zijn wisselmogelijkheden benutte. Voor het scoreverloop maakte het niet meer uit zodat het door Xerxes zwaar bekritiseerde moment uit de eerste helft bepalend bleek voor het resultaat en Ferdinand Römelingh zich daarmee mocht kronen tot matchwinner. Voor SHO dus het tweede cleansheet van deze jaargang en voor XerxesDZB de derde 1-0 nederlaag op vreemde bodem. Eerder gebeurde dat bij DCV en NSVV.
