Hij was al een hele tijd rijp voor een wissel. Heel de wedstrijd had hij nog geen fatsoenlijke bal geraakt en als zijn medespelers hem slordig aanspeelden, waardoor hij niet in balbezit kon komen, was hij niet te genieten. Iedere keer weer foeterde hij zijn ploeggenoten uit, maar als hij zelf de bal na een knullige actie verspeelde, hoorde je hem niet. Nee, Jorge Fernandes, de linker spits van SC Botlek had in de thuiswedstrijd tegen plaatsgenoot Hekelingen bepaald niet zijn beste dag. In de eerste helft had hij nog een grote kans verprutst, door een puike voorzet van Jayden Liefden niet naar waarde in te schatten. Een duimpje kreeg Jayden niet na die prima voorzet, maar toen later in de wedstrijd invaller Marius Schreuders tot twee keer aan toe de vrijstaande Jorge niet wist te bereiken, waren de rapen wederom gaar. Luidkeels mopperend sjokte Jorge terug, terwijl al zijn ploeggenoten druk in de weer waren om de bal weer in balbezit te krijgen. In zulke gevallen speel je als ploeg dus met een mannetje minder en heb je dus helemaal niets aan Jorge Fernandes en zit je als trainer in de dug-out wellicht te overwegen hem uit het veld te halen en een ander in te brengen.
Maar Jorge Fernandes is wel een voetballer die wedstrijden kan beslissen. Trainer Ferry van Seton van competitiegenoot WCR zei het bij VoetbalRotterdam onlangs al. ‘Er lopen niet veel goede voetballers rond in de vierde klasse, maar Jorge Fernandes van SC Botlek was een van de weinige uitzonderingen’, aldus Ferry.
Zo is het maar net.
Als ik trainer was, zou ik Jorge altijd opstellen en nooit wisselen, hoe slecht hij soms ook in de wedstrijd zit. Zoals afgelopen zaterdag tegen Hekelingen bijvoorbeeld. Als trainer zou ik er wel werk van maken om zijn gemopper naar medespelers in de kiem te smoren. Die jongens doen allemaal hun stinkende best, maar kunnen niet zo goed voetballen zoals hij. Lang, heel lang leek de ‘burenruzie’ SC Botlek-Hekelingen, bijgewoond door ongeveer zeshonderd toeschouwers, uit te draaien op een gelijk spel. Botlek voetbalde wat kansjes bij elkaar, maar was niet secuur genoeg in de afwerking en Hekelingen speelde gegroepeerd, gaf weinig weg, maar creëerde zelf toch wel te weinig. Eén keer leek Nick Boer te scoren, toen hij bij een corner vogeltje vrij stond in de zestien van Botlek. Maar Nick timede volkomen mis bij de kopbal die hij in gedachten had en hielp zo een honderd procent kans om zeep.
Het was al diep in blessuretijd, 0-0 zou het blijven, zo dacht vrijwel iedereen en toen stond Jorge Fernandes dan eindelijk op. Uit het niets scoorde hij een geweldige goal. Toch weer hij dus! Bennie Blokland had vanaf de rand van de zestien op doel geschoten, maar zijn schot werd geblokt door Menno Jansen. De bal verdween hoog in de lucht en kwam een fractie van een seconde later neer precies op de plek waar Jorge stond. Dat was in buitenspelpositie, maar Jesper Breemer, de clubgrensrechter van Hekelingen vlagde niet, dus ging het spel door. Jorge stond op dat moment met zijn rug naar het doel en kon niets anders doen dan een omhaal proberen te maken. Dat deed hij. En hoe! Zoals Marco van Basten in zijn beste jaren raakte Jorge de bal perfect en die verdween snoeihard langs keeper Gino Harreman in de kruising. Het was een wereldgoal, waarmee Jorge in één klap zijn bedroevend spel tot dan toe goed maakte. Hij werd bedolven door dolblije ploeggenoten, want met zijn geweldig mooie goal was de overwinning op Hekelingen dan toch een feit.
Ik mag Jorge wel. In de vierde klasse is hij een van de weinige voetballers die op zo’n manier een wedstrijd kan beslissen. Buiten het veld is hij de vriendelijkheid zelve en in het veld moet er aan zijn spel helemaal niks veranderen. Daar is niks mis mee, hoewel hij wel een beetje zijn gewicht in de gaten moet houden, want volgens mij sjouwt hij iets meer kilootjes mee dan een poos geleden. Hoe dan ook, je kunt Jorge Fernandes er als voetballer heel goed bij hebben. Ferry Seton zei het al. Bij Botlek zijn ze dan ook heel tevreden met hem en dat is volkomen terecht.
Maar zijn gemopper op ploeggenoten zou hij dan wel achterwege moeten laten, vind ik. Ik weet wel dat hij absoluut wil winnen, dat hij daar alles voor doet in het veld en dat ook van anderen verwacht. Daar is niks mis mee. Maar als het allemaal niet lukt en als er een keer iets mis gaat, moet hij even slikken in plaats van meteen te reageren. Dan moet hij zijn ploegmaten oppeppen in plaats van hen vernietigend aan te kijken en verbaal de grond in te boren. Als hij dit soort gedrag niet meer vertoont, zie ik hem nog wel eens stappen maken om op een hoger niveau te gaan voetballen. Want één ding staat namelijk als een paal boven water: Jose Fernandes is een prima voetballer, eentje die uit het niets een wedstrijd kan beslissen. De honderden mensen langs de lijn hebben dat afgelopen zaterdag allemaal gezien. Ik denk dat ze het nu nog over zijn geweldige goal hebben.
