Door twee late doelpunten in blessuretijd wist WFB een nederlaag om te buigen in een zeldzame thuisoverwinning (3-2). In het begin van de wedstrijd zag het er helemaal niet naar uit dat WFB een driepunter over zou houden aan het treffen met de Bevelanders. De uitploeg was duidelijk de bovenliggende partij. Binnen 5 minuten werd Kevin Groenendijk al op de bon geslingerd na een harde overtreding op Bart de Bruine. De vrije trap die daarop volgde werd keurig in de kruising gelegd door Sam de Bruine. Met deze vroege achterstand en gele kaart in de defensie leek WFB al na 5 minuten aangeschoten wild.
Dat beeld veranderde enigszins nadat Stan van Lenten voor de geblesseerde Christian Corre binnen de lijnen was gekomen. Vanaf dat moment speelde WFB meer in de klassieke 4-3-3 variant en ging het de tegenstander met drie echte aanvallers te lijf. Dit leverde zo nu en dan meer dreiging op; zag ook supporter Kees Manus in de rust: “en die Stan schiet er ook nog wel eens eentje in, hè?” Maar zover was het nog lang niet. Vijf minuten voor rust verlengde Van Lenten wel een lange bal van Groenendijk waarop deze voor de voeten viel van aanvoerder Simon Bremer. De spits schoot de bal beheerst achter keeper Denni Oosse en trok daarmee de stand weer gelijk.
Dit moment deed de wedstrijd ontbranden. Nog geen minuut later kreeg WFB een penalty, omdat Oosse op onreglementaire wijze Bremer vloerde in het strafschopgebied. De keeper herstelde deze fout keurig door de strafschop te keren. Binnen twee minuten lag de bal weer op de stip, maar deze keer aan de andere kant van het veld. Voor de Bevelanders mocht De Bruine (S.) aanleggen en hij faalde niet.
Na de rust drong WFB het meeste aan. Dit resulteerde in een aantal kleine kansjes voor Bremer, Nathan Dekker en Van Lenten, maar echt gevaarlijk werd het niet. In de 73e minuut was ogenschijnlijk alle Ouddorpse hoop op een goede afloop vervlogen: Kris Grinwis moest het veld verlaten na een terechte rode kaart. Wat met elf man al niet lukte, moest vanaf dat moment met tien.
Maar ook in de tweede helft zat het venijn in de staart. In de tweede minuut van de blessuretijd had Jesse Broers de wedstrijd voor de uitploeg moeten beslissen. Hij ontsnapte aan zijn directe tegenstander en kon helemaal alleen op keeper Corné de Jong af, maar de aanvaller schoof de bal naast het doel. Een minuut later viel de bal in de kluts voor het doel van Oosse. Het duel dat daarop volgde tussen Bremer en Niels Versluis werd gewonnen door de Ouddorpse spits, waarna die zijn tweede van de middag maakte. Menig supporter van WFB vierde deze gelijkmaker al als een overwinning, de spelers aasden op meer. De voorhoede joeg na de aftrap gelijk de vijandelijke defensie op, die daardoor direct bezweek. Dekker ontfutselde als eerste de bal, maar werd nog afgestopt door de keeper. De bal stuiterde toen voor de voeten van Van Lenten die WFB in extremis naar de overwinning schoot.
