Soms staat er een wedstrijd op het programma waar je bij moet zijn, omdat je er een klein beetje rekening mee houdt dat er wel eens een verrassing in zou kunnen zitten. SCO’63 thuis tegen ’s-Gravendeel is zo’n wedstrijd. ’s-Gravendeel heeft van de 14 competitiewedstrijden er 11 gewonnen en 3 gelijkgespeeld, is daardoor koploper in de vierde klasse F, terwijl SCO’63 bijna onderaan staat. Maar ze wonnen wel hun laatste twee wedstrijden, van OHVV en van de nummer twee Zinkwegse Boys en de stand op de ranglijst was door die twee overwinningen iets rooskleuriger geworden. Zouden ze tegen ’s-Gravendeel ook weten te stunten? Of wordt het een simpele walk over voor de koploper? Gelukkig weet je dat nooit van te voren. Dat maakt het voetballen zo leuk.
In het begin van de wedstrijd zag het er naar uit dat ‘s-Gravendeel niet in de problemen zou komen en later die middag met drie punten in de knip terug naar huis zou gaan. Topscorer Levi Vugts trapte na een paar minuten een penalty via de paal binnen, nadat hij zelf door Noah Bekkers in de zestien tegen de vlakte was gewerkt. Na die 0-1 gaf niemand nog een stuiver voor SCO’63, ook al omdat de thuisploeg tot dat moment al flink onder druk gestaan had.
Het ongeslagen ‘s-Gravendeel zou dat potje er vrijwel zeker uithalen, zo dacht ook ik. Mogelijk dachten de spelers van ’s-Gravendeel dat ook. Na die strafschop moeten ze gedacht hebben dat de buit al binnen was, dat de 0-2 en de 0-3 ook wel zouden vallen. Ze drongen lange tijd niet meer aan en hielpen op die manier SCO’63 toch wel in het zadel. Die ploeg heeft een paar lepe voetballers in huis, jongens die het klappen van de zweep kennen. Wat te denken van de bijna 40-jarige Eder Lopes, die steeds vaker op de juiste plek stond om het spel van de bezoekers te ontregelen? Ook Julio Clydesdale en Noah Bekkers, de jongens centraal achterin, weten van wanten. SCO’63 gaf niks meer weg en bij ’s-Gravendeel lukte gaandeweg steeds minder. En bij SCO’63 voetbalt ook Justin Holwijn, een speler waar de klasse bij vlagen van afdruipt. Ik heb Justin dit seizoen eerder al zien voetballen, uit bij SC Botlek, en toen kon hij me ook al bekoren. Nadat Mohammed Amin Oulad Abdellah de 1-1 gemaakt had, schoot Justin vanaf de rand van de zestien totaal onverwacht op doel, waar hij de bal misschien wel had moeten afleggen. Maar hij verraste met dat schot wel keeper Jimmy Waasdorp en zo stond het ineens 2-1 voor de thuisploeg en lukte er bij ’s-Gravendeel lange tijd helemaal niks meer.
Pas halverwege de tweede helft pakten de bezoekers de draad weer op en ontketenden een offensief. Ze voetbalden aardig wat kansen bij elkaar, maar vonden steeds keeper Rick Groenendijk op hun weg. Rick werd de beste man van het veld. Op die penalty van Levi Vugts was hij nog kansloos geweest, nadien had hij lange tijd niet al te veel te doen, hoewel er wel een bal tegen de paal kwam en een vrije trap van Maurits Kuiper op de bovenkant van de lat eindigde. Maar toen halverwege de tweede helft de bezoekers eindelijk op zoek gingen naar de gelijkmaker en misschien nog wel meer, kreeg Rick het drukker en drukker en blonk steeds vaker uit. De ene na de andere aanval zag hij op zich af komen, maar hij was niet meer te passeren. Met een paar katachtige reflexen, een paar fraaie reddingen en soms ook met het nodige geluk hield hij zijn doel verder schoon. Bij het eindsignaal van scheidsrechter De Vos kon hij juichen.
Goed beschouwd hadden de bezoekers toch wel een puntje verdiend, maar de nederlaag konden ze toch ook wel op hun eigen conto schrijven. Te lang hadden ze hun voet van het gaspedaal afgehouden, te veel kansen werden er gemist en zo had laagvlieger SCO’63 toch maar mooi koploper ‘s-Gravendeel weten te verschalken.
Ik gunde Rick dat wel. Zaterdag zag ik hem sinds lange tijd weer eens in actie en constateerde dat hij het keepen nog altijd niet is verleerd. Rick Groenendijk is als Grand Cru wijn: hoe ouder, hoe beter.
