Niet iedereen was er kennelijk klaar voor. Toeschouwers zochten hun plaats nog op, anderen lurkten nog een laatste slokje uit hun glas voor ze de kantine verlieten en verdedigers zochten nog naar hun aanvaller. Nelson Bashir kreeg de bal al snel voor de vrijstaande voeten en plaatste de bal onhoudbaar in het doel. En zo stond het in de 1e minuut al 1-0 voor de thuisclub.
Vreemd genoeg leek het in de 10e minuut op een herhaling van die situatie, alleen was het nu Ruben de Raad die de gelijkmaker aantekende, 1-1. Vanaf dat moment tot aan de rust waren de meningen over het gebodene verdeeld. Waar de meeste Spartaansupporters het over een slechte wedstrijd hadden, zag uw verslaggever het anders. Ondergetekende herkende twee ploegen die wilden voetballen en daar om de beurt in slaagden. Zo kreeg eerst Spartaan’20 een aantal kansen, maar bleek Pelikaandoelman Lucas Francissen in grootse vorm te verkeren.
Daarna was er een kentering waar te nemen, toen de Zwijndrechter Zwemvogels (excuus, deze alliteratie was te mooi om niet te gebruiken) een aantal kansen kreeg, maar Miguel Essajas bewaarde op zijn beurt het Spartaanse doel voor onheil.
Na de pauze leek Spartaan’20 aan te zetten voor een offensief en weer was de respons van keeper Lucas Francissen geweldig. Het offensiefje verzandde en het spel verslechterde ook in de ogen van uw zo positief ingestelde verslaggever. Dat bleef zo tot de 70e minuut, toen Nelson Bashir een afvallende bal voor de voeten kreeg en beheerst zijn tweede goal van de middag binnen schoof, 2-1.
Opluchting alom, maar je moet wel bij de les blijven. Er volgde een serie onbegrijpelijke foutjes, die niet direct werden afgestraft, maar Pelikaan wel een directe vrije trap opleverde. Een vrije trap die door Ruben de Raad met een strakke schuiver in de hoek werd geplaatst. Het veroorzaakte wat opgetrokken wenkbrauwen over de positie van de muur, maar de 2-2- stond.
Waar de thuisclub zijn combinaties vooral in de breedte uitvoerde, was er in de slotfase ineens een snelle Spartaanse uitbraak op rechts in de diepte. Een mooie voorzet en een prachtige kop goal van Nathan Bernardina volgde, 3-2.
Bleven we nu wel bij de les? Nee, zelfs in de intussen bereikte blessuretijd ging het bijna mis en was het bijna gelijk geworden. Maar de counter na die gemiste kans gaf Spartaan’20 zijn wat geflatteerde 4-2 voorsprong, omdat Nelson Bashir zijn hattrick voltooide.
Bij de les 2 (of 3)? Het werd nog bijna 4-3. Dat betekent dat Spartaan’20 nog steeds meedoet om de prijzen en dat ze 2 achtereenvolgende weken ruim wonnen van een lager geplaatste tegenstander. We mogen echter niet de ogen sluiten voor het feit dat sterkere tegenstanders bepaalde fouten wel af kunnen straffen.
