Het was rond drie uur ’s nachts op de parkeerplaats aan de Rijkstraatweg. Voetbalvereniging Nieuwenhoorn stond op het punt van vertrekken, Valencia in Spanje was plaats van bestemming, want daar zou het trainingskamp plaatsvinden. De eerste etappe zou diep in de nacht per touringcar van Nieuwenhoorn naar Schiphol gaan. De meeste mensen stonden nog stilletjes en in zichzelf gekeerd de slaap uit hun ogen te wrijven op dit onchristelijke tijdstip, maar Neil Overheid had toen al het hoogste woord.
Neil is een jonge, talentvolle aanvallende middenvelder met een groot loopvermogen, een voetballer die bij Nieuwenhoorn heel de jeugd doorlopen heeft en al een paar jaar bij de selectie zit en in die tijd best al wel van waarde is geweest. Maar de laatste stap als basisspeler heeft hij nog altijd niet kunnen zetten. In de nacht van donderdag op vrijdag hing iedereen aan zijn lippen, want het verhaal dat Neil vertelde was kolderiek. Hij vertelde dat hij een paar uur eerder nog op Rotterdam The Hague Airport was om bij de marechaussee aldaar een noodpaspoort te scoren. Neil had eerder die avond zijn paspoort thuis nergens kunnen vinden, vandaar. Een normaal mens bereidt een buitenlandse trip veel vroeger voor en moet bij het inpakken van zijn koffer al veel eerder merken dat het paspoort zoek is, Neil niet. Die kwam daar pas achter luttele uren voordat hij in Nieuwenhoorn op de bus richting Schiphol zou stappen. Dus hij was als een speer naar Rotterdam gegaan, want een trainingskamp van je cluppie, dat laat je natuurlijk niet zomaar voorbijgaan, ook al kan je je paspoort niet vinden.
Het was hem maar mooi gelukt om toch een geldig reisdocument te verkrijgen, dus Neil kon wel degelijk mee naar Valencia. Dat hij daarvoor op het allerlaatste moment nog alle mogelijke moeite moest doen en daarvoor zijn nachtrust moest opofferen en dat hij daar met een brede smile op zijn gezicht over aan het vertellen was, niemand die ervan opkijkt. Ze zijn bij Nieuwenhoorn namelijk aardig wat gewend van hem.
Ik heb Neil een paar dagen meegemaakt in Valencia en kan niet anders vaststellen dat Neil een geweldig leuk ventje is, die ontzettend goed in de groep ligt, ook al haalt hij soms de gekste fratsen uit. ’s Ochtends tegen tienen aan het ontbijt, nadat heel de groep pas heel diep in de avond, of eigenlijk vroeg in de ochtend in het hotel terugkeerde, ziet Neil er, ondanks het enorme gebrek aan slaap, nog altijd fris als een hoentje uit. Hij zit niet aan tafel zoals teamgenoot Kayo Renwarin met een donkere zonnebril op het hoofd om de wallen onder de ogen te verbergen, nee, Neil is monter, ziet er nog altijd patent uit en is alweer druk bezig om het volgende verhaal te vertellen. Nog voordat hij een hap eten door zijn keel heeft, heeft hij een meegebracht blikje Red Bull al half leeg. Onvoorstelbaar dat Neil zoveel pit en fut heeft, maar gezien dat blikje energydrank toch ook wel weer begrijpelijk.
De volgende dag, na alweer een nachtje doorhalen, staat er een oefenwedstrijd tegen DCV op het programma. Neil start niet in de basis. Pas na een uur valt hij in en meteen zorgt hij met zijn instelling, zijn gejaag op tegenstanders dat de wedstrijd, die een beetje ingeslapen was, weer in gang wordt getrokken. Hij jaagt door op gelegenheidsdoelman Jaysley van Ommeren en ontfutselt hem bijna de bal, tot groot jolijt van de spelers op bank. Een paar minuten later scoort hij met een bekeken schuiver de 4-0 en iedereen staat dan op de banken. Met die goal blijkt Neil trouwens ook nog 50 euro verdiend te hebben, want dat bedrag was hem door medespeler Melvin Winterberg beloofd als hij zou weten te scoren.
Later op de avond, als heel de groep bij een Italiaans restaurant aan tafel zit, is Neil alweer het middelpunt van de belangsteling. De ober brengt hem een stuk cake met een brandend kaarsje en iedereen zingt ‘lang zal hij leven’. Maar Neil is helemaal niet jarig. Dat hij zingend in het zonnetje gezet wordt, heeft er wellicht mee te maken dat hij zijn verdiende 50 euro later op de avond besteedt aan een rondje. Het zal ongetwijfeld gebeurd zijn. Ik twijfel daar geen seconde aan. Tegenwoordig staat de overheid er niet bij iedereen in een goed blaadje op. Er wordt flink wat gemopperd op de overheid, soms met rode vlekken in de nek. Maar de Overheid van Nieuwenhoorn is bij iedereen zeer geliefd. En dat is niet meer dan terecht. Neil Overheid is een ventje dat je er goed bij kan hebben. Niet voor niks zegt Cesco Achterberg, zijn huidige trainer gekscherend: ‘Hij mag niet op de elftalfoto, maar we houden hem er wel bij.’ Als voetballer moet hij maar snel het laatste stapje zetten en ook op die manier onmisbaar worden, want dan sluit alles en iedereen hem helemaal in de armen.
