Soms denk je als sportliefhebber met weemoed terug aan sporttalenten. En die het ondanks verwoede pogingen om internationaal door te breken nét niet gered hebben. Wouter Artz (Woerden, 14 maart 1985) is een voetballer, die bij VEP (Vlug En Paraat) zijn eerste balcontacten had in clubverband en al tijdens zijn tiende levensjaar het zwart witte tenue verruilde voor de jeugd van Feyenoord Rotterdam. Een technisch vaardige speler, die ook nog eens sterk aan de bal was en al op zeer jonge leeftijd het in zich had een leider te worden op de voetbalvelden.
Wouter speelde bij de club aan de Waardsedijk, toen nog met de jeugd op zaterdag en met de senioren op zondag uitkomend in de KNVB competitie van West 2, een bescheiden vereniging, waar Voetballen en Plezier (de bijnaam van VEP) vooropstond. Maar werd al snel opgemerkt door voetbalscouts. Heb hem als scheidsrechter meerdere malen meegemaakt en was toen ook van mening dat hij veel verder kon komen dan het amateurvoetbal. Een plezierige persoonlijkheid bovendien, die heel sociaal was en bovenal voetbalde in het belang van het collectief.
Een stap naar een topclub was dus een logische. Dat hij in 010 tot bloei kwam was dan ook geen wonder. Hij werd geselecteerd door de KNVB voor diverse jaartallen van jeugdteams van Oranje en zat ook vaak in de selectie van Jong Oranje. Een kers op de taart was de voorselectie voor het WK 2005 voor spelers onder de 20. Dat de keuze op andere spelers neerkwam had te maken met de sterke lichting voetballers van die tijd. Wouter speelde namelijk met de groten.
Bij Feyenoord bleven in de senioren successen voor hem uit, al was een invalbeurt tijdens een UEFA-Cup wedstrijd natuurlijk iets om in het plakboek op te nemen. FC Basel werd bekampt in het jaar 2004. Wouter viel verdienstelijk in, maar kon geen noemenswaardige actie op zijn erelijst bijschrijven. Een uitstapje naar het buitenland moest voor een doorbraak gaan zorgen. Maar bij het Belgische Cercle Brugge raakte hij geblesseerd en speelde hij slechts enkele malen met de hoofdmacht in de hoogste divisie. Hij speelde er weinig speelminuten en alleen door in te vallen.
Terug in eigen land kon de Woerdenaar na een stageperiode aan de bak bij FC Volendam. Ook daar kwam hij niet veel aan spelen toe. Een terugkeer naar België, weliswaar op een lager niveau, zorgde ervoor dat hij wel vaker aan spelen toekwam. Bij FCV Dender EH in Denderleeuw, Tweedeklasser, maakte hij twee seizoenen lang vast deel uit van de selectie. Vierdeklasser KVK Ieper, in het zuidwesten van Vlaanderen, spelend vlak naast de vele hectares aan oorlogsgraven uit de Eerste Wereldoorlog, was zijn laatste club. In 2013 hing Wouter zijn voetbalschoenen definitief aan de wilgen. Ook al scoorde Wouter tijdens zijn profcarrière in Nederland en België geen enkel doelpunt, de vele goals die hij voor VEP heeft gescoord zijn onvergetelijk. Hoe het nu met hem gaat is mij niet bekend. Na 2019 bleef het stil op Wikipedia. Ik ben eigenlijk wel benieuwd. En jij?
Columnist Egbert Egberts floot bijna 42 jaar wedstrijden in het amateurvoetbal. Schrijft over wat hem boeit, wat of wie hem raakt, wat hem verwondert, wat hem ergens toe beweegt. Omdat het mag. Reacties? Mail naar info@voetbalrotterdam.nl.
