Invaller doelman Jan Slagboom wist niet wat hem overkwam afgelopen zaterdagmiddag. De competitiewedstrijd CION-VFC was nog geen kwartier bezig en het stond al 3-0. De enige keren dat Jan de bal beroerde waren de momenten dat hij die uit zijn doel haalde. Hij stond zaterdagmiddag bij VFC onder de lat omdat de eerste doelman vorige week een hersenschudding had opgelopen. Jan moet zich de uitwedstrijd tegen CION anders voorgesteld hebben.
Wie in dat eerste kwartiertje de allesbepalende factor was waardoor CION zo snel afstand kon nemen van VFC was trouwens niet Jan. Hoewel hij bij het tweede tegendoelpunt iets te laat was met zijn uitlopen, waardoor hij de voor zijn neus verschijnende Denzel Asmus ten val bracht met een strafschop tot gevolg, trof hem bij de overige doelpunten geen blaam.
Nee, de snelle en grote achterstand die VFC opliep was niet te wijten aan Jan. Daar was iemand anders verantwoordelijk voor, te weten Denzel Asmus, de nummer 8 van de thuisploeg. Alles wat Denzel in die eerste paar minuten aanraakte, veranderde in goud. Eerst stuurde hij met een fabelachtige pass Randy Bakboord weg op links. Die stoomde op tot aan de achterlijn, gaf een voorzet die over Jan achter in het doel belandde. Er was nauwelijks een minuut gespeeld. Een paar minuten later was Denzel Asmus weer aan de bal en opnieuw was hij zeer beslissend. Hij dook op voor de VFC-keeper, die een klein momentje aarzelde bij het uitkomen omdat hij dacht dat de bal op de doorweekte grasmat meer vaart had. Maar het water in de zestien van VFC remde de bal ietsjes af, waardoor hij te laat was en Denzel ten val bracht. Op een beter bespeelbaar veld was Jan dit waarschijnlijk niet overkomen, maar de erbarmelijke weersomstandigheden maakten het rollen van de bal soms onvoorspelbaar.
De regen viel negentig minuten lang met bakken uit de lucht, het gras werd natter en natter, er verschenen steeds meer modderplassen, de spelers zaten na een half uur van onder tot boven onder de modder en toch was het bijzonder vermakelijk wat beide ploegen op de doorweekte grasmat lieten zien. Het eerste kwartier van CION was fenomenaal en na die drie snelle tegengoals deed VFC er de rest van de wedstrijd alles aan om die achterstand te verkleinen en zo mogelijk nog op gelijke hoogte te komen. Dat had zomaar gekund. Nino Netten kopte een bal feilloos tegendraads binnen, maar die treffer werd geannuleerd door arbiter Giovanni Jaggan, omdat hij geduwd zou hebben. Ook een doelpunt van invaller Sven Groeneveld kon geen genade vinden bij de scheidsrechter. Op advies van de CION-grensrechter werd ook dat doelpunt ongeldig verklaard. Joep Pranger knalde nog een bal op de kruising, Damien Serrano haalde een bal van Nino Netten van de lijn en bij andere kansen van de bezoekers stond het vizier van de VFC-voorwaartsen niet op scherp.
Ondanks al die verwoede pogingen van VFC bleef het bij die 3-0 en kon CION opgetogen een feestje vieren in de kleedkamer. Ook Denzel stortte zich in het feestgedruis. Na het eerste kwartier, waarin hij allesbeslissend was, hadden we van hem trouwens in aanvallende zin niet veel meer gezien. Natuurlijk verweerde hij zich kranig, net als al zijn ploeggenoten. Overal op het veld was hij te vinden, vooral om verdedigende arbeid te verrichten, want door de druk die VFC ontketende, kwam hij nauwelijks meer aan aanvallen toe. Maar ook toen was hij wel degelijk van grote waarde, want menig gaatje liep hij dicht en hij was vaak een sta-in-de-weg. De arbeid die hij daarbij leverde was prijzenswaardig. Qua werklust, animo en energie zit het trouwens toch wel snor bij de ploeg van trainer Robert Verbeek. En gezien het eerste kwartiertje hebben ze voetballend ook aardig wat in hun mars, Denzel Asmus voorop. In de tweede klasse D gaat CION volop voor de prijzen meedoen, zo weet ik zeker. Ook VFC hoeft trouwens niet te wanhopen. Zaterdag tegen CION zat alles tegen en verloren ze uiteindelijk met grote cijfers. En toch waren ze voetballend niet minder dan CION. Maar die ploeg was in het eerste kwartier beter bij de les en ook later in de wedstrijd lieten de VFC’ers toch iets te veel steken vallen.
Al bij al heb ik een heerlijk wedstrijdje gezien. Jammer genoeg niet vanaf de tribune, want de toegangshekken tot die overdekte zitplaatsen waren met kettingen dichtgemaakt. Hoe is het in vredesnaam mogelijk dat Deltasport en CION niet overeen kunnen komen om die tribune bij zulke slechte weersomstandigheden toegankelijk te maken, zo vraag ik me af. Nu kon je alleen de tribune bereiken door met ware doodsverachting buitenom de trappen te beklimmen, maar ik ben mijn leven nog niet moe. Het was de enige smet op een verder kostelijk middagje.
