Ze zijn het nieuwe ‘slot op de deur’ bij Zwaluwen. Vrienden Stan Rook (22) en Axel de Bruijn (22) kwamen afgelopen zomer over van stadsgenoot VFC (zo). Ze lijken zich moeiteloos aan te passen aan het niveau in de vierde divisie. “In de eerste wedstrijd werden we direct voor de leeuwen gegooid. Het hielp toen heel erg dat we al jarenlang hadden samengespeeld.”
Twee jaar geleden speelde het verdedigersduo voor het Vlaardings kampioenschap tegen Zwaluwen. Aanvaller Adair Veiga Lopes beleefde een lastige wedstrijd. De sterke spits werd uitgeschakeld door Axel de Bruijn. Het was het moment dat de Vlaardinger zich in de kijker speelde bij Zwaluwen. Afgelopen voorjaar legde Marco Bosselaar, de technische man bij Zwaluwen, contact met hem. De overstap was snel rond. “Ik wilde sowieso een stap hogerop maken en Zwaluwen leek mij een geschikte club. Ik heb er in de jeugd gespeeld, dus het was voor mij bekend terrein.”
Hogerop
Stan Rook bewandelde een andere weg. Hij had al langer de wens op een hoger niveau te spelen. “Maar ik ben niet het type dat zelf bij clubs aanklopt en vraagt of ik stage mag lopen”, zegt hij. Uiteindelijk deed Jesper Gudde, de voormalige VFC-trainer, een goed woordje voor Rook bij de technische man van Zwaluwen. “Daarna was het snel rond.”
Niet alleen op het veld kan het tweetal goed met elkaar overweg, ook buiten de krijtlijnen komen ze geregeld bij elkaar over de vloer. “Je kunt wel zeggen dat we heel goede vrienden zijn. We zien elkaar elk weekend. Onze vriendinnen gaan ook prima met elkaar om”, zegt De Bruijn. “We kennen elkaar al zo’n elf jaar. We zaten samen in de brugklas en kwamen pas op latere leeftijd bij elkaar in het voetbalteam”, vult Rook aan.
Warm bad
In hun eerste dagen bij Zwaluwen hadden de Vlaardingers veel profijt van hun vriendschap. “Het is altijd spannend als je naar een nieuwe club gaat”, zegt Rook. “Het scheelt als je één of twee jongens kent. Dan kom je toch iets zelfverzekerder binnen in zo’n selectie.” Maar, zeggen beide spelers: “We zijn fantastisch opgevangen door de spelersgroep en de staf. Vanaf moment één voelen we ons hier thuis.”
Samen vormden ze in de voorbereiding het hart van de defensie. “In de eerste wedstrijd, tegen Sjachtar Donetsk, werden we direct voor de leeuwen gegooid. Het hielp toen heel erg dat we al jarenlang hadden samengespeeld. We wisten dus wat we aan elkaar hadden.” Toch was deze situatie nieuw voor de verdedigers. Rook: “Axel speelde bij VFC op diverse posities maa zelden naast mij in het centrum. Het is leuk dat dit bij Zwaluwen nu wel al een paar keer is gebeurd.”
Geen aanpassingsprobleem
Volgens hoofdtrainer Henk de Zeeuw sluiten de twee twintigers moeiteloos aan bij zijn selectie. Iets wat ronduit knap is als je bedenkt dat ze vorig seizoen nog in de tweede klasse zondag speelden. “Ik heb in de zomerstop wel een paar keer hardgelopen, zodat ik scherp aan het seizoen kon beginnen”, zegt Rook. Ook De Bruijn, die de laatste drie maanden van het seizoen een reis maakte door Azie, trainde in de zomer door.
Niveautje hoger
Op de eerste training viel meteen het niveauverschil op, zeggen beide mannen. De Bruijn: “Het is een cliché, maar het gaat gewoon allemaal sneller en de spelers voetballen op een hoger niveau.” “Ja”, vult Rook aan, “de basistechniek ligt hier gewoon hoger.”
Lekker in de buurt
De vrienden hopen op veel speelminuten en kijken uit naar de tegenstanders. “De vierde divisie is een aansprekende competitie. Bij VFC moesten we vaak naar Brabant voor verre uitwedstrijden. Het is fijn dat we nu in de regio spelen en het is leuk dat we nu clubs als Capelle en Smitshoek treffen. Dat zijn toch aansprekende verenigingen”, zegt De Bruijn.
Dit is een artikel uit het gloednieuwe waterwegsport.nl magazine! Klik hieronder om het magazine te lezen of pik hem op bij je sportvereniging in de Waterweg!
