Met zijn eerste club VVOH was de destijds 28-jarige oefenmeester op trainingskamp in het Brabantse Bosschenhoofd. Hij had er een veld gehuurd bij de lokale amateurclub, maar datzelfde had Beenhakker met zijn Spaanse club Real Zaragoza gedaan.
“Ik loop dat veld op en zie dat Leo met zijn elftal ook het veld opgaat. Zaragoza was in die tijd een Spaanse topploeg, hè. Die hadden een voorhoede met Valdano van Argentinië, de latere directeur van Real Madrid, en met Amarilla van Paraguay; twee echte wereldsterren. Beenhakker zegt tegen mij: ‘Wat gaan we doen, vriend?’ Ik antwoordde: ‘Lekker trainen. Wij hebben dit veld gehuurd.’
Beenhakker keek me aan en zei: ‘Ja, ik ook met deze mannen’. Ik moest een oplossing bedenken en zei tegen Beenhakker:‘ Joh, we zijn toch Rotterdammers onder elkaar, pakken we allebei een half veld…’ En Beenhakker vond het goed!’
Stappen met Valdano
De Wildt vond het geweldig dat zo’n grote coach zich zo sportief opstelde en sprak daarna nog langer met de man die daarvóór enkele jaren Ajax had getraind. Later zou hij ook Real Madrid onder zijn hoede krijgen. “Ik hield contact met Beenhakker en mocht voor mijn volgende trainerscursus drie weken stage bij hem lopen in Spanje. Dat waren geweldige weken. Ik kan nu wel opbiechten dat ik in die periode ook ’s avonds wel eens op stap ben geweest met Valdano.’’
Moderne trainer
Maar het waren vooral de ‘uitzonderlijk goede’ trainingen van Beenhakker die De Wildt verslond. “Hij was zijn tijd vooruit. Hij deed zoveel oefenvormen met overtallen, 5 tegen 7, aansluiten. Beenhakker is echt een grote inspiratiebron voor mij geweest. Zoals Rob Jacobs dat op een andere manier later ook was als docent op de trainerscursus
Verslaafd aan trainerschap
Zo inspirerend waren beiden dat hij zijn hele leven verslaafd is gebleven aan het trainersvak. De zeer jeugdige selectie van VDL mag nu genieten van zijn ervaringen en voetbalwijsheden. De Wildt begrijpt heel goed dat hij een opmerkelijke keuze heeft gemaakt door voor de grote familievereniging VDL te gaan, nadat hij zoveel topclubs getraind heeft.
De charme van een familieclub
“Er wordt hier niemand betaald, de jongens betalen zelf contributie, komen veelal uit de eigen jeugdafdeling en de hele staf bestaat uit echte vrijwilligers die zich al jaren inzetten voor de club. Ik kan nu al zeggen dat ik het geweldige mensen vind. Ik heb alles meegemaakt, kampioenschappen, promoties, clubs met veel kwaliteit in het eerste elftal, maar een vereniging als VDL vind ik ook prachtig.’’
Jonge talenten
De Wildt: “En geloof me, al die jonge jongens gaan beter worden en VDL heeft straks een hartstikke leuke ploeg. In het tweede elftal speelt ook allemaal eigen jeugd. Daar is de sfeer goed en er zijn ook goeie mensen die de jongens begeleiden.’’ Hij wenst zich ook niet te verschuilen achter de jeugd. De Wildt zegt voor het ‘allerhoogste’ te gaan.
Gaan voor promotie
“Natuurlijk durf ik dat uit te spreken. Ik heb alle oefenduels gezien. Ik heb frisse jongens voorin staan, we gaan aanvallend voetbal spelen en als we een periode pakken doen we al mee om promotie naar de derde klas. Daarnaast word ik blij als ik zie dat in de beker een jongen van 16, Reinder van Heijningen, lekker meedoet en twee keer scoort.’’
Clubmentaliteit
Wat hem opvalt is de mentaliteit van zijn spelers. ”Het zijn allemaal winnaars. Ze hebben het vorig jaar moeilijk gehad, maar de spelvreugde komt terug, hoor. Ik zit bij een fantastische club en af en toe snap ik best dat het amateurs zijn. Dan is er een keer geen grensrechter en moet een speler maar vlaggen. Improviseren heet dat en daar moet ik niet al te moeilijk over doen. Iedereen doet hier zijn stinkende best.’’
