Vooraf waren de supporters hoopvol gestemd, tenslotte was ook Rozenburg de competitie gestart met twee verliespartijen.
Na twee speelronden mag je het nog geen degradatiekraker noemen, maar dat het zaak is om al vroeg in het seizoen de broodnodige punten te halen, hebben de D.V.O’ers afgelopen seizoen laten zien. Toen wisten de Vlaardingers zich, ondanks een uiterst zwakke slotreeks, op de valreep te handhaven.
Rozenburg had voor rust wel het betere van het spel, creëerde ook wel wat kansjes, maar het was de thuisclub die via Anwar El Bouazaoui een 1-0 voorsprong wist te nemen. Dit leek ook de ruststand te gaan worden, maar dat was buiten scheidsrechter Luis Daniel Martins gerekend. De leidsman besloot op slag van rust de gasten van de overkant in het zadel te helpen. Allereerst bestrafte hij het spelen van de bal met een vrije trap tegen, en terwijl de beste man nog tekst en uitleg stond te geven aan de halve D.V.O. defensie, keurde hij goed dat Rozenburg de vrije trap snel nam en scoorde (1-1). Een even merkwaardige als onjuiste beslissing, omdat hij de bal nog niet had vrijgegeven terwijl wel was aangegeven te wachten op diens teken. Waar is de VAR wanneer je die nodig hebt? Enfin, een vervelende domper vlak voor de thee.
Na rust opende D.V.O.’32 sterk, maar kwam Tim Kievit net te laat om de 2-1 tegen de touwen te drukken. Achteraf wellicht het zogeheten kantelpunt. Want naarmate de tweede helft vorderde, pakte Rozenburg meer en meer het initiatief. Halverwege de tweede helft wisten zij met twee doelpunten de wedstrijd op slot te gooien, daarbij geholpen door slordig balverlies aan Vlaardingse kant. Deze weggevertjes kwam D.V.O. niet meer te boven. Rozenburg wist in de slotfase zelfs uit te lopen naar een tikkeltje geflatteerde 1-4.
