In de tweede speelronde van het districtsbekertoernooi stonden de winnaars van de eerste speeldag tegenover elkaar. Heinenoord won de uitwedstrijd tegen Den Hoorn met 1-3 en SHO versloeg op eigen veld HBSS met 4-1.
Bij Heinenoord heeft men de ambities voor het komende seizoen bepaald niet onder stoelen en banken gestoken: alleen de titel telt. Daarvoor had men de KNVB verzocht om in Zuid te worden ingedeeld om vervolgens ook het geluk te hebben dat het verzoek werd gehonoreerd door de competitieleiders.
Bij SHO gaat het eerst en vooral om een plek in het linkerrijtje en mogelijk een periode meepikken.
Om 17.00 uur, tegenwoordig bijna vaste prik de aanvangstijd voor deze Hoeksche Waardse derby, maar waarover in de week voorafgaande aan het duel het nodige gemopper te horen was van met name het oudere deel van de toeschouwers die desondanks toch aanwezig waren, was het nog gloeiend heet op de Tienvoet waar aan de lommerrijke kant van het veld toch nog aardig wat toeschouwers zich hadden verzameld, het was ouderwets schouder aan schouder staan!
De eerste slag -buiten het veld- was derhalve al voor de thuisclub, met zulke temperaturen stijgt de kantine-omzet navenant.
Maar binnen de lijnen was het SHO, in dezelfde opstelling als vorige week, dat de eerste tik wist uit te delen. Al in de zesde minuut werd Jesse Vermaat voortreffelijk gelanceerd, hij kon vrij op het doel af, omspeelde doelman Spanjaart en scoorde in het lege doel: 0-1.
Een mooie opsteker voor SHO waar, vooral in het begin van de oefenperiode, doelpunten maken het grootste manco bleek, al verscheen in de laatste twee wedstrijden evenzoveel keer de 4 aan de positieve kant van het scorebord.
Heinenoord trok na de tegenvaller de teugels aan en voerde het tempo op waardoor SHO ver werd teruggedrukt. Maar doelman Steehouwer en zijn maats voor hem hielden de schade beperkt tot een aantal hoekschoppen. Halverwege de eerst helft ging Marlon Slabbekoorn er aan de linkerkant vandoor om vervolgens zelf af te ronden: 1-1.
Dat was gezien de veldverhouding verdiend. Helaas voor Heinenoord moest de doelpuntenmaker, een van de betere in het groen/wit gestreepte shirt, er al snel daarna met een hamstringblessure vanaf.
Na de drinkpauze werd de strijd in het tweede kwart van de eerste helft wat serieuzer en vielen een paar stevige ingrepen waar te nemen. Scheidsrechter Noordhoek was bepaald niet kinderachtig en wist het zonder kaarten in de hand te houden.
Tot zo’n tien minuten voor de rust bleef de thuisclub de toon aangeven zonder veel gevaar te stichten.
Daarna kreeg SHO weer wat kleur op de wangen en greep op het spel. Kort nadat Ferdinand Römelingh wel geel kreeg te zien na een stevige overtreding was het Joost van Eck die aan de rechterkant werd vrijgespeeld en Spanjaart (ex Neptunus Schiebroek) voor de tweede keer het nakijken gaf: 1-2. Het eerste doelpunt in dienst van SHO voor het van Smitshoek overgekomen neefje van Bart van Eck.
In deel twee begon SHO met één wissel. Trainer Hans Maus nam geen risico en verving de met geel bekeurde Römelingh door Jeroen Eikelenboom.
Twee seizoenen geleden begon -op hetzelfde veld tussen dezelfde ploegen maar met een hele rits andere acteurs- de invaller met al geel op zak wel aan de tweede helft en kon vervolgens na een tweede gele kaart op driekwart wedstrijd naar de kant waarna SHO, op dat moment met 0-2 op het scorebord, met tien man uiteindelijk diep in blessuretijd met lege handen bleef: 3-2.
Meteen vanaf de aftrap overleefde Heinenoord de eerste aanval van SHO, maar even later was het wel prijs. Na een aanval opgezet door Joost van Eck kwam de bal via Kevin Angel bij Jesper Troost die de bal hard en laag via het lichaam van de Heinenoordse sluitpost in het doel zag belanden: 1-3.
Feitelijk was dat het breekpunt van de wedstrijd waarin SHO vanaf dat moment de bovenliggende partij werd en bleef. Het deze week in de column van Jan Schoonen op Voetbal Rotterdam geprezen duo Robin Winkels-Kevin Angel ging ook nu de regie voeren en nam het team van Maus bij de hand. Het leverde een aantal zeer kansrijke momenten op waarbij Spanjaart zich kon en moest bewijzen om grotere schade te voorkomen.
Na de nodige wissels aan weerskanten kwam bij ”de Noord” Andrew van Tiggelen binnen de lijnen. In de paar seizoenen dat hij bij SHO speelde maakte de zoon van de ”Spijker” niet veel doelpunten maar als hij scoorde was het meestal rond zijn verjaardag, 15 september. Ondanks dat die datum met rasse schreden nadert hield SHO had de zaak dusdanig onder controle dat de winst probleemloos zonder verdere schade over de finish werd getrokken.
De andere wedstrijd in poule 4, HBSS – SV Den Hoorn eindigde in 0-0 en daarmee gaat SHO door naar de volgende ronde. Heinenoord heeft vrijwel zeker aan een gelijkspel bij HBSS voldoende om ook door te gaan.
UITSLAGEN
