De minuut stilte voor de wedstrijd vanwege het overlijden van de bevlogen clubman Gerard van Hoeven was indrukwekkend. Iedereen was muisstil en je hoorde de bladeren aan de bomen ruisen. Na die minuut is het zaterdagmiddag bij Excelsior Maassluis-HHC Hardenberg nooit meer stil geweest. Buiten het veld niet en op het veld evenmin. Spelers riepen elkaar toe waar het gevaar dreigde en waar ingegrepen moest worden en buiten de lijnen leefden vooral de meegereisde supporters van HHC Hardenberg luidkeels mee met wat er op het veld gebeurde. Daar werd vanaf minuut 1 door beide teams gevochten om elke bal met al snel de bezoekers als bovenliggende partij.
Dat was vooraf misschien wel te verwachten ook, want de gasten uit Hardenberg waren vorig seizoen vierde geworden in de Tweede Divisie en thuisploeg Excelsior Maassluis wist een plek in diezelfde Tweede Divisie pas op het allerlaatste nippertje veilig te stellen. Op doelsaldo. Dat klassenverschil van vorig seizoen zag je nu ook weer terug. HHC Hardenberg was voetballend baas en ondernemend en Excelsior Maassluis was voorzichtig en speelde vooral reactievoetbal, met de bedoeling bij balbezit razendsnel om te schakelen. Aanvoerder Kevin Derckx was de exponent van het voetbal dat de thuisploeg op de mat legde. Spelend vlak voor de defensie en het veld van links tot rechts bestrijkend was hij vaak op de juiste tijd op de juiste plek om de opbouw van HHC Hardenberg te ontregelen en met een kort passje en soms ook met een bal in de diepte zijn makkers voorin aan het werk te zetten.
In de eerste helft lukte dat prima en toch creëerden de bezoekers een paar levensgrote kansen, die ze zelf om zeep hielpen. En Tom Boks, de keeper van Excelsior Maassluis had een paar keer uitstekende reddingen, dat mag ook gezegd worden. Aan de andere kant van het veld deed doelman Jorick Maats hetzelfde bij een prima schot in de korte hoek van Dave van Delft, die de kans zelf gecreëerd had, nadat hij van achteruit door Gabri Urbanus aangespeeld was. Dit was dus de bedoeling van de thuisploeg. De boel ontregelen en toeslaan op het juiste moment. En dat moment kwam er dus toen Dave zich vrijspeelde en de bal in de korte hoek schoot. Het was dé mogelijkheid om op voorsprong te komen terwijl HHC Hardenberg het betere van het spel had. En het had zomaar gekund ook, ware het niet dat keeper Jorick Maats zaterdag onpasseerbaar was.
Daarover later meer.
Ondertussen bleef Kevin Dercks op het middenveld lang de stoorzender die heel veel ontregelde in de opbouw van de bezoekers. Eén keer werd hij voorbij gelopen door de behendige en watervlugge Thomas Reinders en ontving geel omdat hij Thomas bij de schouder greep en zo alweer een gevaarlijke aanval ontregelde.
Na rust van hetzelfde laken een pak, met dien verstande dat HHC Hardenberg er nog een schepje bovenop deed en Excelsior Maassluis nog meer in de verdrukking kwam. De bezoekers zaten er nog meer bovenop, gunden de spelers van de thuisploeg geen centimeter ruimte en geen halve seconde bedenktijd en hadden op die manier nog meer de overhand. Excelsior Maassluis kwam er nog maar zelden uit. Het voetbal speelde zich af op hun helft en veel kon Kevin Dercks daar niet aan veranderen. Als hij aan de bal was kreeg hij meteen drie man op zijn nek en nog maar heel zelden was hij in staat om zich onder die druk uit te voetballen en een ploegmaat aan te spelen. En dat gold voor alle spelers van de thuisploeg. Overal op het veld was HHC Hardenberg de baas, zelf een aanval opzetten lukte Excelsior Maassluis niet meer. Maar nog altijd was het 0-0. Dat kwam omdat ze bij Excelsior Maassluis achterin heel lang de gelederen gesloten konden houden, maar eigenlijk was het dweilen met de kraan open. Het was gewoon wachten op de 0-1. Dat doelpunt viel dan uiteindelijk toch: in de negentigste minuut werkte Nino van der Beemt een kopbal van Sander Egbers in het eigen doel.
In de minuten die arbiter Dave de Vries daarna nog liet voetballen werd het nog bijna 1-1 toen Ouanis Kellouh van dichtbij op doel schoot en doelman Jorick Maats met een fabelachtige reactie zijn doel schoon hield. Het was de redding van de wedstrijd. Zo bleef het dus 0-1 en kon HHC Hardenberg de drie punten mee naar huis nemen. Volkomen verdiend, maar wel sneu voor Excelsior Maassluis dat gevochten had als leeuwen, Kevin Dercks voorop. Maar het was niet genoeg. HHC Hardenberg was beter en van zo’n ploeg verliezen is echt geen schande. Maar die twee hele grote kansen die de thuisploeg desondanks zelf creëerde moeten toch voor vertrouwen hebben gezorgd. Ook tegen een betere ploeg ben je niet helemaal kansloos. Maar dat weten ze in Maassluis natuurlijk allang. Niet voor niets is hun spel daarop afgestemd.
