Bedirhan Yildirim en Thomas Boudesteijn hebben aangegeven dat ze noodgedwongen moeten stoppen met hun favoriete sport; voetbal. Beide eerste-elftalspelers doen dit met pijn in hun hart en op veel te jonge leeftijd. Bedirhan vanwege een hartaandoening, Thomas vanwege een kapotte kruisband. Hieronder vertellen ze hun verhaal.
De creatieve middenvelder Bedirhan Yildirim maakte op zijn 18e zijn debuut in het eerste elftal en speelde daar drie jaar. Totdat hij, vanuit het niets, hartritmestoornissen kreeg. Bedirhan hierover: “De erfelijke hartaandoening heet ARVC. In het kort houdt het in dat ik een verhoogd risico heb op ritmestoornissen (aritmogeen) door vervetting en verlittekening van de hartkamers. En bij sporten met een hoge intensiteit is de kans daarop groter. Genezen ga ik niet meer, het is nu de schade beperken. Vandaar de terechte, maar moeilijke keuze om te stoppen met voetbal.” Voetballen deed hij al heel zijn jeugd bij Oranje Wit en het besluit valt hem dan ook zwaar. Bedirhan licht toe: “Het accepteren van die beslissing duurde lang en het doet nog steeds weleens pijn. Ik doe nu aan fitness (krachttraining) en wandel veel om mezelf fit te houden, maar het komt niet in de buurt van voetbal. Dat was echt mijn lust en mijn leven.”
Ondanks alle tegenslag is Bedirhan zijn liefde en passie voor voetbal nooit verloren. En dat kwam goed van pas bij het starten van zijn eigen voetbalschool (zie Instagram: ‘DFS.Academy’), waar hij elke zondag kinderen tussen de 6 en 12 jaar traint. “Ik ben nooit bij de pakken neer gaan zitten en ben gaan kijken wat ik zou kunnen doen in de voetballerij. Het doorgeven van kennis en ervaring aan de jeugd heeft mij altijd getrokken. Ik wil de spelers niet alleen helpen bij het verbeteren van hun technische en fysieke kwaliteiten, maar zeker ook bij het vergroten van hun mentale weerbaarheid”, vertelt Bedirhan gedreven.
Op de vraag waar hij het meest trost op is, antwoordt hij: “Ik heb, door mijn eigen talent te ontwikkelen, het eerste elftal van Oranje Wit gehaald en zelfs stages mogen lopen bij Feyenoord en Excelsior. Dat is echt mooi, maar dat men mij een positief persoon én een voorbeeld voor de jeugd vindt, daar ben ik het meest trots op! Mijn toekomst als trainer? Ik ga zeker mijn diploma’s halen en dan zien jullie mij hier weer terug.” Daar gaan we hem zeker aan houden!
De talentvolle centrale verdediger Thomas Boudesteijn speelt al sinds zijn jeugd bij Oranje Wit. Hij maakte op zijn 19e zijn debuut in het eerste elftal en een lange carrière lag in het verschiet. Maar meerdere kruisbandblessures stonden dat helaas in de weg. “Ik ben in totaal drie keer geopereerd aan mijn kruisbanden. Twee keer rechts en een keer links. Ik had na de eerste twee operaties nog wel vertrouwen dat het goed zou komen. Ondanks dat het terugkomen na zulke operaties niet alleen fysiek, maar ook mentaal een zware opgave is”, licht Thomas toe. Toen in het seizoen 2021-2022 het noodlot voor de derde keer toesloeg, kreeg hij het onvermijdelijke, negatieve advies van de dokter. Thomas: “De dokter adviseerde mij, mede door het kraakbeendefect, te stoppen met voetballen. Als je dat hoort, is dat wel even slikken en moeilijk te accepteren. Maar als ik wel door zou gaan, is de kans op een kunstknie erg groot.”
Sportief gezien is dat dus een grote aderlating, maar ook op het sociale vlak is het even wennen voor Thomas. “Ik voetbal mijn hele leven al bij deze club en de band die ik ermee heb, is dus groot. En ik ben altijd onderdeel geweest van een team. Dat teamgevoel mis ik wel. Maar gelukkig kan ik nog wel tennissen en padellen. Supertof om te doen en ik vind dat leuker dan in je eentje naar de sportschool gaan”, legt hij uit.
“Ja ik zou willen dat ik nu heel veel prijzen kon opnoemen, die ik behaald heb, maar dat is niet zo”, antwoordt hij lachend op de vraag naar zijn hoogtepunt. Hij vervolgt: “Dat ik een vaste basisspeler ben geworden in het eerste is wel een hoogtepunt voor mij. En dan eerste klasse voetballen met bevriende Oranje-Witters waarmee ik ben opgegroeid, is wel gaaf!”
Over de toekomst bij de club denkt hij nog na. Thomas: “Ja dat weet ik nog niet. Ik denk dat die meer op de achtergrond in een rol als lid van de technische commissie zal liggen dan als toekomstig trainer. Ik hou alle opties nog open. Ik blijf het eerste uiteraard op de voet volgen. Er zitten leuke potjes bij komend seizoen en daar kijk ik echt naar uit.”
