Toen ik het gedrag van José Mourinho tijdens en na afloop van de wedstrijd tussen Sevilla en AS Roma had gezien dacht ik maar aan één ding. Dat de doorgaans al als een bijzonder persoon te boek staande trainer niet alles meer op een rijtje had. Dat is wel heel erg zachtjes uitgedrukt als je al zijn gedragingen van die bewuste avond bij elkaar optelt. Dan kun je gerust stellen dat hij compleet gestoord was.
Bij vrijwel elk fluitsignaal dat ‘tegen’ zijn elftal was gingen zijn haren recht overeind staan. De Engelse arbiter Taylor kon niets goeds doen in de ogen van de van oorsprong Portugees, die overal een indrukwekkende lijst van prestaties achter zijn naam heeft weten vast te leggen. José Mário dos Santos Mourinho Félix is iets meer dan een jaartje ouder dan ik, maar hij heeft wel honderden grijze haren meer. En op het vlak van het voetbal beschikt hij over veel meer ervaring dan ik. Dat geef ik grif toe. Hij was naast profvoetballer trainer van onder meer Real Madrid, FC Porto, Internazionale, Chelsea (twee keer), Manchester United, Tottenham Hotspur en nu dus AS Roma. Je zou dus denken dat hij inmiddels ook wel weet dat wat hij ook zegt of doet dat alle ogen op hem gericht zijn en alle oortjes open gaan als hij weer te melden heeft. Maar uit de manier waarop hij dat doet blijkt niet dat hij ooit iets van fatsoen, respect of andere waardevolle omgangsnormen heeft opgestoken. Druppel was dat hij zich een slecht verliezer toonde zich na Europa League-finale en zich helemaal liet gaan in de parkeergarage van de Puska Arena in Boedapest, waar hij verhaal ging halen bij de eerder genoemde scheidsrechter Anthony Taylor. Daarmee wakkerde hij het kwaad in supporters van AS Roma aan die de Britse arbiter op het vliegveld probeerden aan te vallen. Van scheidsrechters moet je afblijven. Altijd!
Als voorbeeld voor velen is hij in mijn ogen dus een ontzettend slecht rolmodel.
Bekijkend vanuit mijn rol als vrij ervaren scheidsrechter in het amateurvoetbal zou een trainer/coach die zich daar zo gedraagt meteen moeten worden aangeklaagd en uitgesloten. En dan niet voor een paar wedstrijdjes, maar voor minstens een seizoen. En bij herhaling voor meerdere seizoenen. Dit gedrag hoort niet op of om de velden thuis. Wij maken ons druk om op het veld gegooide bekertjes of aanstekertjes. Zaken die je bij je moet houden, eens. Maar als één of andere voetbaltrainer of -coach zich laat gaan dan moet de aanklager betaald voetbal daar ook wat mee doen. Dat José Mourinho een douw heeft gekregen was te verwachten. Dat hij daartegen in verweer zou gaan omdat hij geen gezag accepteert ook. Maar het effect van z’n gedrag zou medebepalend moeten zijn voor de straf die hem uiteindelijk te wachten zou moeten staan. Geen vier miezerige wedstrijdjes aan de kant, maar bijvoorbeeld een heel seizoen. Net als dat ik vind dat trainers/coaches die zich op de amateurvelden de regels van goed gedrag te buiten gaan zich ervan bewust moeten zijn dat dit ook voor hen soortgelijke gevolgen behoort te hebben.
Wie José Mourinho probeert na te doen hoort gewoonweg niet op het sportveld thuis. Net als hij. Dat vind ik. Punt.
Columnist Egbert Egberts floot bijna 42 jaar wedstrijden in het amateurvoetbal. Schrijft over wat hem boeit, wat of wie hem raakt, wat hem verwondert, wat hem ergens toe beweegt. Omdat het mag. Reacties? Mail naar info@voetbalrotterdam.nl.
