Juan José Lorenzo Marino verruilt 2e divisionist Excelsior Maassluis voor TOGB. Juan is de zesde versterking voor de nieuwbakken TOGB-trainer Jonathan Jonk voor komend seizoen. De aan de Erasmus Universiteit studerende Juan José Lorenzo Marino is een linkspoot, die als linkerverdediger floreert. Juan legt zelf uit waarom hij bij TOGB komt voetballen.
Kun je jezelf voorstellen? Wie ben je, wat doe je in het dagelijks leven en wat doe je naast het voetbal?
“¡Hola! Ik ben Juan José Lorenzo Marino, maar de mensen noemen me Juan. Ik kom uit Spanje, waar het typisch is om een tweede naam en twee achternamen te hebben, zoals je ziet. Ik ben in 2020 naar Nederland gekomen om nieuwe kansen te zoeken in het voetbal en voor mijn studie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, waar ik momenteel mijn bachelor Economie aan het afronden ben. Wanneer ik niet bezig ben met mijn academische en sportieve inspanningen, kun je me meestal vinden met vrienden, films kijken in de bioscoop, of genieten van de zon in Kralingen.
Kun je uitleggen waarom je overstapt naar TOGB?
“Nu mijn jeugdontwikkeling ten einde loopt, denk ik dat ik klaar ben om op seniorenniveau mee te doen. Als ambitieus individu zoek ik een gelijkgestemd team en TOGB lijkt de perfecte club om mijn voetbalreis voort te zetten. Na mijn gesprek met de club was ik niet alleen verbaasd over het gemeenschapsgevoel dat TOGB uitstraalt, maar ook over het vertrouwen dat ik vanaf het begin kreeg. TOGB streeft er echt naar om spelers te helpen groeien en vooruitgang te boeken en dat zie je doordat een groot deel van de spelers in het eerste elftal uit de jeugd van TOGB komt.
Je hebt je voetbalopleiding in Spanje afgerond. Zijn er grote verschillen in beleving tussen Spanje en Nederland?
“Zeker, Spanje en Nederland verschillen niet alleen in het weer, maar ook in voetbalstijlen. In Spanje hebben we de neiging om met een meer “tiki-taka” aanpak te spelen – langzaam en gecontroleerd. Maar hier in Nederland gaat het om agressiviteit en directheid. Als de centrale backs de bal krijgen, zoeken ze meteen naar mogelijkheden voorin, en dat bevalt me wel, dat komt mijn speelstijl ten goede. Ik heb altijd gedacht dat het met de culturen te maken had. Spanjaarden doen het wat rustiger aan, terwijl in de Nederlandse cultuur de nadruk ligt op ambitie en gaan voor wat je wilt, in dit geval doelpunten maken en dichter bij de tegenstander komen.”
Je bent hersteld van een blessure waaraan je ook bent geopereerd. Verwacht je volledig hersteld te zijn bij de start van het nieuwe seizoen?
“Inderdaad, op 4 november verdraaide ik mijn knie in de wedstrijd tegen Dordrecht en scheurde ik mijn voorste kruisband (ACL). Na een operatie in januari zit ik nu in de herstelfase. Ik train elke dag hard om “pasito a pasito” beter te worden. Mijn doel is om in augustus weer volledig fit te zijn en met het team te trainen, zodat ik volledig hersteld ben en klaar om te spelen als het seizoen begint. Mijn chirurg en fysiotherapeut zijn positief over mijn vooruitgang tot nu toe, wat geweldig is om te horen. Ik kan niet wachten om terug te zijn op het veld!
Wat zijn je sterke punten en waar wil je je als speler verder ontwikkelen?
“Ik zou zeggen dat mijn grootste kracht op het veld mijn snelheid is. Ik heb een serieuze snelheid in de eerste paar stappen van een sprint, wat zowel in de aanval als in de verdediging van pas komt. Bovendien beschouw ik mezelf als een teamspeler.”
