Soms heb je als schrijver het onderwerp voor een column voor het grijpen. En is het iets wat je zelf ook al een aantal keren hebt meegemaakt. Zomaar een berichtje op Facebook. Van de vrouwen van SV Colmschate. ,, Altijd fijn als je als VR1 nog een drankje wilt doen in je eigen kantine…, zou dat bij het eerste ook mogelijk zijn.”
De vrouwen moesten een thuiswedstrijd spelen, maar op het tijdstip dat men dat moest doen bleek de eigen sportkantine nog gesloten te zijn. Geen tijd voor een drankje of hapje dus, en dat zette bij de vrouwen kwaad bloed. En het leidde tot een heuse discussie op hun Facebookpagina, toen men daar publiekelijk gewag van maakte.
Ene Gerrit reageert daarop. ,,Als er mensen zijn die zich op willen geven voor de bardienst zou het altijd kunnen. “
De vrouwen: ,, Snap je, maar daar kunnen wij en onze tegenstander weinig mee.”
Gerrit: ,, Ja maar, er zijn ook ouders die kijken dus die zouden eventueel kunnen helpen in de kantine dan, toch.”
De vrouwen: ,,Ouders die bij senioren kijken, zijn een uitzondering Gerrit. En moeten we die er nu op aankijken dat een kantine dicht is? Ik kijk er ook niemand op aan, wijs niet met een vinger, maar vind het zwaar triest dat het zo moet zijn. Ik begrijp dat er personele problemen zijn, begrijp dat het lastig is om vrijwilligers te krijgen, maar een dichte deur is gewoon waardeloos! En dan nog niet eens zozeer voor ons VR1, al vind ik dat ook gewoon niet kunnen, maar nog meer voor onze tegenstander die van ver komt.”
Het is iets dat elders ook gebeurt, helaas. Als KNVB scheidsrechter ben ik in het verleden ook wel eens aangesteld op tijdstippen die niet echt aantrekkelijk lijken om daarvoor je bed uit te komen, maar gezien de beschikking over speelvelden of andere voorwaarden om een wedstrijd te kunnen laten verspelen nu eenmaal niet om 12.30, 14.30 of 17.00 uur kunnen beginnen.
In Naarden moest ik wel eens een heuse interregionale A-junioren jeugdwedstrijd fluiten die om 9.00 uur begon. Dat was al om 6.20 uur in de bus vanuit woonplaats Leerdam richting Utrecht en daarna nog met twee bussen via Hilversum naar Naarden-Vesting. Om vervolgens om stipt 8.30 uur bij een gesloten sportkantine waarin de bestuurskamer was gevestigd te staan, samen met de gasten en gastheren. De aangewezen vrijwilliger om alles te ontsluiten was pas om 9.00 uur aanwezig.
Ook zo’n ervaring gehad in Rotterdam-Zuid, waar bij een multiculturele voetbalvereniging een standaardwedstrijdelftallen ontmoeting uitzonderlijk vroeg (10.00 uur) was gepland in plaats van op het gebruikelijke tijdstip 14.30 uur. Dat vanwege een evenement bij de buurvereniging, waar in de middag een popfestival op de speelvelden was gepland. Parkeerplaatsen waren vanaf 13.30 uur niet meer bereikbaar, dus iedereen moest op tijd ‘verdwenen’ zijn. Alle noodzakelijke betrokkenen waren er al om 9.00 uur. De club had weinig jeugd en de eerste reeks wedstrijden was meestal pas om 11.00 uur. De kantinebeheerder en zijn hulpje kwamen daarom pas om 10.30 uur aankakken, toen mijn wedstrijd al een eind op weg was. Gelukkig waren de kleedruimten en de bestuurskamer vooraf al wel toegankelijk, maar de koffie moest uit de kantine vandaan komen. In de pauze nam ik er toen meteen maar twee.
Het draait altijd om mensen. En om vrijwilligers. Je kunt het hen niet kwalijk nemen, dat zij zich niet in allerlei bochten kunnen dwingen. Maar het is niet echt iets om om te lachen als je zoiets overkomt. Is het vreemd om bepaalde verwachtingen te hebben als je een club bezoekt of bij een sportvereniging actief bent die beschikt over een eigen accommodatie? En is het open zijn van een kantine iets wat daartoe behoort? Of dat men voor een alternatief zorgt als de omstandigheden anders zijn dan anders?
Afijn, de vrouwen van SV Colmschate uit Deventer hadden er overduidelijk de p in. En ik begrijp hen ook wel een beetje. Ben ook wel benieuwd of dit zou gebeuren als het eerste herenteam van de club, zondag derde klasse D, zou moeten spelen? Een goeie vraag, nietwaar?
Columnist Egbert Egberts floot bijna 42 jaar wedstrijden in het amateurvoetbal. Schrijft over wat hem boeit, wat of wie hem raakt, wat hem verwondert, wat hem ergens toe beweegt. Omdat het mag. Reacties? Mail naar info@voetbalrotterdam.nl.
