Een gepolijste voetballer is hij niet. Gezegend met een goddelijke techniek is hij ook niet en machtig mooie passeeracties zul je hem nooit zien maken. En toch is Daan Nesse, de spits van derdeklasser Kethel Spaland een voetballer die je als tegenstander niet snel de baas bent. Daan is lang, heeft een groot lichaam, heeft een inzet van hier tot Tokyo en is gruwelijk sterk aan de bal. Als hij aangespeeld wordt, springt het leer nog wel eens van zijn voet, maar als hij de bal eenmaal onder controle heeft, moet je van goeden huize komen om hem die af te pakken.
Het sterkst is Daan als hij in de voeten aangespeeld wordt, met zijn rug naar het doel en met een verdediger op zijn nek. Op die manier is hij het ideale aanspeelpunt van de ploeg van trainer Ben Hoogwerf, die zaterdag tegen koploper HBSS speelde op het eigen sportcomplex Willem Alexander. Daan lijkt een logge, niet zo snelle voetballer, maar hij is echt een voetballer met kwaliteiten. Die kwaliteiten liggen niet zozeer op het technisch vlak; hij moet het vooral hebben van inzet, strijd en onverzettelijkheid. En ook van zijn onvoorspelbaarheid. Want plots, vanuit het niets, maakt hij een actie, die je nooit van hem zou verwachten.
Eenmaal met de bal aan de voet kan hij bliksemsnel bij zijn tegenstander wegdraaien. Voor rust heb ik het hem een paar keer zien doen en telkens ontstond er groot gevaar. Na zo’n wegdraaibeweging heeft hij dan een paar meter ruimte en dan wordt het meteen alarmfase 1 in de verdediging van HBSS. Want wat Daan gaat doen, dat weet niemand. Hij zelf misschien ook niet. Daan kan de bal afspelen naar een medespeler die om hem heen zwerft, maar hij kan ook zelf opstomen richting vijandelijk doel en dan keihard uithalen. Eén keertje leverde dat succes op. Van buiten de zestien knalde hij loeihard op doel en omdat de bal onderweg beroerd werd door een tegenstander was doelman Steven Lugtmeijer kansloos: 1-0 voor Kethel Spaland, dat de competitie begonnen was met slechts 2 punten uit 5 wedstrijden, maar daarna negen keer achter elkaar gewonnen had en op een mooie tweede plaats stond in de derde klasse D.
En dan stond afgelopen zaterdag dus de thuiswedstrijd tegen HBSS op de rol, de nummer 1. Acht punten meer had die ploeg en als Kethel Spaland de competitie nog een beetje spannend wilde maken, moest er gewonnen worden. Met de 1-0 van Daan Nesse na een klein half uur was de thuisploeg mooi op weg, maar ook toen al kon je zien dat HBSS voetballend meer in hun mars had. Dat kwam er in de eerste helft nog niet uit. Een kopbal op de lat van Berkan Bayraktar en de rebound van Marruchen Zimmerman, die door keeper Ruben Hortensius met een fabelachtige reflex gestopt werd; verder kwamen de mannen van Toon Wolters niet.
Maar na rust waren ze heer en meester, zeker toen Marruchen Zimmerman foutief uitverdedigen van doelman Hortensius genadeloos afstrafte. Daarna was er maar één ploeg die voetbalde en dat was niet de thuisploeg. Die verweerde zich dapper. Ze speelden een soort red-de-meubelen-voetbal. Ballen werden lukraak links en rechts buiten de lijnen getrapt en aanvoerder Glenn van Troost, die centraal achterin speelde, knalde een paar keer de bal zo hoog weg, dat hij terugkwam met ijs erop. Ik bedoel maar te zeggen dat Kethel Spaland er voetballend niet meer aan te pas kwam. Ook van Daan Nesse zagen we nog weinig. Op een goede manier aangespeeld werd hij nog maar zelden en zelf lag hij aan banden bij de HBSS-verdedigers, die na rust beter bij de les waren dan ervoor. Het pleit voor Daan dat hij de moed niet opgaf. Hij sleurde en trok en joeg op elke bal, maar het ideale aanspeelpunt dat hij in de eerste helft nog was geweest, dat werd hij niet meer, vooral omdat zijn medespelers nooit meer de rust hadden om combinerend op te bouwen. En toch leek de wedstrijd te eindigen in een gelijkspel, waarmee de strijd en de inzet van Kethel Spaland toch nog een beetje beloond zou worden.
Het mocht zo niet zijn. Diep, heel diep in blessuretijd werd HBSS-invaller Tobi Fasanya nabij de cornervlag gestuit. De overtreding was bijzonder licht, het fluiten was het eigenlijk niet waard, maar toch gaf arbiter Giovanni Jaggan een vrije trap. Naigy Klepke zette zich achter de bal en trapte hem loepzuiver naar de tweede paal, waar aanvoerder Berkan Bayraktar opdook en de bal snoeihard binnenkopte. Een paar tellen later was het afgelopen.
Minutenlang zat Daan uitgeteld en teleurgesteld op het gras. ‘Ongelooflijk dat het toch nog 1-2 geworden is’, zag je hem denken. Daan moet niet wanhopen. Een tweede plaats is goed voor nacompetitie en Kethel Spaland is en blijft een ploeg waar je rekening mee moet houden. Voetballend is het niet allemaal zo fraai, maar qua inzet, onverzettelijkheid en strijd zijn ze zeer moeilijk te verslaan. En Daan Nesse is een spits die zulk spel op het lijf geschreven is. Hij moet zich maar troosten met de gedachte dat hij niet elke zaterdag tegen een zo’n goede ploeg als HBSS voetbalt.
