Bijna 70 minuten waren er gespeeld en het doelpunt viel letterlijk uit de lucht. De bal kwam in het vijfmetergebied van keeper Roy Nieuwland loodrecht naar beneden vallen en bij DBGC leek het wel of iedereen naar elkaar keek om daarop te reageren. U raadt het al: niemand greep in. Zuidlandaanvaller Yousif de Kock kreeg alle tijd en ruimte om de bal te controleren, om zijn as te draaien en het leer tegen de touwen te schieten. Daarmee werd het 1-0 voor de thuisploeg en viel het tactisch plan van de bezoekers in duigen, want in de laatste 20 minuten van de wedstrijd waren ze niet meer in staat Zuidland het vuur na aan de schenen te leggen.
En ze waren nog wel zo goed begonnen.
Het plan van DBGC-trainer Jordi Smit was kraakhelder en bij zijn uitleg vooraf aan de spelers mocht ik als columnist van VoetbalRotterdam daarbij desgevraagd aanwezig zijn, wat ik erg op prijs stel. In de kleedkamer hamerde Jordi vooraf op het feit dat zijn spelers heel compact moesten spelen, bij balverlies meteen druk moesten zetten en in balbezit geduldig moesten blijven. Op een vel papier aan de muur waren de bedoelingen duidelijk aangegeven en de spelers werd op het hart gedrukt elkaars posities over te nemen als er gejaagd en druk gezet werd. Sommige spelers, zoals aanvaller Sem Vos kregen nog extra instructie. Het klonk allemaal heel logisch wat Jordi vertelde. Aanvoerder Jacco de Gast kwam nog even bij me staan. ‘Ga je dit alles straks in de kleedkamer van Zuidland vertellen’, vroeg hij zich quasi-serieus af. Het vertrouwen dat ik van Jordi Smit gekregen had, heb ik natuurlijk niet beschaamd.
In de wedstrijd, vooral in de eerste helft kwam alles uit wat Jordi had aangegeven. De angel werd bij Zuidland uit de aanval getrokken, maar zelf waren de bezoekers uit Oude-Tonge ook niet vaak gevaarlijk. Zo ontstond er een tactisch spelletje, waarbij het leek alsof beide ploegen pas toe wilden slaan bij het minste of geringste foutje. Maar zowel Zuidland als DBGC speelde in de door hun trainers geschetste discipline en veel kansjes werden er niet afgedwongen. Akkoord, Yousif de Kock had halverwege de eerste helft uit kunnen halen vanaf de rand van de zestien in plaats van nog een mannetje extra te willen passeren en de strakke, harde voorzet van Jeroen Sep, vlak voor rust ging net voorbij aan Sem Vos en Thijs Tromp. Dat had misschien wel de 0-1 moeten zijn en daarmee zou het tactisch plannetje van Jordi Smit volledig uitgekomen zijn. Maar voetbal is niet voorspelbaar. Altijd zijn er wel onvoorziene gebeurtenissen die doorslaggevend blijken te zijn. Zo ook afgelopen zaterdag bij Zuidland-DBGC. Halfslachtig ingrijpen bij die verdwaalde hoge bal betekende 1-0 en vanaf dat moment liepen de bezoekers achter de feiten aan. Ze waren niet meer in staat de wedstrijd te doen kantelen, vooral ook omdat vrijwel elke aanvaller die in balbezit kwam met zijn rug naar het doel stond en zo de snelheid uit elke aanval glipte. Vanaf die 1-0 was er nog maar één ploeg die voetbalde. De Zuidlanders roken bloed en sloegen met twee goals van Robin van Buuren binnen een paar minuten genadeloos toe.
Het was over en uit bij de mannen van DBGC.
Wie had gedacht dat na afloop in de kleedkamer van DBGC de rapen gaar waren en dat ze elkaar verwijtend de mantel uit zouden vegen, kwam bedrogen uit. De eerste flesjes bier werden meteen na binnenkomst ontkurkt, niemand was boos op een ander en de 3-0 nederlaag leek na een paar minuten alweer vergeten. Dat vond ik het meeste mooie aan afgelopen zaterdag. Je bent in de tweede helft na die 1-0 weggespeeld, je bent er 20 minuten lang niet meer aan te pas gekomen, terwijl je voor die goal goed in de wedstrijd zat en eenmaal terug in de kleedkamer bleef iedereen aardig en vriendelijk tegen elkaar. Trainer Jordi Smit nam nog even het woord en vertelde dat hij de eerste 69 minuten goed voetbal van zijn ploeg had gezien en dat hij daarover heel tevreden was. Hij stipte nog even het foutje achterin aan, gaf aan dat dit wel vaker gebeurde en dat dit nog verbeterd moet worden. Jordi een beetje kennende zal hij in de komende weken op de training daaraan de nodige aandacht schenken. Of hij daarmee elk foutje van zijn spelers kan voorkomen is nog maar de vraag, ook de spelers van DBGC zijn geen voorprogrammeerbare robots maar mannen van vlees en bloed, waarbij er wel eens iets mis kan gaan.
Of ik een volgende keer nog aan een trainer ga vragen of ik bij wedstrijdbesprekingen aanwezig mag zijn en in de kleedkamer plaats mag nemen, weet ik zo net nog niet. Het is de derde keer dat ik zoiets gedaan heb en iedere keer heeft de ploeg waarmee ik optrok niet gewonnen. Dat was het geval bij Ralph Kalkman, die met Heinenoord gelijkspeelde bij RVVH, dat was het geval bij Peter Klomp, die met Poortugaal weggespeeld werd door De Jodan Boys en zaterdag won Jordi Smit met zijn DBGC ook niet van Zuidland. Straks gaan die trainers nog zeggen dat het aan mij ligt, haha.
