Omdat rechtsback Elgar Batta vanwege een blessure een week niet had kunnen trainen, was trainer Bryan Pereira van BZC/Zuiderpark genoodzaakt zijn defensie te reorganiseren voor de thuiswedstrijd tegen Overmaas afgelopen zaterdagmiddag. Daardoor maakte Shayel Parsowa, die normaliter in de Onder 23 voetbalt, als linksback zijn debuut in een officiële wedstrijd. Hij was veruit de jongste basisspeler. Aanvoerder Wilmar Hanst is bijna 15 jaar ouder en spits Kenny Papa niet veel minder. Diens achternaam zegt bij wijze van spreken alles.
Shayel had afgelopen week een paar keer meegetraind en stond tegen Overmaas dus aan de aftrap. Hij was niet alleen de jongste speler van de thuisploeg, maar ook de kleinste. Zijn ploegmakker Ishuar Martina, een boom van een kerel, steekt bijvoorbeeld met kop en schouders boven hem uit. Om Shayel een klein ventje te noemen gaat iets te ver, maar ik was reuze benieuwd hoe hij zich als jong en toch ook wel iel spelertje staande ging houden.
Het antwoord liet niet lang op zich wachten. Vanaf de aftrap stond Shayel zijn mannetje en overlopen door Overmaasspelers werd hij nimmer. Verdedigend scoorde hij een dikke voldoende. Daarnaast bemoeide hij zich veelvuldig met de opbouw en als spelmaker Wilmar Hanst op het middenveld aan de bal was, ging hij er als opkomende verdediger ook nog eens vaak overheen om zo aanspeelbaar te zijn. Door het op een juiste manier invullen van zowel zijn defensieve als van zijn aanvallende taken leek het wel of Shayel al geruime tijd in het eerste elftal van BZC/Zuiderpark voetbalde, maar het was toch echt de allereerste keer dat hij mee deed. Ook in oefenwedstrijden of bekerwedstrijden was er nooit een beroep op hem gedaan.
Niet alles ging trouwens goed. Vooral in de opbouw kwamen niet al zijn passes aan. Daarin was hij nog te slordig, te gehaast ook. Af en toe nam hij ook te veel hooi op zijn vork en op zulke momenten zal hij iets zuiniger en meer berekenend moeten gaan spelen. Deze dingen zijn te wijten aan zijn gebrek aan ervaring, dat komt nog wel goed. Maar Shayel voldeed wel degelijk. Hij was altijd aanspeelbaar, stond zowel verdedigend als aanvallend vaak op de goede plek en was op die manier een zeer bruikbare speler voor de ploeg, die langs de kant luidkeels gecoacht werd door de bloedfanatieke Bryan Pereira, die na het vertrek van Frans van Helden als trainer de honneurs waarneemt bij BZC/Zuiderpark.
Als linksback speelde Shayel in de eerste helft pal voor de dug-out waar zijn trainer zich bevond, maar die had niet zoveel coachende woorden voor hem nodig. Bryan richtte zijn pijlen op andere spelers, waardoor ik de conclusie kon trekken dat Shayel in de ogen van zijn trainer ruimschoots voldeed. Anders had hij wel het nodige naar zijn kop geslingerd gekregen.
De debuterende Shayel speelde meer dan vijf kwartier een puike wedstrijd, maar naarmate de tijd vorderde zag je dat hij kracht begon te verliezen. Door alle fysieke inspanningen, door de vele meters die hij aflegde, kreeg hij na een dik uur steeds meer last van pijntjes in de spieren van zijn rechterbeen. Af en toe ging hij zelfs trekkebenend over het veld. Maar het pleit voor hem dat hij de handdoek niet in de ring gooide. Wanneer er een aanvaller bij hem in de buurt kwam, ging hij nog altijd het duel aan en ondanks die fysieke malheur verzaakte hij daarin nimmer. En ook aanvallend bleef hij nog altijd de nodige meters maken.
Door een doelpunt van Jerzy Saris, die geklungel achterin bij BZC/Zuiderpark genadeloos afstrafte, sleepte Overmaas een fel bevochten zege in de wacht. Aan dat ene tegendoelpunt had Shayel overigens geen enkele schuld. Kortom, Shayel Parsowa maakte een prima debuut. Spelend op deze manier zou het zomaar kunnen dat er veel vaker een beroep op hem gedaan gaat worden. Als ik trainer was van BZC/Zuiderpark zou ik het wel weten.
