Begin jaren negentig floot ik een aantal jaren achtereen op verschillende sportvelden in verschillende gemeenten samen met andere scheidsrechters tijdens de jaarlijkse schoolvoetbaltoernooien. Voor de bovenbouw van de lagere scholen, later ‘basisscholen’ genoemd. En voor de diverse scholengemeenschappen, die deze gemeenten op hun grondgebied hadden.
Het allerlaatste sportevenement waar ik actief was voor de leerlingen in het voortgezet onderwijs betrof een tweedaagse. In Utrecht. Op velden waar nu sportpark Zoudenbalch is gevestigd, het trainings- en wedstrijdcomplex van onder andere de jeugd van FC Utrecht. Het eerste traint vanaf de zomer op het terrein van Sportcentrum FC Utrecht in Overvecht. Dat heeft een reden. Het is er veel te druk geworden. Niet alleen de jeugd en Jong FC Utrecht spelen daar, maar ook de amateurclubs Domstad Majella (fusieclub), VV Odin en VV Sterrenwijk. Er tegenover ligt het giga-grote complex van Kampong, waar onder meer de voetballers, hockeyers, tennissers, squashers, jeu-de-boulers en cricketers diverse hectares sportieve ondergrond met elkaar delen. En daarachter is nog de moderne accommodatie van de atletiekvereniging te vinden. En een sportveldje waar de mytylschool Ariane de Ranitz nog altijd is gevestigd in een gebouw dat zijn beste tijden heeft gekend.
Vroeger speelden onder andere Velox en SVVU en Celeritudo langs de Laan van Maarschalkerweerd. En bij één van die clubs, ik meen SVVU, kwam mijn toenmalige maat Teus van Dam vandaan.
Teus was een geleerde jongeman. Iets ouder dan ik. Hij floot eerst in de afdeling Utrecht, later voor de grote bond. Hij leidde z’n wedstrijden met strakke hand. Duldde weinig tot geen tegenspraak. Maar, dat moet gezegd worden, hij had ook nooit problemen. En als hem na afloop gevraagd werd om een toelichting te geven op bepaalde spelsituaties, dan antwoordde hij meestal met een nogal raadselachtige verklaring.
Teus studeerde af in filosofie aan de Universiteit van Utrecht en werkte daarna (tot aan zijn vervroegde pensioen) voor de Hogeschool. En hij liet destijds al merken dat je hem niet zomaar onder de tafel kon lullen.
Ik kan me nog wel een paar dingen herinneren van vroeger. Zo verklaarde hij een niet-gegeven strafschop eens door het feit, dat hem niet meer voorbereidingstijd was gegeven vanwege een opdracht voor zijn studie. “Wie mij tijdens de match aanspoort tot nadenken zal begrijpen dat ik dan ook wel eens wat anders over het hoofd zal zien. Fijn dat u het nu vraagt en niet tijdens de wedstrijd.”
Een speler die hem een keer met krasse taal aansprak omdat hij een voordeelregel onjuist toepaste kreeg als reactie te horen dat deze zijn commentaar na afloop moest indienen in vlughandschrift op één A-4tje, maar wel op een zodanige wijze dat de uitleg op verschillende manieren mogelijk was. Opdat discussie daarover open kon zijn. Je bedenkt het niet, toch?
Als je met hem ergens over in discussie ging vergat je meestal waar je voor kwam. Maar de gesprekken bleven altijd zonder gevolgen. Je kon met hem vrijuit praten over de zin van het bestaan maar ook over of alles een oorzaak heeft. Ik ben ook benieuwd of hij daar ooit mee zou kunnen ophouden. Helaas heb ik hem sinds 1994 nooit meer gezien, maar ik weet wel dat hij nu niet meer werkzaam is.
Eén tweegesprek naar aanleiding van een door hem uit het niets opgestarte filosofische stelling vergeet ik nooit meer. Hij vroeg me naar de zin van iets. En of dat iets wat uitmaakte voor mij. Mijn antwoord was: “Het verschil tussen iets en niets is iets, namelijk het verschil.”
We zijn daar vaker op teruggekomen, zijn daar nooit echt samen uitgekomen. Misschien omdat hij wel gedacht had dat ik daar geen zinnig antwoord erop kon geven en met iets kwam in plaats van niets. Zou het nog wel een keertje met hem daarover willen hebben. En over het fluiten van vroeger. Toen we samen schoolvoetbal floten in 030. Want dat was een mooie tijd. Een heel mooie tijd. Vind ik.
Egbert Egberts floot bijna 42 jaar wedstrijden in het amateurvoetbal. Schrijft over wat hem boeit, wat hem raakt, wat hem verwondert, wat hem ergens toe beweegt. Omdat het mag. Reacties? Mail naar info@voetbalrotterdam.nl.
