Nadat SHO vrij eenvoudig in poule 11 winnaar werd door te winnen van tweede klassers DBGC (4-1) en Strijen (1-7) ging in de eerste knock-out ronde de strijd tegen vierde klasser Zestienhoven, ook weer een tegenstander die we nooit eerder tegenkwamen. Vooraf werd al gespeculeerd dat voor SHO een score in de dubbele cijfers mogelijk moest zijn. Maar al te veel optimisme vooraf is niet altijd goed, dat merkte uw stukjesschrijver een goeie maand geleden voorafgaand aan de oefenwedstrijd tegen derde klasser DVV’09. Ook toen leken de dubbele cijfers voor het makkelijk scorende SHO tegen de ploeg van Flakkee haalbaar te moeten zijn. Uiteindelijk werd het op 17 september maar 1-1, hoewel de bal er bij een aantal riante mogelijkheden op miraculeuze wijze niet in het doel verdween. Trainer Gilberto de Wildt had een aantal vaste krachten rust gegund en voor hen spelers opgesteld die de laatste weken niet al te veel speelminuten hadden gemaakt.
SHO kwam goed uit de startblokken, de secondewijzer had nog maar nauwelijks één rondje gemaakt toen Tim de Pender een assist van Assad el Harti in het doel werkte: 0-1. Na acht minuten was het wederom De Pender die een feilloze dieptepass van Rowdy Rijsdijk verzilverde: 0-2. Vier minuten later had Tim zijn eerste hattrick te pakken toen hij een voorzet van Rijsdijk binnenkopte: 0-3, en nam vrijwel gelijk daarna ook nummer vier voor zijn rekening: 0-4 binnen het kwartier en daarmee lijkt het geen goed idee om Tim te vragen voor een spelletje kwartetten…
Langs de lijn was al de verzuchting hoorbaar dat we op dat moment de volgende ronde al hadden bereikt. Maar omdat de Beijerlanders met de ruime voorsprong de voet van het gas haalden en er wat zand in de motor kwam stokte de productie en de gastheren kregen ook wat mogelijkheden. Na een snelle Rotterdamse counter werd met een schuiver in de rechterhoek in ieder geval de eer gered: 1-3 na precies een kwart wedstrijd. Kort daarna kon doelman Brian de Vaal een hard ingeschoten bal niet onder controle houden en werd in de rebound geklopt: 2-4. Na een half uur werd het toch nog spannend want Zestienhoven profiteerde nogmaals van de gatenkaas achterin bij SHO: 3-4. Het te relaxed spelende SHO leek even van de wijs en de onvrede langs de lijn werd steeds hoorbaarder. De toeschouwers konden het laatste kwartier voor de pauze meer genieten van het spotten van vertrekkende vliegtuigen dan van het vertoonde spel.
De Wildt en zijn assistenten besloten in de rust om in te grijpen en drie verse krachten in te brengen, de vraag was alleen wie gaan er uit? Er waren sollicitanten genoeg voor een vroege wissel. Rik Schouten, Ferdinand Römelingh en enigszins verrassend ook doelpuntenmaker Tim de Pender mochten douchen. Voor hen kwamen Dennis Groosjohan, Kevin Angel en Esra Pieters in het veld.
Na nog een kans voor de thuisclub die werd afgeslagen was het na vijf minuten weer bingo, een corner vanaf de linkerkant werd door Assad el Harti simpel in de verre hoek gekopt: 3-5 en wedstrijd beslist. Daarna ging het hard. Een voorzet van Kevin Angel werd door Esra Pieters in het doel gerost: 3-6.
Kevin Angel, die zich weer aardig kon uitleven, maakte vanaf elf meter de 3-7. Rowdy Rijsdijk zorgde met een knappe aktie voor 3-8 en Assad el Harti kon, om precies 16.00 uur, met zijn tweede treffer de 3-9 in het doel wandelen. En toen waren er nog 17 minuten te gaan voor nummertje tien. Jesse Vermaat, die op het uur Roy van der Pligt afloste, zag de doelman twee keer goed ingrijpen maar hij kreeg toch de eer van het tiende doelpunt voor SHO.
Zoals op bijna alle amateurvelden werkte ook hier het scorebord niet mee en pronkte de laatste minuten met 3-0… SHO dus door, zoals mocht worden verwacht, naar de volgende ronde. Scheidsrechter Pepijn van der Hulst had weinig moeite met de uiteindelijk ongelijke strijd en hield de kaarten op zak.
Opstelling SHO: Brian de Vaal; Sam Reedijk, Danny Kerpel, Dennis Outermans, Ferdinand Römelingh; Ingmar van Bruggen, Rowdy Rijsdijk, Roy van der Pligt; Assad el Harti, Tim de Pender, Rik Schouten.
