Danny Buijs was maandagmiddag weer even thuis. Op sportpark Souburgh bij Alblasserdam, de club waar hij vanaf zijn geboortedag lid is, vond de presentatie van zijn boek ‘Danny Buijs, De ontwikkeling van een bevlogen voetbaljongen’ plaats in aanwezigheid van veel familie en bekenden.
Alblasserdam diep in zijn hart
In het 352 pagina’s tellende boek staan uitgebreid de diverse voetbalperioden in zijn leven beschreven. Zijn profloopbaan, die hem langs Feyenoord, Excelsior, FC Groningen, ADO Den Haag, Kilmarnock en Sparta voerde. En zijn trainerscarrière, die begon bij Kozakken Boys en die hem via FC Groningen nu naar België heeft gevoerd. Veel aandacht is er voor Alblasserdam, de club die nog steeds diep in zijn hart zit.
‘Mijn opa was voetbalgek. Op de dag dat ik geboren werd, maakte hij mij lid van vv Alblasserdam. Dat ben ik altijd gebleven en dus ben ik nu veertig jaar lid van die club, van opa’s club… Ik was een aanjager bij vv Alblasserdam. Ik wilde de club terug op de kaart zetten en ben er trots op dat dat is gelukt. In de tijd dat VVA er zowel sportief als financieel slecht voorstond en een slechte naam had, werd er altijd wat lacherig over ons clubje gedaan. Het stelde allemaal niet veel voor. We waren vaak negatief in het nieuws. Bijvoorbeeld als er weer een knokpartij was geweest. Ook waren er structureel financiële problemen’
,,Er zijn momenten dat ik dacht: ‘Het is mooi geweest’’’, zegt Buijs nu. ,,Maar nu staat de club er prima voor. Financieel, de accommodatie ziet er superstrak uit en het eerste is vorig jaar kampioen geworden en nu sterk gestart. Alblasserdam is wel een complexe club, er komen veel lagen van de bevolking en groeperingen samen. Dat maakt het moeilijk.’’
Onder de aanwezigen was ook Kees Spaan, de voormalig ‘td’ van Kozakken Boys die Buijs zijn eerste kans als hoofdtrainer gaf. De twee kenden elkaar echter al voor die Werkendamse succesperiode. ,,Danny heeft me gestalkt of ik trainer van Alblasserdam wilde worden. Ik zag dat aanvankelijk totaal niet zitten, want de club had bepaald geen goede naam toen. Uiteindelijk heb ik het toch gedaan en daarmee is een hechte vriendschap ontstaan.’’
‘Ik vind het altijd leuk als mensen mij een verdedigende trainer vinden. In vier jaar Kozakken Boys is er geen ploeg geweest op ons niveau die meer goals heeft gemaakt. We hebben aanvallend voetbal gespeeld, gewoonweg omdat we daar de spelers voor hadden. Mijn vier seizoenen bij Kozakken Boys zijn een mooie periode geweest, met veel succes in de KNVB Beker, een kampioenschap en spelers die een overstap verdienden naar een profclub’
Ongediplomeerd kreeg Buijs de kans om trainer te worden bij de ‘boys’. Spaan: ,,We spraken samen over de opstelling en over de samenstelling van de selectie. Ja, we hebben met de koppen tegenover elkaar gestaan, maar hij heeft ook bij me geslapen toen het slecht ging in zijn relatie. Nu hebben we nog steeds twee à drie keer per week contact met elkaar.’’
Betrokkenheid
Buijs volgt de ‘boys’ ook in België nog steeds: ,,Elk weekend check ik de uitslagen. Kozakken Boys hoort op het hoogste niveau thuis. De betrokkenheid van de mensen bij die club, of het nu om de staantribune ging of over een clinic, is immens.’’
Het boek ‘Danny Buijs, De ontwikkeling van een bevlogen voetbaljongen’ is uitgegeven door Inside en is o.a. te koop via Bol.com en Bruna.nl.








