Thuisploeg DVV’09 had wat kleine mogelijkheden om zeep geholpen, toen de bal halverwege de ‘vijandelijke’ helft via de kluts voor zijn voeten viel. Gerben Prins, de nummer 10 van De Jonge Spartaan, haalde meteen uit. Hij deed dat akelig precies. Vanuit zijn ooghoeken had hij al gezien dat DVV-doelman Jordy Hanenberg zich dichter bij de eerste paal bevond dan bij de tweede en Gerben stuurde de bal over hem heen in de verre bovenhoek. De prins te rijk was hij. Met dat wonderschone doelpunt gaf hij zijn ploeg een beetje lucht, want de thuisploeg was tot dan toe gevaarlijker geweest. Keeper Johan Kroon had een prima reflex toen Ramon de Man van dichtbij zijn doel onder vuur nam en Bart Jelle van Dam kon net niet bij een iets te onnauwkeurige voorzet van Jurgen van Bergen.
Ook de bezoekers uit Middelharnis hadden het een paar keer geprobeerd, zoals de lange bal van Johan Vroegindewey vanaf de middenlijn die net naast het doel verdween of de uithaal van Michael Sloof die geweldig geblokt werd door Mitchel Tdolohreg. Maar echt hele grote kansen waren schaars in de Flakkeese derby, die jammer genoeg op een bijveld gespeeld werd.
Dat kwam omdat het gras op het hoofdveld van DVV’09 door de gemeente Goeree-Overflakkee nog niet vrijgegeven was. Het was vijf weken eerder ingezaaid en de wortels waren nog niet lang genoeg. Er moest dus uitgeweken worden. De Jonge Spartaan was daarvan ook op de hoogte. ‘We zullen wel op het nieuw aangelegde kunstgras gaan voetballen’, dachten ze daar. De hele week hadden ze daarom op kunstgras getraind op Spartacus, hun eigen complex. Door de week hadden ze zelfs een oefenwedstrijd gespeeld in en tegen Steenbergen, ook op kunstgras. Allemaal om alvast te wennen op de ondergrond waarop zaterdag tegen DVV’09 gevoetbald zou gaan worden. Maar in Dirksland hadden ze intern allang besloten niet op kunstgras, maar op veld 4 te gaan voetballen, dat begroeid was met gewoon, echt gras. Daar kwamen ze bij De Jonge Spartaan pas achter toen ze een paar uur voor de wedstrijd arriveerden. Psychologische oorlogsvoering heet dat toch? Veel effect had het allemaal niet, want in de eerste helft was De Jonge Spartaan minstens gelijkwaardig aan de thuisploeg, voetballend misschien wel een tikkeltje beter. De fabelachtig mooie goal van aanvoerder Gerben Prins onderstreepte dat.
Gerben leefde in de eerste 45 minuten als een prins op het middenveld en net achter de spits. Hij was vaak aan de bal, slim als hij is om tussen de linies de vrijheid te zoeken en te vinden. Hij droeg niet alleen een aanvoerdersband om zijn linker bovenarm, op het veld was hij echt de aanvoerder van zijn ploeg, constant wijzend waar anderen moesten lopen of staan. En te midden van dit alles was hij het draaipunt van zijn ploeg, de man die het spelletje bepaalde. Na zijn doelpunt was zijn ploeg een tijdje de bovenliggende partij, onbedreigd haalden ze met een 1-0 voorsprong de rust.
Maar na de thee was alles anders. Het leek wel of de spelers van de thuisploeg allemaal peper in hun kont hadden gekregen. Voor de rust was hun inzet al groot, maar nu waren ze helemaal niet meer te houden. Vanaf de aftrap van de tweede helft zetten ze de bezoekers zwaar onder druk. Gerben Prins kwam steeds minder aan de bal, hoewel hij nog altijd de ruimte zocht en ook vond om die te kunnen krijgen. Maar de Spartanen kregen nauwelijks ruimte van de constant jagende spelers van de thuisploeg. De mannen van trainer John Kleijn werden sterker en sterker en de gelijkmaker kon niet uitblijven. Die viel dan ook. Yannick Lugthart frommelde een bal over de lijn. Na die goal voetbalde er helemaal nog maar één ploeg: DVV’09. Dat ging met tomeloze energie op zoek naar nog een goal en Gerben Prins liep er steeds vaker verloren bij.
Je kan zien dat Gerben Prins een hele goede en ook slimme speler is, maar zijn ploeggenoten kwamen niet meer onder de druk uit en konden hem niet of nauwelijks meer aanspelen. Zelf kon Gerben het tij ook niet keren, hij zag de bui als het ware al hangen. ‘Het wordt een dag voor de prins’, moet hij af en toe gedacht hebben. Het werd inderdaad een verloren dag, want na een corner van invaller Julian de Geus kopte Ries van den Boogert de 2-1 binnen. Zo trok DVV’09 uiteindelijk aan het langste eind en dat was gezien de tweede helft meer dan verdiend. Dat de voetballers van DVV’09 na rust Gerben Prins lam legden en ervoor zorgden dat hij niet vaak de bal kreeg, was de sleutel tot de uiteindelijke zege. De prins van De Jonge Spartaan werd zaterdag, ondanks zijn hele mooie goal, dus niet de koning van het veld.
