Ik beken. Toen ik voor het eerst een wedstrijd van VOC 1 floot, voor de competitie op de zondagmiddag om 1400 uur, schrok ik me lam vanwege een vliegtuig dat laag over het complex vloog. Het leek wel of de piloot probeerde een scheur in mijn scheidsrechterbroekje te vliegen. Zó dichtbij was het in mijn ogen. Ik voelde de wind die het toestel veroorzaakte door mijn shirt. Door de raampjes van de machine zag ik de gezichten van de passagiers. De daling bracht een geluid voort dat paste bij een sterk afremmende goederentrein.
De tweede wedstrijd die ik op het sportpark floot was in de avond, voor de Voetbal Rijnmond Cup, om 20.00 uur. November, donker dus. Na een minuut op zeven kwam er een vliegtuig beladen met vracht en passagiers over het hoofdveld heen. Het geluid was immens. Het steeg op en de piloot leek een poepie gas extra te geven. Tegelijkertijd werd er een overtreding gemaakt, waarvoor ik floot. Maar het werd niet gehoord. Begrijpelijk. Dus ik floot iets later opnieuw en haalde mijn schouders omhoog en omlaag. En wees omhoog. Sommige spelers moesten lachen. Maar een paar werden ook boos. Zij hadden het eerste fluitsignaal ook niet gehoord. Maar daar kon ik niks aan veranderen. Ik was de herriemaker en onrustveroorzaker immers niet.
Zo’n vijf minuten later kwam er weer één over. En acht minuten later nóg één. Ik telde er die avond wel 12. Rotterdam The Hague Airport ligt in de nabijheid. Maar dat geldt ook voor honderden woningen. Flats, eengezinswoningen, zorgcentra, seniorencomplexen. Zelfs een ziekenhuis. Althans, een dependance. Je zult er maar wonen, dacht ik toen. Ook toen ik later nog eens in de buurt kwam toen ik bij Neptunus Schiebroek moest fluiten moest er er weer aan denken.
Het vliegveld wil graag uitbreiden. Meer vluchten. Dat gaat – dat kan niet anders – ten koste van het woongenot en de leefbaarheid van de bewoners van deze wijken. Momenteel vinden er tegenacties plaats. Burgers zijn het zat. Begrijpelijk. ‘Liever minder dan meer!’ staat op een spandoek bij metrostation Melanchtonweg. Het is wel duidelijk waarover het gaat.
Ofschoon ik ook wel even moest denken aan ene Geert Wilders. Maar daar zal die zin niet op slaan…. toch?
Egbert Egberts floot bijna 42 jaar wedstrijden in het amateurvoetbal. Schrijft over wat hem boeit, wat hem raakt, wat hem verwondert, wat hem ergens toe beweegt. Omdat het mag. Reacties? Mail naar info@voetbalrotterdam.nl.
