Hij is bezig aan zijn negende seizoen bij Brielle en heeft tot voor kort altijd verkondigd dat hij bij die club de tien jaar zal volmaken. Maar een tijdje terug heeft Marvin Godschalk het besluit genomen dat dat tiende seizoen er niet meer gaat komen bij de ploeg die momenteel uitkomt in de eerste klasse B. Wij willen van hem graag weten waarom hij dat tiende seizoen er niet meer aan vast plakt en wat hij na dit seizoen gaat doen. En we willen ook alles weten van zijn boksen, want vanaf zijn vijftiende verjaardag, nu twintig jaar geleden, is hij een zeer verdienstelijk bokser geweest in het middengewicht. Driemaal Zuid-Hollands kampioen en tweemaal Nederlands kampioen. Over die tijd heeft hij ongetwijfeld ook genoeg te vertellen. Hoewel Marvin een zeer drukke agenda heeft, maakt hij toch tijd vrij om op onze vragen in te gaan.
Wat was er eerder bij jou; voetbal of boksen?
Marvin: ‘Voetbal. Ik ben op heel jonge leeftijd begonnen bij Vierpolders. Na een paar jaar stapte ik over naar Spijkenisse, want daar speelde de jeugd altijd op een hoog niveau. Ik heb bij Spijkenisse heel de jeugd doorlopen, heb er landelijk gespeeld en toen ik een jaar of 17 jaar ben ik naar Nieuwenhoorn gegaan. Dat speelde toen nog op zondag en kwam uit in de hoofdklasse. Toen Wim Schwillens daar trainer werd haalde hij mij bij de selectie. Zeventien jaar oud was ik. Dat seizoen speelde ik best vaak, maar toen Schwillens opgevolgd werd door Marco van Rijn voetbalde ik bijna nooit meer. Daarom vertrok ik naar OVV dat toen nog op zondag speelde. Daar werd ik altijd opgesteld en daarna voetbalde ik nog een aantal seizoenen bij PFC, ook op zondag. Na PFC ben ik naar Brielle gegaan en daar ben ik nu bezig met mijn negende seizoen. Ik heb altijd geroepen dat ik bij Brielle de tien jaar vol ga maken, maar dat ga ik niet meer doen. Na dit seizoen is het welletjes. Dan stop ik als voetballer.’
Waarom?
Marvin: ‘Omdat ik het veel te druk heb en af wil van de verplichtingen die het voetballen met zich meebrengt. Elke dinsdag moet ik gaan trainen, elke donderdag moet dat ook. Moeten ja, want zo voel ik dat. Als je selectiespeler bent, dan moet je komen trainen. Maar ik werk bij de BP in de volcontinu en dan schiet er wel eens training bij in. Wedstrijden niet. In al die jaren dat ik voetbal heb ik nog nooit een wedstrijd gemist vanwege mijn werk. Ik heb altijd diensten geruild of vrij genomen. Naast het voetballen en het werken bij BP run ik met mijn vader ook een boksschool in Zwartewaal. Daar gaat ook bijzonder veel tijd in zitten. Soms ben ik daar wel vijf dagen in de week in de weer. Elk uurtje vrije tijd gaat daarin op. Daarnaast heb ik twee jonge kinderen en die wil ik natuurlijk ook tijd en aandacht geven. Ik zit al een paar jaar in dat ritme, maar het wordt me eigenlijk allemaal te veel. Ik ben 35 jaar oud nu en het wordt tijd om als voetballer een stapje terug te doen. Dat tiende jaar bij Brielle gaat er dus niet meer komen. Ik zal soms nog wel eens komen trainen, maar voetballen ga ik nooit meer doen. Ook niet bij een andere club. Dat weet ik zeker. Zwartewaal heeft me al gebeld. Ze wilden me er graag bij hebben en als ik niet kon komen trainer, zou dat geen enkele belemmering zijn. Ik zou er altijd opgesteld worden. Ook Rob Vuik, mijn oude trainer bij PFC, heeft gevraagd of ik bij GHVV’13, zijn huidige club, kom voetballen. Maar dat ga ik niet doen. Niet bij Zwartewaal, niet bij GHVV’13. Ik ga nergens meer voetballen. Op deze manier krijg ik meer tijd voor mijn vriendin en mijn kinderen en ook voor de boksschool.’
Is die boksschool van jou?
Marvin: ‘Ik run die boksschool samen met mijn vader. Die is er ooit mee begonnen in zijn vrije tijd. Vroeger was mijn vader een goede amateurbokser, die in de A-klasse, het hoogste amateurniveau, heel veel wedstrijden bokste. Als kind ben ik naast het voetballen opgegroeid met het boksen. Ik ging altijd met mijn vader mee. Ik was er als hij trainde bij Ome Jan Schildkamp in Hoogvliet. Vaak stond hij dan te sparren met Regilio Tuur, die later heel bekend is geworden. En als hij wedstrijden moest boksen, was ik er ook. Op een gegeven moment startte hij die boksschool in Zwartewaal als hobby, maar dat is allang een erg uit de hand gelopen hobby geworden. De boksschool loopt ontzettend goed.’
Als kind werd je dus besmet met het boksvirus omdat je altijd met je vader op pad ging. Ben je daarom zelf ook gaan boksen?
Marvin: ‘Zeker weten. Toen ik een jaar of 15 was, ben ik zelf gaan boksen. Volop trainen en later ook veel wedstrijden gebokst. Ik ben drie keer Zuid-Hollands kampioen geworden en twee keer Nederlands kampioen. In 2006 voor het eerst. Je moest drie rondes van drie minuten boksen en ik won op punten. Was ik Nederlands kampioen middengewicht, de klasse tot 75 kilo! Een jaar later werd ik weer Nederlands kampioen. In al die jaren heb ik maar één wedstrijd verloren. Ik vond boksen heel erg leuk om te doen en heb er altijd erg veel voldoening en plezier van gehad. Boksen is geweldig. Ik heb zelfs afbeeldingen van de boksers Mohammed Ali en Mike Tyson met tatoeages op mijn arm staan.’
Waarom heb je op een gegeven moment toch voor het voetbal gekozen?
Marvin: ‘Omdat die twee sporten uiteindelijk niet meer met elkaar te combineren waren. Bij Spijkenisse voetbalde ik landelijk en moest daar drie keer in de week trainen en om een goede bokser te worden, moest je daarvoor ook veel trainen. Ik was altijd bezig. Er waren weekeinden bij dat ik zaterdagavond een wedstrijd moest boksen en de volgende dag bij OVV of bij PFC als voetballer op het veld stond. Dat kan je natuurlijk niet volhouden. Ik moest een keuze maken. Of stoppen met voetbal of stoppen met boksen. Wat moest ik gaan doen? De keuze was heel moeilijk, want boksen vond ik misschien nog wel leuker dan voetballen. Toch koos ik in 2008 ervoor om het boksen vaarwel te zeggen. Daar was namelijk geen droog brood mee te verdienen. Je bokste alleen maar om de eer. Als bokser moet er eigenlijk alleen maar geld bij. En als voetballer pakte ik hier en daar wel wat centjes mee. Dat gaf niet de doorslag, maar speelde wel degelijk een belangrijke rol in mijn beslissing. Ook het feit dat je voetbalt met een team en als bokser alleen in de ring staat, speelde mee in mijn besluit, want samen sporten, samen wedstrijden winnen, dat had natuurlijk ook iets. Ik zegde in 2008 het boksen vaarwel, maar bleef wel les geven in onze boksschool. Ik heb alle trainingspapieren gehaald om bokstrainer te kunnen zijn en daar haal ik nog altijd veel voldoening uit. Ik ben heel vaak zelf ook nog aan het trainen op de boksschool. En dus ook bij Brielle. Ik durf te beweren dat ik met mijn 35 jaar een van de fitste spelers van de selectie ben, haha.’
Als je na dit seizoen stopt als voetballer, zien we jou dan nog terug in de voetballerij?
Marvin: ‘Hooguit als conditietrainer. Samen met Lex van Dommelen, die ik al ken van de peuterspeelzaal. Samen met hem op die manier bij Brielle bezig blijven, dat lijkt me wel wat over een paar jaar. Maar als voetballer of trainer zien ze me niet meer straks. Dat staat vast.’
Mooi Verhaal Marvin.
Gouw een x afspreken wat je voor de club kan beteken lijkt mij.
Mooi verhaal Marvin✅