Anderhalf jaar geleden aanvaardde hij een baan in de jeugdopleiding bij Feyenoord. Op dat moment was Daan Smith al vele seizoenen vaste waarde bij tweede divisionist Excelsior Maassluis, maar zijn nieuwe baan was niet meer te combineren met voetballen op dat hoge niveau. Daan was als voetballer een tijdje uit beeld, maar eind vorig seizoen dook hij ineens op bij VFC, een derdeklasser. Wij willen graag van hem weten waarom hij weer is gaan voetballen, waarom hij dat bij VFC is gaan doen en hoe hem dat bevalt. Tussen de bedrijven door bij Feyenoord maakt Daan even tijd vrij om op deze vragen in te gaan.
Waarom was je nieuwe baan bij Feyenoord niet meer te combineren met voetballen bij Excelsior Maassluis?
Daan: ‘Omdat ik alle avonden in de week hier op Varkenoord bezig ben en dus niet meer drie keer in de week kan trainen, wat ik al die jaren bij Excelsior Maassluis gedaan had. Ook op zaterdag ben ik bij Feyenoord tot de middag in de weer, dus voetballen, zeker naar verre uitwedstrijden, zat er ook niet meer in. Ik heb bij Excelsior Maassluis aangegeven dat trainen en voetballen voor die club niet mogelijk meer was. Dat vonden ze jammer en ik eigenlijk ook wel, want Excelsior Maassluis is na al die jaren die ik daar doorgebracht heb mijn club geworden. Ik had het er enorm naar mijn zin en niet voor niets had ik nog een tweejarig contract. Dat heb ik dus ingeleverd, met pijn in mijn hart. Een andere oplossing was er niet. Maar werken bij Feyenoord in de jeugdopleiding was een kans die ik niet wilde laten liggen.’
We weten dat je bij Excelsior Maassluis een tijd hoofd opleidingen bent geweest. Hoe ben je bij Feyenoord terechtgekomen?
Daan: ‘Ik heb gesolliciteerd en na gesprekken met manager Raymond van Meenen en hoofd opleidingen Stanley Brard is de keuze op mij gevallen. Leuk, want werken met de jeugd is iets wat ik leuk vind en altijd geambieerd heb. Niet voor niets ben ik een tijdje hoofd opleidingen geweest bij Excelsior Maassluis. Dat ik de mogelijkheid kreeg om bij Feyenoord aan de slag te gaan, was een kans die ik niet voorbij wilde laten gaan. Dat ik het voetballen bij Excelsior Maassluis daarvoor op moest geven is jammer. Maar het is zoals het is.’
Je hebt een tijdje niet gevoetbald en je aandacht en je tijd besteed aan je nieuwe baan. Maar plots dook je op bij VFC. Waarom ben je weer gaan voetballen en waarom bij VFC?
Daan: ‘Ik miste het zelf voetballen, het onderdeel van een team zijn. Samen naar wedstrijden toeleven, de gezelligheid onderling; het waren allemaal dingen die ik steeds meer begon te missen. Voetballen op een hoog niveau zat er niet meer in, omdat ik hooguit één keer in de week kan trainen en soms zelfs geen enkele keer. En op zaterdag zal ik ook wel een wedstrijdje missen, maar nadat ik door wat vrienden gepord werd om weer te gaan voetballen, heb ik goed om me heen gekeken. Ik woon in Vlaardingen en ben gaan praten bij een paar clubs in de buurt. Bij VFC was de klik meteen heel goed en daarom koos ik voor die club, ook al omdat er daar een hele leuke groep spelers is, waarvan ik al wat jongens kende. Ze spelen al een hele tijd samen. Niemand op de club had er moeite mee dat ik vaak trainingen zou missen en dat er ook wel eens een wedstrijd bij in zou schieten. Op het einde van vorig seizoen trainde ik al mee, dit seizoen ben ik ook gaan voetballen.’
VFC is wel een derdeklasser en dat is een paar niveautjes lager dan jij gewend was. Hoe bevalt dat?
Daan: ‘Het was natuurlijk wel omschakelen, maar met voetballen in de derde klasse is helemaal niets mis mee. Natuurlijk is de tegenstand minder dan wat ik gewend was, maar dat is wel een voordeel. Ook als ik niet altijd mee train kan ik door mijn ervaring en mijn kwaliteiten mijn weg wel vinden op het veld.’
Ik heb je een wedstrijd zien voetballen, uit bij Zuidland. Daarin liep je niet heel veel meters.
Daan: ‘Dat klopt, haha. Maar dat deed ik bij Excelsior Maasssluis ook niet. Wat ik bij VFC vooral moet doen op het veld is zorgen dat alles goed staat, dat de organisatie klopt. Als ik zie dat het niet klopt, dan zeg ik dat en grijp ik in. Dat deed ik trouwens bij Excelsior Maassluis ook. Weer voetballen is heel leuk en zoveel wedstrijden heb ik nog niet gemist.’
VFC speelt zijn thuiswedstrijden om 5 uur ’s middags. Er wordt gefluisterd dat ze dat zo laat doen om jou in de gelegenheid te stellen mee te doen.
Daan: ‘Haha. Nee hoor, dat is niet zo. Ze voetbalden daar al om 5 uur toen ik er nog niet was.’
Tot slot: VFC staat bovenaan in de derde klasse C. Praten jullie onderling al over een kampioenschap?
Daan: ‘Ja. Kampioen worden is wel een doel dat we samen gesteld hebben. Ook voor mij is dat de sportieve uitdaging. Kwaliteit is hier volop aanwezig om kampioen te worden, want bij VFC voetballen veel goede en jonge spelers, die redelijk slim kunnen voetballen. Voetballend en qua wedstrijdmentaliteit zit het hier ook wel snor. Mooi is ook dat de onderlinge sfeer in de groep heel erg goed is. Spelers en staf van het eerste en het tweede elftal doen alles samen. Er wordt samen getraind, we gaan samen op trainingskamp en teamuitjes doen we ook gezamenlijk. Het is echt een hele leuke groep. Rond deze tijd worden er bij alle clubs gesprekken gevoerd met de spelers. Blijven ze of gaan ze een andere weg? Bij VFC vinden dergelijke gesprekken niet plaats. Dat is ook niet nodig, want iedereen blijft. Niemand gaat weg, ook niet als er interesse getoond wordt door een hoofdklasser. En iedereen betaalt gewoon contributie, geld krijgen we hier niet. Om deel uit te maken van zo’n groep is hartstikke leuk. Leuker eigenlijk dan dat ik van te voren gedacht had.’
