Het veld was slecht bij Rozenburg. Egaal was het nergens. Het was hobbelig, heel hobbelig. De spelers van Sparta waren aan hun warming-up bezig. Passen en trappen over steeds grotere afstanden en hun trainer Robert Verbeek hield de boel scherp in de gaten, evenals zijn twee assistenten Ben Ruter en Raymond Roos. ‘We gaan niet afwerken op doel, laat ze nog maar verder wennen aan dat veld hier’, deelde Robert mee aan Raymond. Robert Verbeek loopt al vele tientallen jaren mee in de voetballerij, maar zo’n ongelijk veld als in Rozenburg moet hij zelden gezien hebben. Het leek wel Zwitserland.
Toen de wedstrijd eenmaal begonnen was zaten Robert en zijn twee assistenten naast elkaar op stoeltjes naast de dug-out. Ze bespraken hetgeen er op het veld gebeurde en werden er niet erg vrolijk van. Een aantal spelers liep in hun ogen niet op de goede plek en dat moest gecorrigeerd worden. Dat deed Robert. Damien Serrano moest een vijftal meters terug, Arij van Bree een paar meter naar binnen, spits Robin van der Sman diende juist meer centraal te blijven, Kevin Jumelet meer in de zone en centrale verdediger Jay Jay Gulpen moest vooral de nummer 6 van Rozenburg in het oog houden. Als een havik hield Robert de veldbezetting van zijn ploeg in het oog en als er iemand zich nog maar een half metertje van de juiste positie bevond, zette hij die speler meteen weer op de goede plek.
Veel zoden zette het in de eerste helft niet aan de dijk, want de bezoekers uit Rotterdam waren weliswaar vaker aan de bal dan de Rozenburgers, maar ze waren slordig in de eindpass en dientengevolge nauwelijks gevaarlijk, want de meeste voorzetten kwamen niet aan. Steeds vaker ging Robert over zijn gladde schedel wrijven en het overleg met zijn beide assistenten werd zo mogelijk nog intensiever. Plotseling lijkt het erop dat ze de wedstrijd iets meer op hun gemak kunnen gaan volgen. Uit een corner van Danny Abbing kopt Robin van der Sman onberispelijk binnen: 0-1. Maar het feest gaat niet door. Arbiter Mitchell Prins annuleert de treffer, want een Rozenburgverdediger was vastgepakt en had daardoor niet kunnen ingrijpen. Robert zag het gebeuren en wreef nog maar eens over zijn schedel. Een andere trainer was misschien wel uit zijn stekker gegaan bij deze afgekeurde goal, maar Robert weet hoe de hazen lopen. Gek maken ze hem niet snel meer. Eenmaal sprong hij op, toen in de tweede helft de Rozenburgse clubgrensrechter Ahmed Mohamed alweer een aanval van Sparta afvlagde. Maar hij ging snel weer zitten, want scheidsrechter Prins negeerde ditmaal het vlagsignaal en de aanval werd dus niet onderbroken. Het leverde geen goal op, maar geleidelijk aan werd Sparta beter en beter. En toen had de 1-0 zomaar aan de andere kant kunnen vallen. Een voorzet van links van Onur Can Zalf werd door de wind meegenomen en belandde tot afgrijzen van Robert buiten bereik van Spartadoelman Daniël van der Knijff tegen de verre paal. Opgelucht kon Robert weer even ontspannen. Bethslot Woldeamanuel miste namens de thuisploeg nog een enorme kans en plots was het aan de andere kant van het veld prijs. Rozenburgverdediger Maikel den Ouden vergreep zich binnen de zestien aan Robin van der Sman en Jordy van Buren benutte de penalty. Heel de bank van Sparta veerde op, maar Robert Verbeek bleef zitten. ’Eindelijk’, zag je hem denken.
Het laatste kwartier van de wedstrijd was het leukst. Rozenburger Patrick Struijk schoot de bal nog snoeihard op de paal, Jay Jay Gulpen besloot een lange run met een bekeken lobje, maar de bal landde bovenop de lat en toen legde de ingevallen Lucas van Oeveren de wedstrijd definitief in de plooi. Robin van der Sman werd aangespeeld en lanceerde met een hakbal de weg sprintende Lucas van Oeveren, die oog in oog met Rozenburgdoelman Silvio Spiessens ijzig kalm bleef en de bal in de hoek schoof. Ik kon het niet helemaal goed zien, maar volgens mij verscheen voor het eerst die zaterdagmiddag een glimlach op het gezicht van Robert Verbeek, want die wist natuurlijk dat de drie punten in de knip zaten.
De treffer had trouwens ook geannuleerd kunnen worden, want bij het aanspelen van de bal keerde Robin van der Sman terug uit buitenspelpositie, maar gek genoeg ging de vlag van de clubgrensrechter nu niet omhoog. Robert zal het ongetwijfeld ook gezien hebben.
Na dit seizoen is Robert Verbeek geen trainer meer. Bij de amateurs van Sparta wordt hij de man van de technische zaken. Persoonlijk vind ik dat wel jammer. Als er op het veld niet heel erg goed gevoetbald wordt, loont het altijd wel de moeite Robert nauwlettend in het oog te houden. Dan heb je toch nog een leuke middag.
