Op 1 maart vorig jaar bestond de Rotterdamse Voetbal & Atletiek Vereniging Overmaas op de kop af 100 jaar. Vanwege corona kon dat heugelijke feit toen niet gevierd worden. Maar uitstel betekent geen afstel. Nu mag er gelukkig wel gefeest worden en dat gaan ze dan ook doen bij het jarige Overmaas. Op 9 april aanstaande staat heel de dag in het teken van het 101-jarig bestaan. Voor alle leeftijden binnen de club zijn er activiteiten (zie het bijgevoegde programma onderaan dit verhaal). Vanzelfsprekend besteden we namens VoetbalRotterdam aandacht aan het jubileum van Overmaas en na overleg met mensen van de club zijn we uitgekomen bij Piet Timmermans, die vanaf de dag dat hij 8 jaar oud werd bij de club eerst heel de jeugd heeft doorlopen en daarna meer dan tien jaar in het eerste elftal heeft gevoetbald, in de tijd dat Overmaas in de eerste klasse voetbalde, toentertijd het hoogste amateurniveau van Nederland. We zijn bij Piet op het juiste adres, want over zijn voetbalcarrière kan hij veel vertellen, maar omdat hij nu lid is van de jubileumcommissie, kan hij over het jubileum ook de nodige informatie verschaffen.
Waarom ging je als kind bij Overmaas voetballen en niet bij een andere Rotterdamse vereniging?
Piet: ‘Mijn vader zat bijna altijd bij Overmaas. Hij deed er heel veel dingen. Hij is onder meer jarenlang jeugdleider geweest en bezocht alle wedstrijden van het eerste elftal. Hij was een echte Overmaasman en is vanwege zijn werkzaamheden voor de club nog onderscheiden als lid van verdienste. Toen ik klein was, ging ik elk weekend met hem mee op pad en toen ik 8 jaar oud was, ging ik natuurlijk ook bij die club voetballen. Over een andere club is thuis nooit nagedacht.’
We spreken nu over halverwege de jaren ’50 van de vorige eeuw. Wat was Overmaas in die tijd voor vereniging?
Piet: ‘Ze waren toen gehuisvest op Varkenoord, maar hadden voorheen al op talloze andere locaties gevoetbald. Een eeuw geleden is de club opgericht in de wijk Vreewijk. Daar zijn ze begonnen. Later hebben ze nog aan het Toepad gezeten, ook aan de Waalhaven en later aan de Smeetslandsedijk, waar de club introk bij zaterdagvereniging Progress, de voetbalploeg van Unilever. Voordat er neergestreken werd op Varkenoord en de club daar eindelijk een eigen huisvesting had, hebben ze ook nog in de Ebenhaëzerstraat en aan de Kromme Zandweg gevoetbald. Overmaas begon honderd jaar geleden in de derde klasse van de Rotterdamse Voetbalbond, maar klom al snel op tot de hoogste klasse. Voordat betaald voetbal in Nederland ingevoerd werd, speelde Overmaas op landelijk niveau nog tegen clubs als Feyenoord en Ajax. In het betaald voetbal heeft Overmaas nooit gezeten, maar op amateurniveau heeft de club jarenlang op het hoogste niveau gevoetbald. Ook in de jaren dat ik in het eerste elftal speelde.
Vertel eens anekdotes van toen je als kind bij Overmaas rondliep.
Piet: ‘De keeper van het eerste elftal was Wim Ras, die tussen 1955 en 1960 het doel verdedigde bij Overmaas. In die tijd had hij al een auto, een Mercedes. Mijn vader en ik mochten met hem meerijden naar een verre uitwedstrijd. Dat was heel bijzonder. Later werd Wim trouwens nog landelijk bekend als de opa van Robin van Persie. Hij heeft tot zijn 56e in een lager elftal gekeept en mooi was dat hij bij elk doelpunt dat zijn ploeggenoten maakten op zijn handen een rondje liep in zijn doelgebied. Ik herinner me ook een paar wedstrijden die ik als kind bijgewoond heb. De thuiswedstrijd tegen Lekkerkerk bijvoorbeeld, waarbij een massa volk aanwezig was. Toen en ook in de tijd dat ik in het eerste voetbalde zaten er soms meer dan 4000 toeschouwers rond het veld. Nu haal je dat aantal bij alle thuiswedstrijden bij elkaar opgeteld nog niet. Die wedstrijd tegen Lekkerkerk, waar ik het over had, eindigde in 1-1, maar Paul Thomas, de voorzitter van Overmaas, klaagde na affluiten in de kleedkamer bij de scheidsrechter dat een penalty over het hoofd gezien was. Na rijp beraad besloot de scheidsrechter dat die strafschop alsnog genomen moest worden. De keeper van Lekkerkerk het veld weer op en van Overmaas Henk van Brakel, die de penalty zou gaan nemen. Jammer genoeg schoot hij de bal tegen de paal, zodat de eindstand 1-1 bleef. Maar dat die penalty ver na affluiten alsnog genomen werd, toen de ploegen allang in de kleedkamer zaten, dat vergeet ik heel mijn leven niet meer. Nu kan je zoiets niet meer voorstellen, toch? Een andere wedstrijd die me altijd is bijgebleven was in Haarlem. Overmaas zat in een nacompetitiepoule met Excelsior ’20, HION en TYBB uit Haarlem. In Haarlem werd verloren en een paar supporters van Overmaas verbrandden vlak bij de bus uit teleurstelling hun groen-witte paraplu. Onze clubkleuren dus. Voorzitter Paul Thomas kon dat niet aanzien. Hij stormde de bus uit en trapte het vuurtje uit. Met Paul Thomas, dezelfde Paul Thomas van de penalty ver na affluiten, waar ik zojuist over had, heb ik wel de meest legendarische naam van Overmaas genoemd.’
Hoezo?
Piet: ‘Paul werd al op zijn 23e lid van het bestuur van Overmaas en dertien jaar later, in 1951, werd hij als voorzitter benoemd. Dat is hij 27 jaar lang geweest. Paul Thomas heeft zich dag en nacht voor Overmaas ingezet. Zo is onder zijn bezielende leiding een eigen clubhuis tot stand gekomen op Varkenoord. Hij wist zoveel mensen te inspireren om mee te helpen, ook financieel, dat het clubhuis er dankzij veel zelfwerk binnen een half jaar stond en slechts 40.000 gulden had gekost. Later is er ook nog een grote tribune neergezet, die in de winter door straalkachels verwarmd werd. We praten over 1966. De Telegraaf besteedde er met een groot artikel aandacht aan. Paul Thomas was zijn tijd ver vooruit. In 1978 droeg hij de voorzittershamer over aan Wim le Comte, maar bleef nog wel zeer betrokken bij de club. Onder Pauls leiding is Overmaas altijd een gezonde vereniging geweest en dat is de club nu nog altijd. De vorige besturen en ook het huidige bestuur verdienen daarom een grote pluim, want talloze andere Rotterdamse voetbalclubs bestaan niet meer of zijn noodgedwongen gefuseerd. Overmaas bestaat nog altijd en floreert nog altijd. Het eerste elftal speelt weliswaar een paar niveautjes lager dan in mijn tijd, maar dat mag de pret niet drukken. In de vierde klasse draaien ze dit seizoen bovenin mee, dus wie weet is er aan het einde van dit seizoen nog wel een feestje te vieren.’
Eerst het jubileumfeest.
Piet: ‘Inderdaad. Vorig jaar, bij het honderdjarig bestaan van de club kon het feest vanwege corona niet doorgaan, maar dit jaar gelukkig wel. Overmaas bestaat inmiddels 101 jaar en dat gaan we vieren met een mooie feestdag. De jubileumcommissie heeft tijd genoeg gehad om leuke dingen te organiseren, haha. Op 9 april is het zover. Voor elke leeftijdsgroep is er iets.’
Tot slot. We hebben het tot nu toe vooral over Overmaas gehad. Maar hoe is het jou als voetballer na 10 jaar in het eerste verder gegaan? Wat heb je na je Overmaas tijd gedaan?
Piet: ‘Door mijn werk en ook omdat ik vanaf 1974 in Dordrecht ging wonen, ben ik vier jaar later bij EBOH gaan voetballen. In de eerste vier jaar na mijn verhuizing ben ik bij Overmaas blijven voetballen, maar i n1978 ging ik dat doen bij EBOH. Met die club heb in competitieverband trouwens nog tegen Overmaas gevoetbald. In 1979 ben ik weer verhuisd, ditmaal naar Made in Noord-Brabant en toen ging ik voetballen bij Madese boys, de plaatselijk club. Ze speelden destijds in de tweede klasse en doe dat nu nog altijd. Na mijn actieve periode daar ben en ik nog een aantal jaren voorzitter geweest van de Stichting Vrienden van Madese Boys. Eind jaren ‘80 slaagde ik er in om in de voorbereiding van het seizoen wedstrijden te organiseren tegen Real Madrid met Beenhakker, FC Barcelona met Cruyff en KV Mechelen met Ruud Krol als trainer. Laatstgenoemde club was net winnaar geworden van de Europa Cup 2. Door mijn functie bij Volvo Trucks heb ik ook nog een aantal jaren in Zweden gewerkt en gewoond. Via teletekst hield ik mij dan op de hoogte van de resultaten van de drie clubs waarvoor ik had gespeeld. Maar Overmaas is en blijft toch mijn club. als je daar vanaf je achtste jaar hebt gevoetbald en waar je ook veel vrienden gemaakt hebt. Ik mag dan wel heel lang weg zijn bij de club, de banden blijven voor altijd bestaan. De club zit in mijn hart. Met andere jongens van de club, waarmee ik vroeger altijd samen gevoetbald heb, gaan we vier, vijf keer per jaar golfen. We hebben eerder al eens een kleinschalige reünie georganiseerd. Toen de club mij benaderde om zitting te nemen in de jubileumcommissie heb ik dan ook geen moment geaarzeld. Ik kijk reikhalzend uit naar de feestdag op 9 april en vooral naar de receptie. Dat wordt een grootschalige reünie. Er zijn al meer dan 200 uitnodigingskaarten verstuurd. Wie graag wil komen, maar nog geen uitnodigingskaartje heeft gehad, moet maar even contact opnemen. Stuur dan maar een mailtje naar jubileum@overmaas.org . Dan wordt het alsnog geregeld.’
Prachtig verhaal, Piet