Op zestienjarige leeftijd maakte hij zijn debuut in het eerste elftal van Flakkee. Gerwin van den Nieuwendijk heeft bij die club ontelbaar veel wedstrijden in het eerste elftal gevoetbald, maar vorig jaar nam hij dan toch afscheid als actief voetballer bij die club die hij altijd trouw is gebleven. Dat was eind vorig seizoen. In het kader van de rubriek Oude Glorie willen we met de bijna 35-jarige Gerwin van den Nieuwendijk terugkijken op al die jaren die hij heeft gevoetbald. En we willen hem ook vragen wat hij vindt van de prestaties van zijn cluppie, dat in het huidige seizoen troosteloos onderaan staat in de vierde klasse I. Gerwin is gaarne bereid alle vragen te beantwoorden en steekt zijn mening niet onder stoelen of banken.
Even flink terug in de tijd. Weet je nog wie de trainer was die je liet debuteren? En in welke wedstrijd dat was?
Gerwin: ‘Ik ben er niet helemaal zeker van, maar die trainer moet Cees Stoutjesdijk geweest zijn. De tegenstander weet ik ook niet zeker meer, maar het was in ieder geval een wedstrijd op een doordeweekse avond voor de Eilanden Cup, waarvoor toen nog gevoetbald werd. Het was op veld drie, dat weet ik ook nog.’
Hoe was het om als 16-jarig ventje in het eerste van Flakkee te gaan voetballen?
Gerwin: ‘Dat was vanaf het begin flink aanpoten, letterlijk en figuurlijk. Het eerste elftal speelde toen nog op zondag en op zaterdag voetbalde ik altijd mijn wedstrijdjes in de A-jeugd. Op zondag voetbalde ik ook vaak. Eerst in lagere elftallen, maar vanaf mijn debuut, steeds vaker in het eerste. In dat elftal stonden jongens als Patrick en Dennis van der Velden, Nick van Brussel, Jan Brocatus en nog een paar van die gasten die bloedfanatiek waren en bikkelhard. Op een schop meer of minder werd niet gekeken en een jong ventje als ik werd zeker niet ontzien. Als ik bijvoorbeeld Patrick van der Velde een bal tussen de benen speelde, werd ik flink aangepakt door Dennis. Of andersom. Het ging er altijd hard aan toe. Niks verkeerd mee, want op die manier weet je binnen de kortste keren hoe het er bij een eerste elftal aan toe gaat. Voor mij gold goed luisteren en doen wat ze zeiden. En vooral geen grote mond hebben. Trainers als Leen van der Velde, Adrie Melaard en Piet Jonas waren bikkelhard en veeleisend, ook op conditioneel gebied. Mooi is dat ballen bij Adrie Melaard altijd keihard ingespeeld moesten worden. ‘ik heb liever dat je te hard trapt dan te zacht’, zei hij altijd. En bij Piet Jonas moest je zoveel lopen in de warming up dat je al stik kapot zat voordat de wedstrijd begon. En bij Leen van der Velde waren partijtjes op de training soms veldslagen, haha. Ik vond het op die manier altijd geweldig en heb dus mooie jaren meegemaakt. Het ging er toen allemaal anders aan toe dan tegenwoordig
Wat vind je daarvan?
Gerwin: ‘Geef mij maar zoals het er vroeger aan toe ging. Daar werd je een grote jongen van. Tegenwoordig hebben jonge spelertjes meteen een grote mond. Of ze haken af. Wat dat betreft zit ik anders in elkaar. Ik ben al die jaren dat ik in het eerste voetbalde twee keer in de week komen trainen. Heel, heel af en toe moest ik wel eens afzeggen en in die jaren deed je dat nog niet met een appje. Je moest de trainer zelf bellen en uitleggen waarom je niet kwam. Dat durfde ik niet, haha. Daarom ben ik altijd gaan trainen, ook als het niet zo erg uitkwam of ik eigenlijk geen zin had. Als je in een eerste elftal voetbalt, moet je daar iets voor over hebben, vind ik. Tegenwoordig schrijven voetballers om de haverklap af en dan sturen ze even snel een appje. Dat gaat me wel aan het hart, ja.’
Ben je daarom gestopt?
Gerwin: ‘Nee, dat niet. Dat komt voornamelijk door de corona. In die twee jaar dat je nauwelijks kon voetballen ben ik er achter gekomen dat er nog meer leuke dingen te doen zijn dan alleen maar voetballen. Ik heb thuis twee kleine kinderen en tijd met hen doorbrengen is natuurlijk ook veel waard. Dan kun je eigenlijk niet drie dagen in de week thuis weg zijn. Ik heb tot mijn 33e in het eerste elftal gevoetbald en dat is lang genoeg, toch? Als iedereen dat doet hebben kleine clubjes zoals Flakkee geen problemen om een elftal samen te stellen. Maar dat wordt vandaag de dag steeds moeilijker, omdat spelers al op 26-, 27-jarige leeftijd besluiten met vrienden in een lager elftal te gaan voetballen. Dat is bij Flakkee ook het geval. In het derde elftal hier zitten veel voetballers die nog makkelijk in het eerste mee zouden kunnen, waaronder vier goede vrienden van me. Als het derde elftal van Flakkee een wedstrijd tegen het eerste zou voetballen, dan wint het derde dik. Ik vind dat heel jammer. Die jongens die in het derde voetballen, zouden dat eigenlijk nog altijd in het eerste moeten doen. Nick van Brussel en John Brocatus die allebei bijna 40 jaar oud zijn, hebben onlangs besloten weer bij het eerste mee te gaan doen. Dat zouden ze dus allemaal moeten doen. Dan wordt Flakkee nog altijd geen kampioen, maar dan halen ze wel meer punten dan dat het eerste nu doet. Flakkee heeft dit seizoen nog maar twee punten gehaald. En dat terwijl er dus in het derde betere voetballers rondlopen. Jaap Westhoeve, penningmeester van de club en tegenwoordig ook leider van het derde elftal, heeft mij gevraagd om ook in het derde te komen voetballen. Samen voetballen met goede vrienden van me is ongetwijfeld heel leuk, maar ik ga het niet doen.’
Als je besluit om je voetbalschoenen weer aan te gaan trekken dan is dat als voetballer van het eerste elftal en niet van het derde.
Gerwin: ‘Exact. Maar of ik weer ga voetballen, daar ben ik nog niet uit. Halverwege het seizoen instappen met mijn honderd kilo, dat gaat hem nog niet worden. Voor elftalleider Rien Elvé en trainer Kees Breen zou ik het meteen doen, maar tegelijkertijd schuif ik bij terugkeer een paar jongens opzij die tot nu toe altijd gespeeld hebben. Ik ben 35 jaar oud, kan ten hoogste nog een paar jaartjes mee, maar ik blokkeer dan wel de ontwikkeling van die jonge gastjes, die wel de toekomst van Flakkee zijn. Ik weet het dus nog niet wat ik ga doen. Mijn zoontje gaat volgend jaar als pupilletje voetballen en dan is het ook leuk om leider of trainer te zijn van zijn elftalletje. Maar of ik dat ga doen, dat weet ik ook nog niet. Wat ik wel weet is dat ik geen hoofdtrainer wordt net zoals Eelko van der Linde, waarmee ik jarenlang samen heb gevoetbald. Trainer worden is niks voor mij.’
Je hebt jarenlang in het eerste gevoetbald. Welke wedstrijd is je altijd bijgebleven?
Gerwin: ‘Een wedstrijd thuis tegen Hillesluis. Ik was de avond van tevoren flink wezen stappen, lag pas na drieën op bed. Ik had zaterdagochtend op de club vanaf een uur of half 8 kantinedienst gedraaid omdat het mijn beurt was om dat te doen en ’s middags moesten we voetballen tegen Hillesluis. We wonen met 11-0 en ik scoorde als middenvelder 7 doelpunten. Zo zie je maar dat je geen goede voorbereiding nodig hebt om er ’s middags te staan, haha. Later in dat seizoen werd Hillesluis trouwens nog uit de competitie gehaald en telde die 11-0 niet meer mee.’
Ga je nu nog weleens kijken bij het eerste elftal?
Gerwin: ‘Te weinig, veel te weinig. Ik moet dat zeker een keertje gaan doen, want als je eerst de jeugd doorlopen hebt en daarna zoveel jaar in het eerste hebt gevoetbald, ben je natuurlijk wel een clubjongen. Leen van der Velden, jarenlang trainer hier, heeft al een paar keer gezegd dat ik op donderdagavond soep moet komen eten en daarna een biertje moet drinken. Lekker kletsen met al die oude gasten, dat zie ik wel zitten. Dat gaat er zeker nog een keertje van komen. Maar of ik weer ga voetballen, dat weet ik nog niet.’
