De wedstrijd begon met veel geharrewar rond de luchtdruk in de wedstrijdbal. DRL maakte goed gebruik van deze commotie en scoorde 1-0. De verdediging van ZWB zag er weifelend en zeker niet goed uit.
De bezoekers gingen daarna beter voetballen en dat resulteerde in de gelijkmaker. Simon van Rheeden werd binnen de 16 onreglementair onderuit gehaald en de leidsman durfde de strafschop toe te kennen. De door Simon van Rheeden ingeschoten penalty werd eerst door de goalie van DRL gestopt, maar via de paal kwam de bal voor het meedogenloze rechterbeen van Rens Burgwal: 1-1.
Het goede spel van ZWB werd 5 minuten voor de rust nog beloond met de 2-1: Mike Fiere stuurde Simon van Rheeden de ruimte in met een prachtige pass en laatstgenoemde bracht, met een voorzet op maat, Kevin Brasser in stelling, die geen fout maakte in de afronding.
Helaas voor de ZWB werd het pal voor rust nog 2-2. Het vlaggen wegens buitenspel werd resoluut vanaf rand middencirkel overruled door de leidsman van dienst, daar deze geconstateerd had, dat er sprake was van een ‘eigen doelpunt’ van wederom Rens Burgwal.
In de tweede helft werd ZWB steeds sterker, ook door het inbrengen van jeugdspeler Jaap Hempel. Helaas wist Simon van Rheeden niet te scoren op een aantal prima assists van dit talent.
Ruim vóór het verstrijken van de werkelijke speeltijd blies de, gezien de omstandigheden toch prima leidende scheidsrechter Ton Pille af.
Rest nog een compliment voor alle spelers van ZWB voor de discipline en correctheid waarmee deze pot werd afgewerkt! Dit gegeven resulteerde ook in mijn keuze voor ‘mannen of the match’: Julian Berkenbosch, die uiterst ‘volwassen’ voetbalde en als goede tweede: invaller Jaap Hempel, vanwege goed spel en het zich staande houden in dit ‘intimidatie-geweld’ Chapeau!
