Een oud gezegde luidt: zonder geluk vaart niemand wel. Als de gasten uit Bussum vonden dat zij meer verdiend hadden, dan is dat begrijpelijk. Hier schrijven wij liever over hoe V.O.C. de wedstrijd beleefde.
V.O.C. begon met Livaï van Leijden als rechtsachter, waardoor Teun van der Donk diagonaal over het veld gepositioneerd werd, linksbuiten. Dit zit waarschijnlijk in de tegenwoordige trainersopleiding, want eenzelfde lot onderging Sebastiaan Poggio in de tweede helft maar dan andersom: van rechtsbuiten naar linksachter. Hoezo multifunctionele spelers? In het doel wederom Mats Mangelmans. In de wedstrijd viel Nico van Mechelen als snel uit en werd vervangen door Fedor Warmerhoven. Hierdoor moest Boris Polderman een linie terug en verplaatste Martijn naar de linkerflank.
In de eerste helft begonnen onze mannen schuchter en SDO was 10 minuten heer en meester. Ze kregen een paar mogelijkheden, maar konden dit niet omzetten in goals. V.O.C. vocht zichzelf in de wedstrijd en de volgende 15 minuten waren duidelijk voor de rood-zwarten. Overigens was dit nog niet met technisch verfijnd spel. Vele balaannames en korte combinaties lukten nog niet, maar de mannen hadden goed in de gaten dat veel energie in de wedstrijd stoppen dan het alternatief is.
Plots werden wij aangenaam verrast door een typische Wessel Verhaar-goal. Een strakke corner van Teun werd steenhard door de goed vrijgelopen Wessel in de korte hoek gekopt. Een toch wel onverwachte voorsprong die in het restant van de eerste helft niet meer in gevaar kwam.
De eerst 25 minuten van de tweede helft kwam V.O.C. nauwelijks op de helft van de tegenstanders. De verse linksbuiten van SDO bezorgde Livaï de nodige hoofdbrekens. Daarbij liep hij een gele kaart op die later in de wedstrijd nog omgezet werd in een rode (tweede geel).
Uit het niets kwam het moment van de wedstrijd. Een SDO-speler kopte te zacht terug. De keeper was rand strafschopgebied om de bal te verwerken, de teruglopende verdediger had dezelfde plannen. Er was geen werkoverleg en zo liepen de twee elkaar finaal omver zonder een tegenstander direct in de buurt.
De bal rolde al vrolijk in de richting van het verlaten doel waar de schuimbekkende Wessel zich alleen ploeggenoot Wouter van de Loo nog van het lijf moest houden om, naar wat later bleek, de winnende treffer binnen te schuiven. Het was typisch zo’n ‘je moet erbij geweest zijn’-momentje. SDO was zo van slag dat zij in het restant van de wedstrijd geen serieuze kans meer konden creëren en zo gefrustreerd dat zij de wedstrijd ook nog eens met 10 man beëindigden.
Al met al een fijne zege, die vooral door hard werken tot stand kwam. Volgende week ook nog de dozen van de schoenen en dan zit een overwinning tegen SJC in Noordwijk er zeker in. Dan zit er voor Fedor Warmenhoven misschien wel een basisplaats in.
Opstelling: Mats Mangelmans, Livaï van Leijden, Erwin Nuytinck, Martijn de Vries , Nico van Mechelen (Fedor Warmenhoven), Boris Polderman, Yannick Koevermans, Wouter van der Loo (Max Driessen), Sebastiaan Poggio, Wessel Verhaar, Teun van der Donk.
