Zepp. Zijn voornaam intrigeert me al heel lang. Waar komt die naam vandaan? Als je op Zepp googelt wordt beweerd dat het westenwind betekent. Ergens anders wordt gesteld dat het verwijst naar herbergier. Het zal allemaal wel. Zepp wordt ook gebruikt als afkorting voor zeppelin, een op een dikke sigaar gelijkend luchtschip, bestaande uit een lichtgewicht metalen frame met daaraan bevestigd enorme zakken gevuld met waterstofgas. Zepp schijnt ook een computerspel geweest te zijn voor Commodore, op de markt gebracht in 1992, twee jaar voordat Zepp Jacobs, de nummer 8 van eersteklasser Brielle, geboren werd. Waren Zepps ouders computerspelletjesfanaten? Waren ze bewonderaars van zeppelins? Of hielden ze van wind? Antwoorden op die vragen kan ik helaas niet geven, maar wat ik wel weet is dat de Zepp van Brielle niet lijkt op een dikke vliegende sigaar. Hij is een afgetrainde en beweeglijke, hardwerkende middenvelder met een enorme drang naar voren. Zaterdag heb ik hem tegen SHO weer bezig gezien en nog maar eens geconstateerd dat hij geen dikke zeppelin is.
Helemaal uit de verf kwam hij zaterdag trouwens niet, maar dat gold voor de meeste spelers op het veld. Zowel de bezoekers uit Oud-Beijerland als de gastheren uit Brielle leden enorm veel balverlies. Het spel was onrustig. Het leek wel flipperkastvoetbal. Veel kansen werden er dan ook niet gecreëerd, maar Brielle toonde daarin wel een bewonderenswaardige koelbloedigheid. Goed werd er niet gespeeld, maar bij rust stond het wel 2-0 in het voordeel van de thuisploeg en Zepp Jacobs had de tweede treffer gescoord.
Eerder was hij tamelijk veel aan de bal geweest, maar vaak was hij dan ook meteen weer het eindpunt van de aanvalsopzet van Brielle. Hij verloor de bal omdat een SHO’er hem die afhandig maakte of hij passte onnauwkeurig. Zepp is niet zozeer de speler die de passes moet verzenden, hij moet de ballen ontvangen. Als dat goed gebeurt, is hij levensgevaardijk. Ik heb hem een paar weken geleden in een oefenwedstrijd tegen Zuidland een gruwelijk mooie goal zien maken, toen hij in de diepte sprintend aangespeeld werd en in volle ren de bal vanaf een meter of 25 ongenadig hard in de kruising joeg. Zepp Jacobs kan echt wel voetballen, maar je moet hem benutten op zijn kwaliteiten. Hij moet de bal niet geven, hij moet de bal krijgen. Dat gebeurde luttele seconden voor rust voor de eerste keer goed.
SHO had een vrije trap mogen nemen omdat Marvin Goldschalk gevaarlijk dicht bij het hoofd kwam van Brian de Vaan, de keeper van SHO, die al op de grond lag. Marvin raakte Brian niet, maar ik kon wel leven met het fluitsignaal van scheidsrechter Michel Lieshout. De vrije trap werd genomen in de zestien van SHO, conform het spelbeeld tot dan toe werd de bal op het middenveld meteen weer ingeleverd, aanvoerder Lex van Dommelen verstuurde het leer meteen naar Zepp Jacobs, die al aan een spurt naar voren was begonnen. Daardoor stond hij in één keer voor Brian de Vaan, die hij prompt passeerde. Het betekende 2-0 en het was Zepp Jacobs op zijn allerbest.
Zepp is altijd in beweging, altijd op zoek naar de ruimte en als hij op het juiste moment aangespeeld wordt, is hij als een duvel uit een doosje. Dan slaat hij toe wanneer niemand dat verwacht. Hij had het voor rust al een paar keer eerder geprobeerd, slim weg sprintend uit de rug van zijn tegenstander. Maar toen was die bal niet gekomen.
In de tweede helft, met een SHO dat met de 2-0 achterstand moest komen, zouden er meer mogelijkheden voor Zepp zijn, zo dacht ik, want dan zou de ruimte voor hem nog meer open liggen. Meteen na rust was dat al het geval. Guyain Gillet stormde met de bal aan de voet op het SHO-doel af, Brain de Vaal kon nog redding brengen, maar de bal stuiterde voor de voet van de meegelopen Zepp Jacobs. Natuurlijk was hij meegelopen! Zepp loopt altijd mee. De 3-0 leek dan ook onvermijdelijk, want in zulke situaties is Zepp akelig trefzeker. Maar ditmaal frommelde hij de bal tegen de lat.
Ik zei toch al dat hij zaterdag niet helemaal uit de verf kwam?
De 3-0 viel even later toch. Lex van Dommelen was de doelpuntenmaker en de wedstrijd leek gespeeld. Zepp trok nog wel zijn sprintjes, maar gevonden werd hij niet meer. In minuut 73 maakte Kevin Angel Queijo de 3-1 en toen veranderde alles. Vanaf dat moment was er nog maar één ploeg die voetbalde: SHO. In minuut 82 scoorde Kevin Angel Queijo nogmaals, optimaal bediend door zijn ploegmaten, en weer een paar minuten later stond het plots 3-3 door alweer Kevin Angel Queijo, wederom goed vrijgespeeld door diens ploeggenoten. Op die manier had Zepp ook kunnen gloriëren. Als hij maar goed aangespeeld was geweest. Dat het niet of nauwelijks lukte, was niet alleen te wijten aan de mindere dag van Zepp en diens ploegmaten, het lag ook aan SHO, dat laat in de wedstrijd een terechte beloning kreeg voor het vertoonde spel.
