Uilen zijn fascinerende beesten, vooral als ze stilletjes om zich heen zitten te loeren. Dat doen ze op een bijzondere wijze, want hun nek kunnen ze bijna helemaal ronddraaien. Zo zien ze alles om hen heen, elk detail en als ze een piepklein veldmuisje opmerken of een vogeltje komen ze in beweging. Ze vliegen er geruisloos op af, slaan toe met hun machtige klauwen en de prooi wordt met één hap verzwolgen.
Ik moet aan een uil denken als ik Frank de Regt, de spelbepalende middenvelder van eersteklasser Nieuwenhoorn, zie voetballen. Niet omdat hij zo mooi stil kan zitten, want dat doet Frank niet. Hij is 90 minuten lang in beweging en staat werkelijk geen moment stil. Maar dat rondkijken wat een uil zo mooi kan doen, dat is waardoor Frank mij aan uilen doet denken. Want de hele wedstrijd lang speurt Frank naar plekken waar hij kan toeslaan. Zijn hoofd schiet daarbij continue alle kanten op, niets ontgaat hem. Als hij aan de bal komt, weet hij meteen wat hij gaat doen want op dat moment heeft hij allang gezien waar de ruimte is en welke medespelers er vrij staan. Met zijn fluwelen linkerbeen verzendt hij de bal dan steeds naar de juiste plek.
En als hij het leer niet meteen kwijt kan en door een tegenstander op de huid gezeten wordt, is hij vaardig genoeg om zich uit die situatie te redden. Dan speelt hij zich vrij en behoudt ondertussen altijd het overzicht en zo weet hij daar weer een goed gevolg aan te geven.
Afgelopen zaterdag, in de uitwedstrijd die Nieuwenhoorn speelde op sportpark de Kikkershoek in Oud-Beijerland tegen SHO, deed hij bijna alles goed. Het was een genot hem te zien spelen. Paul Bestebreur, de trainer van Franks vorige club Hellevoetsluis, had me al eens gezegd dat ik bij Hellevoetsluis moest komen kijken om een column over Frank te maken, want met zo’n goede voetballer had hij nog nooit gewerkt. Vanwege corona is het er nooit van gekomen, maar zaterdag heb ik Frank dan toch eindelijk zien voetballen. En daar had ik geen spijt van.
Frank de Regt, geboren in 2001, is een bijzonder getalenteerde jonge voetballer. Hij is altijd daar waar hij moet zijn, heeft een perfect gevoel voor ruimte en tijd, beweegt intuïtief tussen de linies door en omdat hij aldoor in beweging is, is hij altijd aanspeelbaar. Vaak wordt hij door zijn ploegmaten gevonden, maar te vaak ook niet. Dan wordt hij over het hoofd gezien en dat is het enige dat je Frank aan kunt rekenen. Want hij zou meer ballen moeten opeisen, verbaal vooral. Frank is een stille voetballer. Slechts af en toe dirigeert hij een medespeler naar de juiste plek, maar verder hoor je hem niet. Hij is nog te bescheiden op het veld. Een mooi voorbeeld daarvan is de vrije trap die Nieuwenhoorn na een uur mag nemen op de rand van de zestien van SHO, een ideale plek voor een linksbenige voetballer met een goed schot in de benen. Dan denk je als toeschouwer dus dat Frank de Regt die bal gaat trappen, maar het was Delano á Cohen die dat ging doen. Frank stapte gehoorzaam opzij, maar had net als Robin van Persie dat ooit bij Pierre van Hooijdonk deed zelf die bal moeten trappen. Delano schoot de vrije trap hoog voorbij de verre paal en geen Nieuwenhoornspeler kon daarbij. Frank had waarschijnlijk voor meer gevaar kunnen zorgen, want met zijn linkerbeen kan hij alles.
In de eerste helft had hij met een fabelachtige balaanname de toch bepaald niet misselijke verdediger Dennis Groosjohan in de luren gelegd en diep in de tweede helft scoorde hij het enige doelpunt van de wedstrijd. Een verre trap van Viktor de Blok legde hij met een vloeiende voetbeweging in de loop panklaar voor zijn linkervoet en schoot de bal een seconde later met een akelig precieze boog in de verre hoek. Het was een magnifieke goal, maar de beweging waarmee hij het leer na die verre pass onder controle kreeg, was zo mogelijk nog mooier.
Paul Bestebreur had gelijk. Frank de Regt is een geweldige voetballer, eentje die als een uil constant zijn hoofd draait en daardoor immer een goed overzicht heeft en gezegend is met een fabelachtig linkerbeen waarmee hij alles kan uitvoeren wat hij bedenkt. Maar een klein puntje van kritiek heb ik wel: op het veld zou hij toch meer zijn mondje moeten roeren. Een uil is niet altijd stil, toch?
mooi geschreven, en nog waar ook
Als John Lopes Cruz (Ex-TONEGIDO) maar met Frank de Regt aan de slag gaat dan komt het wel goed met die Jongen. Das een goede leermeester voor hem.