Glenn den Uijl is een naam die veel mensen die TOGB kennen ook kennen. De altijd goed gemutste Glenn kwam elf seizoenen geleden als twintiger naar het Hoge Land. Ik sprak hem voor de eerste keer tijdens de Algemene Ledenvergadering van de afdeling voetbal waarbij als speler van de selectie aanwezig was. Den Uijl is een echte winnaar. Dat was vanaf het eerste moment bij TOGB duidelijk. In het veld een duizendpoot, kameleon, leider die als het moet meedogenloos is om te winnen. Buiten het veld een vriend, vader, familieman die behulpzaam is en waar je altijd terecht kunt voor een praatje of raad.
Door: Ron Fruining
Glenn besloot te stoppen als actief voetballer. Op zijn 35ste vond hij het genoeg. Het spelletje vindt hij te leuk om niet meer bij betrokken te zijn. Nu is hij (gelukkig) nog steeds verbonden aan TOGB in de rol van assistent-trainer. Een interview met Glenn om het hoofdstuk speler, dat hij afgelopen zondag voor de in ruime getalen gebleven TOGB-aanhang kreeg, officieel te sluiten.
Glenn leg eens uit hoe je ooit bij TOGB terecht bent gekomen?
Elf jaar geleden speelde ik bij PFC uit Geervliet. Deze club ging na het verlies van hoofdsponsor “VanderBom ” helaas failliet en later fuseren. Dit was voor mij een reden om verder te kijken. Rafael Andrade was assistent-trainer van TOGB 1, gaf mij advies daarin en daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor.
Wat is je beste wedstijd in TOGB-shirt?
Niet bepaald mijn beste wedstrijd, maar wel één die heel goed voelde was Nieuwkoop-TOGB in de finale van de nacompetitie voor promotie naar de eerste klasse. TOGB in de finale tegen Nieuwkoop naar promotie schieten, zijn wedstrijden waar ik graag aan terug denk en op terug kijk. De euforie die daarbij loskwam was ongekend.
Hoe is je band met TOGB zo hecht geworden?
Dat is met de jaren gegroeid. Eigenlijk gaat dat vanzelf, als je zolang voor een club speelt. Ook heb ik mij de laatste jaren met meer beziggehouden dan alleen voetbal en ben ik veel bezig geweest met en voor de club. Dat is naast leuk ook leerzaam.
Wat is het mooiste en wat het minste moment dat je bij TOGB hebt meegemaakt?
Ik heb hele mooie momenten meegemaakt. Denk aan promotie naar de eerste klasse met het kampioenschap in de 2e klasse onder trainer Ronald Ermes als kers op de taart. Daar kijk ik graag op terug. Minste moment is denk ik dat ik op mijn 31ste mijn kruisband afscheurde, waardoor ik lang geblesseerd was.
Je zoontje speelt nu ook bij TOGB. Hoop je stiekem dat hij een betere voetballer wordt dan jij was?
In hoeverre dat beter kan hè haha.. Ik ben blij dat hij voetbal op dit moment leuk vindt. Hij is nu vijf en heeft nog een lange weg te gaan. Ik kan niet wachten om hem daarin aan te moedigen op welk niveau dan ook. Hij heeft nu al trekjes waar ik mezelf in herken.
Wat vind je mooi aan TOGB?
Het is een hechte club/ gemeente iedereen kent elkaar. De jeugd speelt op een hoog niveau en krijgt ook de kans om zich naar het eerste te ontwikkelen. Het is een dorpsclub en dat zie je terug in het publiek, uit of thuis elke week staan ze er weer. Altijd is het TOGB-publiek in de meerderheid. Mijn familie en ik hebben ons altijd, als niet Berkelaren, heel welkom gevoeld bij de club.
Wat zou jij veranderen bij TOGB als je bestuurder zou zijn?
TOGB heeft een goede visie. Vooral gericht op de jeugd. Dat neemt niet weg dat er altijd bepaalde zaken zeker te verbeteren zijn. In mijn ogen zowel op voetbalgebied als bepaalde randzaken. Ik denk dat het vooral belangrijk is dat er niet alleen vanuit het bestuur gedacht wordt, maar ook vanuit de visie van de spelers.
Tot slot hoe bevalt het trainerschap ten opzichte van het zelf spelen?
Dat was en is soms even wennen. Aan de zijlijn heb je het gevoel dat je de wedstrijd niet in eigen hand hebt, omdat je geen onderdeel meer bent van het spel op het veld. Daarin kan Mark Schuur mij veel leren en denk dat wij dit jaar een hele leuke staf hebben.
Ik ben ook begonnen aan mijn UEFA C en daar hoop ik ook veel te leren. Al denk ik dat ik met mijn CV en ervaring ook wel een streepje voor heb qua kijk op voetbal.
Tot slot wil ik graag via deze weg iedereen bedanken die mij afgelopen 10 seizoenen op welke manier ook gesteund heeft zowel binnen, buiten als langs het veld. Iets wat mij altijd bij zal blijven.
