Zeker weten doe ik het natuurlijk niet, maar de ouders van Juanito Sequeira, de nummer 8 van zondag hoofdklasser VOC, moeten voetballiefhebbers geweest zijn en dan vooral fan van Real Madrid. Anders geef je je zoontje toch niet de voornaam Juanito? Juanito was eind jaren zeventig, begin jaren tachtig tien jaar lang een behendige en veel scorende spits voor de Madrilenen. Voluit heette hij Juan Gomez Gonzalez, maar onder de voetbalnaam Juanito werd hij wereldberoemd.
VOC heeft sinds een aantal seizoenen ook een Juanito, maar in tegenstelling tot zijn Spaanse naamgenoot is dat geen veel scorende aanvaller. De Juanito van VOC is middenvelder en heeft in officiële wedstrijden voor de Rotterdamse hoofdklasser nog nooit een doelpunt gemaakt. Maar belangrijk voor de ploeg is hij wel degelijk. Hoewel de jaartjes al beginnen te tellen, werkt hij zich op het middenveld drie slagen in de rondte. Onvermoeibaar gaat hij de duels aan en tussen de bedrijven door kiest hij telkens slim de ruimte en is op die manier vrijwel altijd aanspeelbaar. Dat dit in de thuiswedstrijd tegen Hoogeveen afgelopen zondagmiddag niet uit de verf komt, mag je Juanito niet aanrekenen.
Tegen Hoogeveen, dat de competitie begonnen was met twee overwinningen, functioneerde Juanito zoals hij altijd functioneert. Hij was een prima stoorzender omdat hij voor de tegenstander vaak een sta-in-de-weg was en voor zijn medespelers was hij een perfecte teamspeler omdat hij veel vuil werk opknapte. Juanito is geboren in 1982 en heeft er al een heel voetballeven opzitten, vooral in het betaald voetbal. Zo speelde hij meer dan 150 wedstrijden voor FC Dordrecht, bijna 100 voor Helmond Sport, 10 keer droeg hij het shirt van Excelsior Rotterdam en hij speelde ook vier competitiewedstrijden voor Achilles’29, toen die ploeg uitkwam in de toenmalige Jupiler League. Daarnaast was hij actief voor ASWH, dus gebrek aan ervaring op hoog niveau heeft hij niet.
Hoewel VOC zondag een povere wedstrijd speelde tegen Hoogeveen, was Juanito bij de thuisploeg een van de weinigen die zich aan dat niveau ontworstelde. Hoewel hij wat minder mobiel was dan de laatste keer dat ik hem aan het werk zag, de kampioenswedstrijd tegen GLZ Delfshaven een paar jaar geleden, stond hij vaak op het juiste moment op de juiste plek om alweer een aanval van Hoogeveen te onderbreken. De Juanito van VOC is een slimme voetballer, door al die wedstrijden op hoog niveau is hij gepokt en gemazeld
Volgend jaar maart wordt hij 40 jaar en als je op die leeftijd nog altijd van veel waarde bent voor je ploeg, dan moet je dat koesteren. Dat doen ze bij VOC, ze zijn voorzichtig met hem, want een minuut of twintig voor tijd werd hij door zijn trainer Mark Weel naar de kant gehaald. Op dat moment stond het 0-1. Een week eerder had VOC tegen Purmersteijn diep in blessuretijd nog een gelijkmaker gescoord, maar dat zat er tegen Hoogeveen geen moment in. Daarvoor waren de bezoekers te sterk en VOC te weinig doortastend en dat had er ook weer mee te maken dat de thuisploeg vanwege blessures vier, vijf basisspelers miste. Toen Juanito naar de kant ging, was de wedstrijd feitelijk al beslist. Vanuit de dug-out zag hij de bedrijvige aanvaller Noah Schuurman vlak voor tijd de allesbeslissende en allang verwachte 0-2 maken.
De verre busreis van Hoogeveen terug naar Drenthe moet gezellig geweest zijn, want nadat de goed leidende scheidsrechter Matthijs Jobse voor het einde had gefloten en de Hoogeveen spelers in de kleedkamers verdwenen waren, kon je de overwinningsliederen al horen. Bij VOC zullen ze na afloop niet gezongen hebben, maar een nederlaag tegen een goede ploeg, daar kunnen ze bij VOC wel mee leven. Het biertje zal er niet minder om gesmaakt hebben, vermoed ik. Of Juanito bier gedronken heeft? Ik waag het te betwijfelen, anders ren je op die leeftijd geen kilometers meer op een voetbalveld zoals hij wekelijks doet. Maar ik kan me vergissen. Misschien zuipt hij iedereen wel onder tafel.
VOC is een bijzondere club in het amateurvoetbal, een buitenbeentje eigenlijk. De supporter die ik voor de wedstrijd sprak op het terras van de kantine zei het doeltreffend: ‘VOC is een vriendenteam van jongens die goed met elkaar overweg kunnen en allemaal een biertje lusten. Feitelijk is het een goed presterende bierploeg’. De man, die als sponsor jaarlijks een duit in het zakje doet, had een pullover aan met het woord ‘ping’ op de borst. ‘Daar kan beter pingping staan’ zei ik tegen hem en daar kon hij wel om lachen. Maar hij vertelde meteen dat spelers bij VOC niet betaald worden en ik geloof hem op zijn woord. Misschien krijgen ze wel korting op hun drankrekening.
Hee die kennen wij nog maar bij ons heette hij Nito dachten wij. Als dat dezelfde is!