Hoe spreek je een ploegmaat aan tijdens een wedstrijd als je wil dat hij je aan gaat spelen of zich net even iets anders op moet stellen? In het vuur van het spel zullen dat nooit hele zinnen zijn. Meestal wordt de desbetreffende speler met zijn voornaam aangeroepen, of met een verkorting daarvan. Rico in plaats van Ricardo bijvoorbeeld, of Mata in plaats van Matthew. Je hebt ook voetballers die hun ploeggenoten alleen maar aanroepen met ‘hé’, of iets soortgelijks. En als je Weeda heet, gebruiken je ploegmaten nooit je roepnaam, maar altijd alleen je familienaam.
Weeda!!! Zo werd Patrick Weeda vroeger altijd toegeroepen, toen hij bij Spijkenisse en bij PFC voetbalde. Zijn broertje Frank Weeda, ooit bij OHVV en WCR basisspeler, idem dito. En Sven Weeda, die al een jaar of acht bij Poortugaal de leider van de defensie is en tegenwoordig aanvoerder, wordt in het veld ook al zo aangeroepen.
Weeda!!! Heel bijzonder dat het met die achternaam altijd zo gaat.
Zaterdag in de competitieopening tegen het Utrechtse DHSC schalde die naam telkens over het veld en ik moest meteen denken aan de wedstrijden die ik vroeger bij PFC bijwoonde en waarbij keeper Daan van de Beek elke zondagmiddag een keer of twintig Weeda riep als hij vond dat Patrick naar links of naar rechts moest, een stapje terug moest zetten of zich aan moest bieden. Weeda!! Daan had vroeger een speciale band met Patrick Weeda. Privé konden ze heel erg goed met elkaar overweg, maar op het veld had Daan soms weinig geduld met zijn maat en dat liet hij telkens duidelijk merken. Weeda!!! Bij OHVV en bij WCR werd Frankie Weeda evenmin met zijn voornaam aangesproken tijdens wedstrijden. Ook daar schalde Weeda vaak over het veld. En bij Poortugaal doen ze niet anders bij de Weeda die er al een jaar of acht voetbalt.
Weeda!!!
Patrick en Frank voetballen niet meer en ik was hen al een beetje vergeten, maar zaterdag tijdens de wedstrijd Poortugaal-DHSC moest ik meteen weer aan hen denken. De wedstrijd was nog maar net bezig of Poortugaaldoelman Koen Morssink riep het al. Weeda!! Koen was niet de enige die Sven zo aanriep. Ze riepen bij Poortugaal allemaal Weeda. De hele wedstrijd ging dat zo door. Sven, spelend in het hart van de defensie, moest goed bij de les blijven, want hoewel de Utrechtse ploeg verre van fris oogde en binnen een half uur al drie spelers had gewisseld, liepen de voetballers met extra kwaliteiten bij DHSC voorin: Dieu-merci Victor en vooral Christian Gandu. En Sven bleef bij de les. Stoïcijns verdedigde hij met allure en overtredingen had hij daarbij nauwelijks nodig.
Het spel van de thuisploeg was er zaterdag op gericht DHSC compact op te vangen en dan met lange ballen de razendsnelle spitsen Nuno Andrade Varela en Smally Lake aan te spelen. Sven Breukhoven kan dat, maar ook Sven Weeda heeft in zijn rechterbeen een aardige lange trap. Vooral voor rust sneden de Poortugalers op die manier door de Utrechtse defensie en creëerden zo een paar aardige kansen, waarvan er eentje verzilverd werd. Er had meer in gezeten. In de tweede helft zette DHSC meer druk en kreeg Sven nog meer te doen. De 1-1 van Christian Gandu kon hij niet voorkomen, maar daarna stond hij zijn mannetje. En als hij iets naar links of naar rechts moest, of er een kans was om een lange bal te versturen klonk telkens weer dat ene woord: Weeda!!!
Niels Versteege schoot nog een bal tegen de paal en hielp een nog grotere kans om zeep, maar aan de stand veranderde niets meer, ook al omdat diep in blessuretijd Dieu-merci Victor nog een keer aan de haal ging en voor keeper Koen Morssink opdook maar net op het moment dat hij uit wilde halen, Sven met een perfect getimede sliding de winnende goal voorkwam. Die sliding was voor mij het hoogtepunt van de wedstrijd. Sven was precies op tijd op exact de juiste plek. Het was een weergaloze verdedigende actie en zo voorkwam hij dat de bezoekers met een onverdiende overwinning huiswaarts keerden. Ik had het leuk gevonden dat alle toeschouwers met een Poortugaalhart en alle ploegmaten van hem op het veld na die perfecte sliding waarderend Weeda!!! hadden geroepen. Jammer dat het niet gebeurde.
