Ze voetballen alle twee bij ZBVH, de vierdeklasser uit Zuid-Beijerland, maar vullen dat al hun hele leven op een verschillende manier in. Terwijl Marvin Lems de club al op jonge leeftijd verliet om hogerop te gaan voetballen, is zijn twee jaar oudere broer nooit bij de club weggeweest. heeft al die jaren op een bescheiden niveau geacteerd op de voetbalvelden, maar is nu al voor het derde jaar voorzitter van de club, een functie die hij samen bekleedt met Vincent Bakker.
Twee voorzitters bij een voetbalvereniging, dat komt niet zoveel voor, maar daarover willen we nu geen verhaal maken voor VoetbalRotterdam. Twee broers, waarvan de ene in het eerste elftal voetbalt en de andere voorzitter is, lijkt ons ook een boeiend onderwerp en daarover willen we graag praten met Jasper en Marvin. Voorafgaande aan een donderdagavondtraining hebben ze daar uitgebreid de tijd voor genomen.
Vertel eens wat over jullie verleden is bij ZBVH. Hebben jullie er altijd gevoetbald?
Marvin: ‘Ik trainde al bij de F-jes mee toen ik nog niet de leeftijd had om lid te kunnen worden. Maar mijn oudere broer voetbalde er al en ik ging altijd mee. Op de club was dat geen enkel probleem. Al op jonge leeftijd was ik erg fanatiek. Toen ik een paar jaar later E-spelertje werd, wilde ik op een hoger niveau voetballen en ben ik naar SHO vertrokken, waar de elftalletjes in mijn leeftijdscategorie op een beduidend hoger niveau voetbalden dan bij ZBVH. Een paar jaar later ben ik naar Spijkenisse gegaan, want daar speelden ze nog hoger. Bij Spijkenisse heb ik jaren doorgebracht, onder meer nog in hetzelfde elftal als Jerdy Schouten, die nu in de Serie A bij Bologna speelt. Ik heb tot en met het tweede elftal bij Spijkenisse gevoetbald en ben toen weer teruggegaan naar SHO. Ik heb daar drie jaar in het eerste elftal gespeeld, maar ben in die drie jaar wel heel vaak geblesseerd geweest. Op het laatst ging het van kwaad tot erger. Was ik net hersteld van de ene blessure, liep ik weer een andere op. Hamstrings, bovenbenen, liezen; het was iedere keer weer iets anders. Om gek van te worden. Daarom heb ik twee jaar geleden het besluit genomen een stapje terug te doen en ben weer bij ZBVH gaan voetballen, ook omdat mijn vrienden al jaren aan mijn kop zeurden dat ik maar terug moest komen en samen met hen moest gaan voetballen. Van een kant is het wel jammer dat ik nu op een lager niveau speel, maar ZBVH is een gemoedelijk clubje en het is wel altijd enorm gezellig op de club. Dat is ook wel wat waard, vind ik.’
Jasper, zat jij hetzelfde in elkaar als je broertje?
Jasper: ‘Nee, totaal niet. Ik ben nooit fanatiek geweest en ook nooit de drang of de behoefte gehad om op een hoger niveau te gaan voetballen. Zo goed was ik namelijk niet. Ik hobbelde altijd maar mee en vond dat allang best. En de moeite die Marvin zich altijd getroostte om iedere keer naar Oud-Beijerland of Spijkenisse te gaan, dat had ik er ook niet voor over. Laat mij maar lekker bij ZBVH voetballen. Ik voetbal hier de laatste jaren in het tweede en dat speelt reserve vierde klasse. Dat is wel zo’n beetje mijn niveau. Ik ben weliswaar selectiespeler, maar voetbal alleen in het eerste elftal als de nood heel hoog is, als er veel blessures zijn of veel jongens op vakantie of zoiets. Ik denk dat ik tot nu toe zo’n wedstrijd of twintig in het eerste elftal heb gevoetbald, waarvan de meeste niet eens de volle 90 minuten. Twee of drie wedstrijden was ik basisspeler, meer niet. Ik vind het best zo en daarmee ben ik dus totaal anders dan Marvin, die ook bij ZBVH nog steeds dat fanatisme heeft, wat hij al die jaren al heeft gehad. Nu ben ik voorlopig weer in beeld bij het eerste, want we hebben heel veel blessures.’
Twee broertjes in de selectie, dat is bij ZBVH geen unicum.
Jasper: ‘Nee, wij zijn niet de enigen. Je hebt Bryan en Davey Lodder, Mike en Jimmy Andeweg en ook nog Sven en Rick van den Hoogen, dus de selectie bestaat voor een groot deel uit broederparen. En van de familie Konijnendijk, voetballen er zelfs drie broers in de selectie: Robin, Stef en Mart.’
Hoe zit het met de blessures tegenwoordig, Marvin?
Marvin: ‘Dat valt wel mee, niet meer zo vaak als bij SHO. Maar het gaat er hier toch wel meer ontspannen aan toe. Ik voetbal op het middenveld, maar René Milot, onze trainer wil mij centraal achterin opstellen en dat vind ik wel een goed idee. Op die plek loop je namelijk iets minder en heb je het spel voor je. Ik denk dat het lichamelijk meer bij me past dan altijd maar jakkeren en jagen op het middenveld.’
Met je 26 jaar ben jij nog heel jong voor een voorzitter van een voetbalvereniging, Jasper.
Jasper: ‘Dat ervaar ik nog bijna elk weekend. Als andere verenigingen op bezoek komen en bestuursleden van die clubs erachter komen dat ik een van de voorzitters van ZBVH ben, reageren ze altijd erg verrast. Ze denken nog net niet dat ik pupil van de week ben, haha. Ik ben nu voor het derde jaar voorzitter en daarvoor zat ik al bijna anderhalf jaar in het bestuur.’
Dat betekent dat je al op heel jonge leeftijd bestuurslid bent geworden. Waarom heb je dat gedaan? En waarom ben je een paar jaar geleden voorzitter geworden?
Jasper: ‘Omdat ik iets voor de club wil doen ben ik bestuurslid geworden en toen de club na het terugtreden van Rien van der Wal een nieuwe voorzitter zocht heb ik samen met Vincent Bakker de handschoen opgepakt, nadat eerst Bas van Leeuwen een tijdje als interim-voorzitter had gefunctioneerd. Ik kan heel erg goed overweg met Vincent, die in het tweede elftal mijn ploeggenoot is. Samen vormen wij het centrale duo. Over heel veel zaken denken wij hetzelfde, meestal zitten we op één lijn. En de paar dingen waarin we van mening verschillen, daar kunnen we heel goed met elkaar over sparren. Vincent wilde dat ik voorzitter werd en ik wilde dat hij het ging doen. Uiteindelijk hebben we besloten dat we het samen gaan doen en dat bevalt prima.’
Je broer is voorzitter, Marvin. Niets voor jou om ook een bestuurlijke rol bij ZBVH te gaan invullen?
Marvin: ‘Helemaal niet. Daar heb ik totaal geen behoefte aan. Ik denk er wel aan om een trainerscursus te gaan volgen. De trainer heeft me dat ook al aangeraden. Trainer worden lijkt me wel wat, maar dan liefst wel van een elftal waar potentie in zit.’
Praten jullie dan veel met elkaar over ZBVH-aangelegenheden?
Marvin: ‘Eigenlijk nooit. Jasper woont in Rotterdam en als we elkaar op de club zien, hebben we het over voetbal in het algemeen of over andere zaken, maar nooit over wat er bij de club speelt.’
Jasper: ‘Ik ga hem natuurlijk ook geen dingen vertellen die hij niet hoeft te weten, haha. Nee hoor, eigenlijk praten we samen nooit over ZBVH.’
Leuk interview neefjes, zo kom je nog eens wat te weten.