Wat moet hij blij geweest zijn toen hij zaterdag met zijn voetbalspulletjes naar Excelsior Maassluis reed. Wat moet hij blij geweest zijn toen hij om drie uur eindelijk weer aan de aftrap stond van een wedstrijd om de punten. Net als ontelbaar veel andere voetballers is de 27-jarige Daan Blij, spits van Excelsior Maassluis, daar door coronamaatregelen maandenlang van verstoken geweest. Afgelopen zaterdagmiddag stond de openingswedstrijd van het nieuwe seizoen tegen IJsselmeervogels op het programma, waar Daan in competitieverband nog nooit van gewonnen had. Zaterdag lukte dat ook niet, daarover straks meer, maar desondanks moet Daan een geweldige middag beleefd hebben.
Met een lachend gezicht stapte hij zaterdag na een uur van het veld toen hij door zijn trainer Dogan Corneille gewisseld werd voor Bram Wennekers. Op dat moment was de stand 2-0 in het voordeel van de thuisploeg en Daan had daar een groot aandeel in gehad, vooral bij de tweede goal toen hij in de drukte in de zestien met een slim balletje Redouan Omar Ouali vond, die zelf had kunnen uithalen maar tot verrassing van alle Vogels de bal breed legde op de instormende rechtsback Calvin Tureaij, die het leer over de bepaald niet misselijke keeper Jaimy Schaap lepelde. Het was een goal uit het boekje, helemaal conform de speelstijl die trainer Corneille predikt. Niet voor niets zei die na afloop tegen een reporter van Rijnmond dat hij wil dat er in zijn voorhoede veel bewogen wordt en dat er met opkomende middenvelders en verdedigers geprobeerd wordt een overtalsituatie te creëren. Bij de 1-0 van de thuisploeg klopte alles en op dat moment was IJsselmeervogels rijp voor de slacht.
Zo had het er lang niet naar uitgezien, want tot aan die 53e minuut, toen die 2-0 viel, was het spel van Excelsior Maassluis tamelijk onrustig geweest. Door de druk die de bezoekers zetten konden de mannen van Corneille niet lang in balbezit blijven en was er veel balverlies. Ook van Daan Blij, die voorin voortdurend in beweging was, elke bal met één keer raken verder transporteerde, maar daarbij niet altijd een medespeler vond. Dat kwam omdat IJsselmeervogels joeg op elke bal, de ruimte heel klein hield en niemand aan de bal meer dan een fractie van een seconde tijd gunde om iets leuks te verzinnen. Om daar onderuit te kunnen voetballen, moet je als ploeg veel in je mars hebben en het moet gezegd dat Excelsior Maassluis dat een aantal keer lukte, met als klap op de vuurpijl die fabelachtige 2-0.
Een kleine tien minuten later werd Daan dus naar de kant gehaald. Terwijl zijn vervanger vanaf de dug-out aan de overkant het veld in rende, stapte Daan bij de middencirkel vlak voor de tribune buiten de lijnen, met een brede smile op het gezicht. Daan was blij. Zijn ploeg stond met 2-0 voor tegen een ploeg die hoog ingeschat wordt. Hij zwaaide naar bekenden op de tribune en onderweg naar de dug-out schudde hij de hand van vele tientallen fans en vergat ook de ballenjongen nabij het doel van IJsselmeervogels niet. Die kreeg een aai over de bol. Ik had Daan toen hij bij mij voorbij liep een pen moeten geven, zodat hij onderweg ook handtekeningen had kunnen uitdelen. Vermoedelijk was hij dan pas tegen de 90e minuut bij de dug-out aangekomen. Zolang duurde het nu niet.
Daan had net met nogal die blije uitdrukking op zijn gezicht plaatsgenomen in de dug-out of Danny van den Meiracker, zijn collega-spits aan de andere kant, maakte met een fraaie omhaal de aansluitingstreffer. De Vogels schroefden de druk nog meer op en Excelsior Maassluis wachtte nog een zware 20 minuten. Het verweer van de thuisploeg was dapper en bij een van de uitvallen had arbiter Robin Vereiken een penalty kunnen geven, toen het standbeen van Kaylan Muis weggehaald werd. Trainer Dogan Corneille deed die overtreding nog perfect na voor het oog van vierde official Willem Kuijntjes. Ik had het leuk gevonden dat hij daarbij die vierde man onderuit gegleden had, maar zo bont maakte het Dogan het wijselijk niet.
Een paar minuten voor tijd frommelde Steven Sanches Angulo de bal over de lijn, toen de Maassluise verdedigers de bal na een katachtige reactie van doelman Jean-Paul van Leeuwen niet konden wegwerken.
Gezien het beeld van die wedstrijd was het uiteindelijke gelijkspel terecht en hoewel Daan misschien wel beteuterd moet hebben gekeken met die gelijkmaker, moet hij toch blij geweest zijn. Blij met het ene puntje, blij dat hij weer gevoetbald heeft voor het echie en blij met zijn prachtige voorassist op de 2-0. En hij maakte mij ook blij, want ik heb eindelijk weer een leuk potje voetbal om de punten gezien.
Wel heel veel met blij deze keer zeg!