Als er één no-nonsense-trainer is dan is Ralph Kalkman het wel. Voetbal is geen hogere wiskunde, vindt hij, dus interessante verhalen daarover vertellen, dat zal hij nooit doen. ‘Voetbal is elf tegen elf, je gooit een bal in het midden en wie de meeste goals maakt wint, zo simpel is het’, vertelde hij ooit eens tegen me en niet zo heel lang geleden herhaalde hij dat nog eens in het Voetbaljournaal. Ik ben een keer bij een wedstrijdbespreking van hem geweest toen hij nog trainer was bij eersteklasser Heinenoord en die was in een mum van tijd afgelopen. Het meest opvallende in zijn korte betoog was dat hij zijn spelers vertelde dat het hem geen lor interesseerde hoe de tegenstander zou spelen. ‘We passen ons toch niet aan, want dat doen we nooit’, zei hij. Hij schoof nog wat met schijven op het magneetbord en hij besloot zijn praatje met de mededeling dat het zo wel duidelijk moest zijn. ‘Op het bord winnen we sowieso altijd’, zei hij met een stalen gezicht.
Ik hou wel van zulke dingen. Waarom zou je het moeilijker maken dan het is? Voetbal is inderdaad geen hogere wiskunde en om trainer te zijn hoef je echt geen raketgeleerde te zijn, hoewel de KNVB een peperdure cursus uitschrijft voor iedereen die als trainer op de hoogste amateurniveaus actief wil zijn. Je moet bijna 10.000 euro betalen als je een UEFA-A licentie wil hebben. Voor dat geld wordt zowel je kennis als je kunde flink vergroot, zo heeft KNVB-docent Gert Aandewiel onlangs uitgelegd op de site van VoetbalRotterdam. Als je die pittige cursus met succes hebt afgerond, zou je denken dat je professor doctorandus ingenieur voor je naam mag zetten.
Zeggen dat je Prof. Dr. Ir. Kalkman bent en voortaan altijd heel moeilijk praten als je het over voetbal hebt, ik zie het Ralph niet doen. Gelukkig is hij al die jaren gewoon gebleven. Geen poespas. Aan zijn lijf geen polonaise. Interessant doen laat hij graag aan anderen over. Terwijl veel trainers tijdens de rust nog eens nauwgezet uit de doeken doen hoe hun spelers moeten handelen, paft Ralph buiten twee sigaretten weg. Ik heb het hem zelf zien doen, toen hij met Heinenoord op bezoek was bij Brielle en er na rust dus nog van alles kon gebeuren. Ook bij zijn huidige club Capelle steekt hij met grote regelmaat een peuk op. Ralph is een verstokt roker en wat anderen daarvan vinden, zal hem worst zijn.
Als je als speler Ralph als trainer hebt, dan mag je je gelukkig prijzen. Geen ellenlang betoog vooraf, geen druk gedoe in de kleedkamer, tijdens de wedstrijd langs de kant geen asociaal gedoe en na een nederlaag gooit hij niet met drinkbussen of met schoenen. Maar vergis je niet: Ralph Kalkman is wel degelijk bloedfanatiek en hij zal alles doen wat in zijn vermogen ligt om op zaterdag de drie punten in de wacht te slepen. En hij verwacht dat iedere speler dat ook doet. Wee degene die de kantjes eraf loopt. Of zijn poot terugtrekt in een duel. Die moet meteen vrezen voor zijn plekkie in het elftal. Want Ralph heeft keus genoeg. De selectie van Capelle is versterkt met spelers als Jeffrey Rijsdijk, Sander Fischer, doelman Mark van Splunter en nog een paar anderen en de club heeft ingezet op een plek in de derde divisie. Met Ralph hebben ze daarvoor de perfecte trainer in huis, iemand die eerder in zijn trainerscarrière al is gepromoveerd met Piershil en met Heinenoord. Van alles en iedereen zal hij honderd procent inzet eisen en zelf zal hij het goede voorbeeld geven door er nog een schepje bovenop te doen. Alle remmen gaan los. Bij Capelle zal alles erop gericht zijn om te promoveren, heeft TC-lid Senol Uyrum ook op deze site uitgelegd. En als ondanks die tomeloze inzet de derde divisie dan onverhoopt toch een brug te ver blijkt te zijn, dat zal Ralph daarin berusten. Op de club denken ze er dan misschien anders over, supporters bijvoorbeeld, maar als je er alles aan gedaan hebt en het lukt toch niet, dan is het jammer. Niet meer dan dat. Vroeger zou Ralph daar een hele tijd strontchagrijnig van zijn, nu niet meer. ‘We hebben er alles aan gedaan, kennelijk waren we toch niet goed genoeg’, zal hij dan denken, terwijl hij de brand steekt in alweer een nieuwe sigaret.
Ik zei toch al dat Ralph een no-nonsense trainer is.
Top gozert