Matthieu Floor (OFB): ‘Zes punten uit twee wedstrijden, ongekend hier!’

0

In de eerste wedstrijd van het seizoen werd de uitwedstrijd bij Flakkee met 4-2 winnend afgesloten en het weekend daarna werd Rockanje met 2-0 verslagen. OFB, twee wedstrijden gespeeld, zes punten. We moeten nog geen hosanna roepen, het seizoen duurt nog lang, maar bij de vierdeklasser uit Ooltgensplaat wordt toch al een beetje victorie gekraaid. ‘Zes punten na twee wedstrijden, ongekend hier’, zegt de 20-jarige middenvelder Matthieu Floor met een brede grijns. ‘We hebben het hier wel eens anders meegemaakt’, voegt hij er met een gevoel van understatement aan toe. Over die verrassende start van zijn ploeg, daar willen we het graag met hem over hebben en Matthieu gaat daar bereidwillig op in.

Je speelt al een paar jaartjes in het eerste elftal bij OFB en veel wedstrijden had je nog niet gewonnen. Hoe is het om te voetballen in een ploeg die vaak verliest?

Matthieu: ‘Wij stappen altijd het veld op met de wil om te winnen en tijdens de wedstrijden doen we echt wel onze best om er iets van te maken. Dat we bijna altijd verloren is jammer, maar dat is nooit ten koste gegaan van de sfeer en van de gezelligheid. Gemopperd werd er nooit na alweer een nederlaag, verwijten naar elkaar waren er evenmin. Natuurlijk hadden we het graag anders gezien, het was best wel frustrerend om zo vaak te verliezen, maar al die verliespartijen deden echt geen afbreuk aan de onderlinge sfeer. De enigen die wel eens mopperden was een deel van onze vaste supporters, maar dat waren vooral mannen die vroeger bij OFB in het eerste elftal hadden gevoetbald en toen ging het niet veel beter.’

Hoe ben jij in het eerste elftal verzeild geraakt?

Matthieu: ‘Dat was toen Wouter Zwackhalen hier nog trainer was. Ik was 15 jaar en moest in een uitwedstrijd tegen een Brabantse club meedoen omdat de rechtsback geblesseerd was en stand-in Martijn Dorsman eerder die week tijdens zijn werk gevallen was en ook niet kon voetballen. Die dag speelde ik de volle 90 minuten. Daarna ben ik er vaak ook bij geweest. Dan speelde eerst ’s ochtends in mijn eigen elftal en zat ’s middags op de bank bij het eerste. Af en toe viel ik in. Sinds een jaar of drie sta ik vast in het eerste elftal. Dat kwam vooral doordat het elftal waarin ik eigenlijk zou spelen, de Onder 19, uit de competitie werd gehaald omdat we niet genoeg spelers hadden. We werden toen allemaal doorgeschoven naar de selectie. Ik ben vanaf mijn vierde lid van OFB en toen ik jong was, stond ik altijd bij het eerste elftal langs de kant te kijken. Het is altijd mijn droom geweest ook in het eerste te voetballen en ik was dolblij toen ik mijn debuut mocht maken en daarna steeds vaker mee mocht doen.’

Ben je in het eerste elftal altijd back gebleven?

Matthieu: ‘Nee, dat was alleen in die allereerste wedstrijd. In de jeugd was ik eigenlijk spits, maar speelde ook wel eens op het middenveld of als laatste man . Nu ben ik linker middenvelder. Soms word ik door de trainer wel eens op een andere positie gezet. Het maakt mij trouwens helemaal niet uit waar ik sta, als ik maar speel.’

Hoe komt het dat jullie nu wel winnen?

Matthieu: ‘Echt de vinger kan ik daar niet op leggen, maar er zijn wel een paar redenen aan te wijzen waarom het nu beter gaat dan in voorgaande jaren. Allereerst is de selectie breder geworden. Met Jarno Osseweijer erbij zijn we sterker geworden en een paar jongens uit de jeugd, die vorig seizoen al tegen het eerste elftal aanzaten en af en toe meespeelden, zijn nu basisspeler geworden. Marius Hotting is voor het tweede seizoen onze trainer en heeft ons vroeger in de jeugd ook getraind. Hij kent ons dus goed. Hij heeft meer keus dan eerst en dat is ook van invloed op de manier van trainen. Ik wil niet zeggen dat er vroeger op de trainingen de kantjes vanaf gelopen werd, maar de meeste spelers wisten toen al dat ze zaterdag zouden starten en dat was toch wel een beetje van invloed op de inzet en zo. En ook op de trainingsopkomst. Als het weer slechter werd, was het zo druk niet meer. Nu is dat niet zo. Vaak staan we nu met meer dan 20 jongens op het veld en iedereen zet zich volledig in, want zaterdag willen ze allemaal in het eerste voetballen. Dat maakt het voor een trainer moeilijker kiezen, maar toch is dat voor hem ook een luxe. Hij kan nu kiezen. Vroeger was dat dus niet. Wat ook van invloed is dat we allemaal een paar jaartjes ouder zijn geworden en dus ook meer ervaring hebben. En wat ook helpt is dat we eigenlijk een vriendenploeg zijn. We willen alles voor elkaar doen en iedereen heeft alles voor de ander over’

En dan win je de eerste twee wedstrijden van het seizoen, tegen niet de makkelijkste tegenstanders. Vertel eens hoe dat ging.

Matthieu: ‘Tegen Flakkee stonden we bij de rust met 2-1 achter, maar toen al zeiden we tegen elkaar dat we die dag niet hoefden te verliezen. Dat is ook een verschil met vroeger. Als we toen achter stonden, dachten we onbewust dat het die wedstrijd toch niet meer goed zou komen. Tegen Flakkee kwam het de tweede helft wel goed. We wonnen. En thuis tegen Rockanje deden we het ook niet verkeerd. Rockanje was voor rust voetballend beter, maar door een individuele actie van Calvin Goemaat kwamen we op 1-0. De 2-0 maakte ik een half uur voor tijd, uit een penalty.’

Neem je altijd de penalty’s?

Matthieu: Op ons trainingskamp van vorige winter in Zegge, vlakbij Roosendaal, won ik de Marius Hotting Penalty Bokaal en sinds die dag neem ik ze. Tot nu toe een stuk of zes, zeven en die benutte ik allemaal. Ik neem ze altijd op dezelfde manier, maar ga hier niet vertellen hoe ik dat doe, haha.‘

Afgelopen zaterdag speelden jullie niet. Dat hadden jullie wel graag gedaan, neem ik aan.

Matthieu: ‘Zeker weten. We voelden ons goed en wilden heel graag tegen NTVV voetballen. Die wedstrijd ging niet door, dat hoorden we zaterdagochtend pas. Misschien durfden ze wel niet, haha. Aanstaande zaterdag moeten we tegen Herkingen en de wedstrijd tegen NTVV halen we de dinsdag daarop in. We hopen natuurlijk dat we aan onze goede competitiestart een mooi gevolg kunnen geven.’

Laat een antwoord achter