Na de schlemielige nederlaag van vorige week tegen Sparta (1-2 in blessuretijd), was Hellevoetsluis dit keer in de uitwedstrijd tegen DCV volslagen kansloos (4-1). Voetbal begint namelijk met inzet, beleving, strijd en passie en wanneer deze basiselementen ontbreken, is iedere ploeg bij voorbaat kansloos.
In de stromende regen betraden beide 101-jarige verenigingen het veld aan het Waalplantsoen voor de tweede competitiewedstrijd van het nog prille seizoen. Hellevoetsluis moest het daarin stellen zonder sterkhouders als Vincent Mast, Davy Mierop en Onur Furuncu, spelmaker Frank de Regt (allen geblesseerd) en de geschorste Stefan Tuns. Juist dan zou je van de anderen verwachten dat zij zich het snot voor de ogen lopen, om het gemis aan kwaliteit te compenseren en om aan de trainer te laten zien dat zij niet voor de afwezigen onderdoen, maar niets was minder waar. Na 6 minuten lag de 1-0 al achter doelman Ribaric, toen de jeugdige Luuk Engels zich kinderlijk eenvoudig door oud-prof Carlo de Reuver (Excelsior, Helmond Sport) opzij liet zetten, en na 20 minuten viel al de 2-0 te noteren, net nadat Paul Bestebreur besloten had tot een vroege tactische wissel, door linksback Patrick Haze, spelend zonder directe tegenstander, te vervangen door centrale verdediger Öner Sang-A-Jong. DCV trad namelijk aan met 1 diepe spits (De Reuver) en 2 spelers die daar dicht omheen speelden. In de 35e minuut gloorde er weer hoop voor Hellevoetsluis, toen Quincy de Lobel uit een strafschop, toegekend na een handsbal, voor 2-1 zorgde. Hoewel DCV het even kwijt was, had je echter nooit het idee dat Hellevoetsluis de Krimpenaren serieus kon bedreigen. Op basis van de kansen en het spel mochten de Hellevoeters van geluk spreken dat zij bij rust nog altijd in de wedstrijd zaten.
In de rust zal trainer Paul Bestebreur zijn manschappen ongetwijfeld de waarheid hebben gezegd, in de hoop dat zij in de tweede helft wel op konden brengen wat zij in de eerste helft niet konden. DCV speelde echter met het nodige zelfvertrouwen en heeft ook een ploeg die mee gaat doen om de bovenste plaatsen. Het gemis van 5 eigenlijke basisspelers was voor de rood-witten dan ook te veel van het goede, alle goede bedoelingen ten spijt. Als dan ook een routinier als Öner Sang-A-Jong in de 52e minuut nog eens in de fout gaat, waardoor DCV voor de 3-1 kon zorgen, en in de 59e minuut de 4-1 al op het bord staat, dan weet je dat het er voor deze zaterdag gewoon niet inzit. Zaak is dan om de schade beperkt te houden en geen blessures en gele kaarten op te lopen. Bestebreur bracht nog wel de 19-jarigen Marley Dors en Fabian Boekholt in en Hellevoetsluis kreeg nog wel een paar kansjes om de uitslag een iets dragelijker aanzien te geven, maar verder speelde Hellevoetsluis een kansloze wedstrijd. Zo een wedstrijd zit er in een seizoen altijd wel een keer tussen, dus zaak is om deze nu zo snel mogelijk te vergeten en volgende week tegen CION een betere wedstrijd neer te zetten, waarbij strijd, passie, inzet en beleving de basisingrediënten zijn.
