Justin van der Horst is een van de weinige spelers die de afgelopen seizoenen al bij Piershil in het eerste elftal voetbalde. Nadat bij die club de geldkraan dichtgedraaid werd vertrok bijna iedereen naar elders en de club moest noodgedwongen jeugdspelers versneld inpassen. Justin was er een van. We schrijven het jaar 2018. De ploeg speelde toen nog in de derde klasse en gewonnen werd er nooit meer. We kunnen zware nederlagen voor de geest halen: 13-0 tegen De Jonge Spartaan, 16-0 tegen Binnenmaas en 16-1 tegen OSV Oud-Beijerland. Piershil degradeerde met nul punten naar de vierde klasse en daar was het vorig seizoen van hetzelfde. Er werd met 10-0 verloren van Abbenbroek, met dezelfde cijfers van Hekelingen en thuis met 1-9 van GOZ. Justin heeft nog nooit een puntje gehaald als speler van het eerste elftal van Piershil. Ja, vorige week speelde hij gelijk tegen SDV, maar dat betrof slechts een oefenwedstrijdje. Niettemin heeft hij het gevierd alsof de Champions League was gewonnen. Op de club zeiden ze dat hij pas op vrijdag weer nuchter was.
Dit seizoen is alles anders, als we technische man Rinus Vis mogen geloven tenminste. In een interview bij VoetbalRotterdam gaf Rinus hoog op over de spelers waarmee hij zijn selectie had versterkt. ‘Wij eindigen in het linker rijtje’, wist hij zeker. Die boude uitspraak deed bij menigeen de wenkbrauwen fronsen. Nieuwsgierig naar hoe het er bij zijn ploeg voorstond reisde ik zaterdag af naar Nieuwe Tonge, waar het gereviseerde Piershil in het kader van de districtsbeker de strijd aan moest binden met het plaatselijke NTVV. Justin van der Horst stond in de basis en ook een paar jongens die de afgelopen jaren hadden gespeeld, maar de aandacht ging vooral uit naar al die nieuwe spelers, waarvan Ben Kromme de opvallendste was, niet in de laatste plaats omdat hij een zwarte maillot droeg onder zijn korte broek. Waarom hij dat deed? Ik vroeg het hem bij het begin van de tweede helft, toen hij door zijn trainer Ramon Orgers naar de kant was gehaald. ‘Omdat ik een paar jaar geleden aan mijn knie geopereerd ben en hem zo een beetje warm houd. Het zal wel niet veel helpen, maar in het hoofd voelt dit toch wel goed aan’, legde hij uit. Ben is een interessante speler. Drie jaar geleden zat hij na een zware medische ingreep aan het rechter kniegewricht een half jaar in een rolstoel. Hij moest daarna langdurig revalideren en van sporten kwam lange tijd niets. Voetballen denkt u? Nee, kickboksen. Dat was de sport die Ben tot die operatie beoefende, op professioneel niveau. Daar verdiende hij ook centjes mee, tot in Thailand aan toe. Voetballen vond hij wel leuk, maar al 10 jaar heeft hij nergens in een eerste elftal gevoetbald. En plots staat hij bij Piershil in de basis.
Zijn kickboksmentaliteit neemt hij mee het veld op: gaan tot het gaatje en zelfs nog verder. Oorlog maken, erop klappen, de beuk erin gooien en die drive ook overbrengen op de rest van de ploeg. Ben was de eerste helft linksback. Hij deed zijn verdedigende werk met overgave, stond daar zijn mannetje en tussen de bedrijven door trok hij mee ten aanval. Veel werd hij niet in het spel betrokken op de rechterflank als hij weer eens mee opgetrokken was, zo gestroomlijnd is het spel van Piershil nog niet. Eén keer werd hij door Jeroen de Kruyk wel aangespeeld en Ben haalde meteen uit. De bal verdween met een boog over de iets te ver voor zijn doel staande Davy Schellevis tegen de touwen. Een bijzonder fraaie goal, waardoor hij Piershil op gelijke hoogte bracht met NTVV.
In de tweede helft werd hem rust gegund, hoewel hij zelf nog wel verder wilde voetballen. Maar trainer Ramon Orgers wilde veel van zijn jongens speelminuten geven en wisselde vijf keer. Het werd nog spannend na rust. Hoewel de thuisploeg aandrong en een paar goede kansen om zeep hielp, kwam er steeds meer lijn in het spel van de bezoekers. En plots viel de 1-2, een intikkertje van Antonio Fernandes Costa Neto. Zou Piershil voor het eerst in lange tijd weer eens een officiële wedstrijd winnen? Ben Kromme en de ook al gewisselde Justin van der Horst werden langs de kant hoe langer hoe nerveuzer. Ze beten hun nagels af toen arbiter Jordy Kaptein de bal op de stip legde, maar tot hun grote opluchting stopte hun doelman Michael Kromme de inzet van Youri Kievit. Zo boekte Piershil voor het eerst sinds 31 maart 2018 weer eens een zege. Terug in Piershil moet er een groot feest gevierd zijn. Justin wist het zeker: ‘Voor half zes ben ik niet thuis.’ Ben grijnsde. Je zag hem denken: ‘Dit is nog maar het begin.’
